Er zijn inmiddels twee momenten waarop de hele wereld de naam Nederland herkent. De eerste is het spelen van een interland en de tweede is het kronen van een koning.

Voetbalgek, vastgoed boer, mediamagnaat en politicus. Beledigend, ijdel, puissant rijk en seksverslaafd. Ik wil het hebben over één van de meest kleurrijke politici van onze tijd: Silvio Berlusconi.

Op een gegeven moment kom je op een leeftijd dat je waarschijnlijk de grootste investering van je leven gaat doen: je koopt een eigen huis. Een belangrijk moment, waarbij er veel op je af komt.

Ik kreeg laatst een handgeschreven excuusbrief. Een A4-tje lang werd mij verteld wat allemaal niet goed was gegaan en dat dat heel erg was en dat ze het nu echt beter gingen doen. Ik hoopte dat bij de afzender stond: nogmaals excuses, xxx-jes Mark en Diederik.

“Alea iacta est”, sprak Julius Caesar toen hij de rivier de Rubicon overstak. Zodra de verkiezingsuitslag binnen was, belde Mark Rutte naar Diederik Samsom en dacht hij hetzelfde. Gezamenlijk marcheerden zij naar Den Haag en gijzelden zij Nederland

Jongeren zijn niet bezig met later, die zijn bezig met nu. Nu geld, nu telefoon, nu seks, nu, nu, nu. En dat is van alle tijden. Freddy Mercury zong het 23 jaar geleden al: I want it all, and I want it now.

In aanloop naar de verkiezingen hoor ik vaak het woord bezuinigen vallen. Het klinkt heel prettig en is vooral oer-Hollands: Hollanders gaan prat op het adagium ‘met een beetje minder kunnen we ook wel af’. Althans, kan een ánder het wel af, want we houden wel stijf de hand op de eigen portemonnee.

Jokken, beweringen bezijden de waarheid, de waarheid geweld aandoen: er zijn allerlei nuanceringen voor het woord liegen die beter klinken.

Er is niets zo verleidelijk voor politici om de schuld bij een ander in de schoenen te schuiven. Vervolgens pak je diegene hard aan en kom je zelf in een goed daglicht te staan. Et voilà: verkiezingswinst!