In de eerste week van januari kreeg ik van mijn ouders een nieuwjaarskaartje. Ze doen niet aan kerstkaarten, vandaar. De boodschap luidde: ‘Laat 2012 een overvloedig en smakelijk jaar worden (want voor de rest ziet het er toch niet goed uit).’ Gezien mijn liefde voor (lekker) eten, leek mij dat een uiterst strak plan.
Dus daar ging ik, het nieuwe jaar in, met als doel om van elke maaltijd een feest te maken. Dat is een stuk makkelijker dan je zou denken. Je kunt bijvoorbeeld al uren voordat je gaat eten, nadenken over wat er straks op je bord komt te liggen. Maak je rijst met kerriesaus en kippenvleugeltjes, niet per definitie een culinair hoogstandje, stel je dan eens voor hoe die vleugeltjes in de kruiden en jus liggen te pruttelen. Hoe je met een houten lepel door de romige saus roert en er damp opstijgt van het gele goedje in je pan, met de verleidelijke geur van Azië. En gooi dan niet alles achteloos op je bord, maar bedek de ene helft met rijst. Maak een kuiltje en giet daar de kerriesaus in, zoveel dat het net overstroomt. Op de andere helft leg je twee kippenvleugeltjes, lepeltje-lepeltje. Moet je eens kijken wat voor feest het dan al is.
Ook leuk is om alles zelf te maken. Groentesoep bijvoorbeeld. In een emaillen eenpersoonssoepkom die ook op het vuur kan. Een halve liter water, een bouillonblokje. Op de markt heb je prei, wortel, broccoli, ui, cherrytomaatjes en peterselie gehaald. In de keuken hangt nog een streng knoflook uit Frankrijk. De balletjes rol je van gehakt van de slager. Alleen de vermicelli komt uit een zakje – maar dat mag. Met beleid gooi je alles in je persoonlijke soepmaker, je neus erboven om geen vleugje aroma te hoeven missen. Het pruttelt een poosje. Pas op het einde de balletjes en vermicelli erbij.
Een snijplank staat klaar in de koelkast met een paar kaasjes erop. Crackertjes van LU of een vers stokbrood van de bakker in een mandje. Moet jij eens kijken hoe je dan kunt genieten van iets simpels als een kommetje soep met brood. Eet smakelijk. 2012 wordt een lekker jaar.
Hannah
Hannah (1987) is in 2009 begonnen als parttime freelance tekstschrijver. Met haar thuisbasis in Groningen reist ze graag de hele wereld over om foto's te maken van mooie verschijnselen, leuke mensen te ontmoeten en bijzondere verhalen te schrijven. Haar liefde voor taal zal niet snel overgaan, evenals haar reislust en drang om de wereld en menselijke geest te verkennen. Tussen (wereld)reizen door schreef ze voor onder andere het Rode Kruis en AMREF Flying Doctors. Verder gaat ze de straat op om artikelen en interviews voor Straatkrant de Riepe te verzorgen en deelt ze haar gedachtes op Nadelunch.com.
Gerelateerd:

Zeg waar vind ik zo’n geweldige mok die op het vuur kan?
Geplaatst door Lin | 21/02/2012, 12:12De Emaillekoning in de Pijp in Amsterdam! Echt ideaal!
Geplaatst door Hannah | 22/02/2012, 14:04Ik eet vanavond soep, door jou. Leuke foto trouwens, werd de soep te heet opgediend? Of gegeten?
Geplaatst door Robert | 21/02/2012, 13:26soep:makkelijk&gezond. En ja: ik ben ook wel benieuwd waar die prachtige mok vandaan komt
Geplaatst door des | 22/02/2012, 14:00Haha, dank je. Te heet opgediend. Vind ik.
Geplaatst door Hannah | 22/02/2012, 14:05Als je het zo beschrijft klinkt alles heerlijk!
Geplaatst door Marcella | 22/02/2012, 16:05