Onno Aerden (1967) debuteerde bij BBNC uitgevers met Altijd buiten eten! En 100 andere redenen om toch een tweede huis in Frankrijk te kopen en was jarenlang hoofdredacteur en uitgever bij tijdschriften als Leven in Frankrijk, Man of all Seasons en Miljonair. In 2012 verscheen zijn tweede publicatie.

Op een woensdagmiddag in Parijs wordt Justines dertienjarige zoon Malcolm op weg naar muziekles door een mokkakleurige Mercedes geschept. De bestuurder van de auto rijdt door en alleen een buschauffeur heeft een glimp van het kenteken opgevangen. Malcolm wordt naar het ziekenhuis gebracht en raakt in coma.

De gevangene van de hemel is een fantastisch verhaal vol intrige en emotie, dat de lezer naar het Barcelona van de jaren veertig en vijftig transporteert en waarin de betovering van boeken, liefde en vriendschap opnieuw een belangrijke rol spelen.

Een boek waarin op de tiende bladzijde al een dode valt, doet denken aan een goedkope misdaadroman. In Een goede raad is het raadslid Barry Fairbrother die plotseling ineenzakt. Doodsoorzaak: een aneurysma. Misdaadroman? Nee. Toch zijn er zaken die niet door de beugel kunnen…

De 21-jarige David is een studieloze Jood uit welgesteld Oud-Zuid. Het is de plek waar upperclass Amsterdam zich tussen alleen maar nette mensen bevindt en waar vooroordelen over andere sociale klassen hoogtij vieren. Daarom besluit David op zoek te gaan naar de intellectuele negerin.

Wat is het verschil tussen leuk en leuk-leuk? Wat zijn de fijnere nuances van nazi-Duits en porno-Duits? Wat is nouveau kak? Het nieuwste boek van Paulien Cornelisse biedt het antwoord op al deze vragen.

In het Mississippi van de jaren 60 wordt aan zwarte vrouwen wel de opvoeding van blanke kinderen toevertrouwd, maar niet het poetsen van het tafelzilver. Drie vrouwen zijn het allesbepalende racisme zat en besluiten dat de verschillen tussen hen minder belangrijk zijn dan de overeenkomsten.

Als groot boekenliefhebster en piepkleine neuroot heeft een potentiële nieuwe aanwinst vaak al een plek in mijn op kleur gesorteerde boekenkast, voordat het boek goed en wel is afgerekend. Ja, dat lees je goed: ik beoordeel een boek in de eerste plaats op het uiterlijk en kijk daarna pas naar de rest van het vlees dat nog meer in die spreekwoordelijke kuip op me ligt te wachten. Van kleur, en dan in het bijzonder ‘zijn’ kleur moet dit boek het eigenlijk niet hebben: saai en wit. Nee, het is de titel die het voor de koper interessant maakt.