Tijdens onze rondreis door het oosten van Canada kwamen we na Toronto en natuurpark Algonquin terecht in Ottawa. Een stad die me vaag bekend voor kwam van de aardrijkskundelessen van vroeger. Niet gek ook, want Ottawa is de hoofdstad van het op een na grootste land ter wereld.

Toronto is een leuke Canadese stad waar Amerikaanse invloeden duidelijk aanwezig zijn. En het is dé stad met de een na hoogste toren ter wereld. Een uitdaging voor iemand met hoogtevrees, zoals ik. Maar wel een leuke ervaring, dus gingen we omhoog.

Vrolijk gekleurde mozaïeken, kruidige geuren, een groot plein met slangenbezweerders, dwalen door zogenaamde soeks, de mystieke sfeer van Duizend-en-één-nacht: dat leek ons wel wat! Omdat ik dertig werd hadden we wat te vieren en boekten we een ticket naar het mystieke Marrakech.

Eén uur vliegen en je bent in Edinburgh, Schotland. De stad van het kasteel dat boven de stad torent, de Royal Mile, de Akropolis, Arthur’s seat en de geruite rok. De prachtige foto’s die verschenen op Google prikkelden onze nieuwsgierigheid. Op naar de andere kant van het kanaal!

Van San Francisco kent iedereen de grote rode brug. De oude gevangenis Alcatraz is ook wereldberoemd. Dat ‘San Fran’ een heel leuke fietsstad is, weten veel mensen echter niet. Best verrassend ook, voor een stad met zo veel glooiende wegen.

Na onze prachtige ontdekkingen in Yellowstone reizen we verder zuidwaarts door de staat Utah in Amerika. Hier vinden we de natuurparken Bryce Canyon en Zion National Park op onze route. Met miljoenen bezoekers per jaar worden ook wij nieuwsgierig naar de prachtige natuur.

Lopen over een vulkaan. De enkele bomen lijken net kale vogelverschrikkers – een schril contrast met een vrolijk rennend eekhoorntje. Links pruttelende blubber terwijl even verderop opeens een flinke straal water omhoog spuit. In het bijzondere landschap van Yellowstone ontdek je de krachten van de aarde.