Het is crisis, je studie is af, je stufi is op en het is tijd om de grotemensenwereld te betreden. Solliciteren dus. Na tig brieven te hebben geschreven, is het eindelijk zover: je bent uitgenodigd voor een gesprek. En dan?

Volgens de Quest van april 2013 zijn honden ‘beter’ dan katten. Dat artikel is ongetwijfeld geschreven door een hondenmens. Maar wat is dat nou precies, een ‘hondenmens’? Het tegenovergestelde van een ‘crazy cat lady’? En wat is dat dan?

Op maandagavond er een krat pils doorheen zuipen, tot drie uur in bed blijven dweilen, af en toe naar college – of nou, je leest de samenvatting wel. Kun je nu mooi nog een terrasje pakken. DUO trakteert.

Mensen onder de 35 hebben de meeste kans op een burn-out. Het zit ons ook allemaal niet mee. Ten eerste kunnen we door die crisis niet eens een fatsoenlijke baan vinden, en zelfs dan nóg wordt de sociale druk ons te veel.

Een vrouw heeft altijd wat te zeiken. Ze willen allemaal twee kilootjes eraf. Of vijf. Of wat meer spieren. Of langere benen. Of wittere tanden. Maar ook zonder die vijf kilo zijn ze nog lang niet tevreden.

In de loop der jaren verzamelen wij mensen ideeën en feiten waarvan wij overtuigd zijn dat deze juist zijn. Vaak is dat onjuist. Deze misvattingen zijn verzameld in De encyclopedie der misvattingen (2003).

Er bestaan talloze manieren om mensen op te delen in types. Het meest bekende is het sterrenbeeld: lekker narcistisch over jezelf lezen in een horoscoop. Maar een indeling op basis van dominante lichaamssappen, kende je die al?

Het gros van de werkgerelateerde tv-series is in drie categorieën op te delen: geneeskunde, recht en criminaliteit. House, Law&Order en CSI zijn hier voorbeelden van. Maar zijn dat nu echt alle mogelijkheden?

Tegenwoordig lijkt iedereen er maar vanuit te gaan dat hij/zij bestemd is voor grootse dingen en alles zal krijgen wat het leven te bieden heeft. Dat je daar recht op hebt. En weet je wat? Dat is een grote illusie.

Over slaap doen vele verhalen de ronde, niet allemaal even consistent. Zo zou je van slaaptekort zowel dik als dun worden, tellen de uren die je voor twaalf uur slaapt dubbel en zou uitslapen averechts werken. Een aantal feiten op een rijtje.

Waarom we van horror houden? Goede vraag, waar geen eenduidig antwoord op is te geven. Expert Stephen King zei simpelweg “omdat het leuk is”, maar wát horror nou zo leuk maakt, wist zelfs hij niet.

Niet. Het is niet te doen. Het gaat je sowieso maanden, zo niet jaren relatietherapie kosten. Klussen is geen obstakel, maar een groot gapend ravijn waarin je hoe dan ook te pletter zult storten. Het enige wat je kunt doen, is zo veel mogelijk pleisters plakken terwijl je jezelf er weer uit takelt.

Je zit op de verjaardag van de tante van je schoonmoeder. Hoe je daar bent gekomen weet je niet eens meer, maar wel dat je zo snel mogelijk weer weg wilt. Gauw neem je de laatste hap van je melige appelkruimelvlaai, en dan begint het.

Het verloop van een liefdesleven is universeel en volgt altijd ongeveer dezelfde stappen. Toch blijkt liefde een onuitputtelijke bron van inspiratie voor muzikanten. Voor ieder moment in je liefdesleven is daar een bijpassend liedje.

“Release the Kraken!” Superleuk voor een avondje passief adrenaline kweken met Johnny Depp, maar je moet er toch niet aan denken dat ding in het echt tegen te komen tijdens het pootjebaden.

In de serie Breaking Bad is methamfetaminegebruiker Jesse Pinkman een appetijtelijke verschijning met zijn hagelwitte, ‘dazzling smile’. Je zou denken dat de overige methgebruikers in de serie met hun rottende tanden en etterende wonden uitvergrote karikaturen van zichzelf zijn. Helaas zijn ze pijnlijk treffend weergegeven.