Ik blijf het raar vinden: iedereen om me heen spreekt van ‘crisis’ en ‘barre economische tijden’, maar tegelijkertijd staan er eindeloze rijen voor de Apple Store wanneer de nieuwe iPhone uitkomt. Misschien zijn we vergeten hoe het is om écht zuinig en bescheiden te zijn.

Vandaag concludeerde ik: er zit een dictator in mijn hoofd. Op sluwe wijze is er in de afgelopen tijd een staatsgreep gepleegd op mijn leven.

Vandaag is het Valentijnsdag. Voor veel mensen is dat een reden om iets bijzonders te doen voor hun trouwe beminde of stiekeme hartendief. Het is ook voor veel mensen altijd weer reden om enorm cynisch te worden en alle roze wolkjes te bespotten.

Als je in de studentenwereld leeft, is het een bekend fenomeen: de lege bankrekening. Maar dat je wat minder te besteden hebt, is volgens mij geen reden om gemakzuchtig te zijn.

Na de sneeuw van afgelopen weekend is het duidelijk: de winter is begonnen. Mensen houden natuurlijk geen winterslaap, maar desalniettemin lijkt het me niet gek om in deze tijd van het jaar een rustiger ritme te hebben. Klinkt logisch, maar wie leeft daar eigenlijk nog naar?

Er is vast al veel over geschreven, maar ik vind het toch een intrigerend fenomeen: de Xenos. Ik bedoel, ben jij daar ooit naar buiten gegaan met alléén de dingen die je nodig had? Precies.

Mijn voornaamste luxeprobleem de laatste tijd is: ik vind alles leuk. Maar weet je: dat er zo veel gaafs op de wereld is, betekent niet dat je alles tegelijk hoeft te doen.

“Want het allerbelangrijkste is ontspannen”, staat momenteel geschreven op mijn spiegel. Om mezelf eraan te herinneren; dat het waar is.

Door van dagelijkse taken een gewoonte te maken, kosten ze een stuk minder energie. Maar hoe maak je een nieuw voornemen deel van je routine, zonder dat je het na twee dagen al opgeeft?

Het nieuwe studiejaar is begonnen en menig Nadelunch-lezer is na een heerlijke zomer dus weer hard aan de slag. Dat geldt ook voor mij: na twee maanden vrij is het tijd om weer Nuttige Dingen te doen. Maar hoe pak je dat nu het beste aan?

Wij van Nadelunch eten graag volgens de principes van de vier G’s: goed, gezond, gevarieerd en vooral: genoeg. We koken met kruiden en met oude Italiaanse kookboeken aan onze zijde waarvan we de vergeelde bladzijdes niet om durven slaan, zo lekker ruiken ze naar vroegere gerechten!

Stiekem wist ik het wel hoor, dat ik een beetje een internetjunkie ben. Maar toen ik van de zomer in Zweden vier dagen zonder internetverbinding zat, werd ik toch mooi met m’n neus op de feiten gedrukt.

Je vindt het vreselijk of je houdt ervan: de natuurvoedingswinkel. Ik behoor duidelijk tot die laatste categorie; de geitenwollensokkenliefde is mij met de paplepel ingegoten. Zelfs al heb ik als student geen cent te makken, ik kom er graag.

Je hebt van die mensen die hun verjaardag niet op Facebook zetten. Op een dag besloot ik dat ik ook zo iemand wilde zijn. Maar toen was ik ineens bijna jarig en begon het toch een beetje te knagen…

“Leer mij dat eens”, zei de Zweedse jongen toen op die avond die wel warm, maar al lang geen zomer meer was. We zaten met een fles wijn op het balkon, met uitzicht op de universiteit.

Oké jongens, dit klinkt misschien wat zweverig, maar: ik denk dat er af en toe in je leven momenten zijn waarop je in je omgeving exact datgene vindt waar je zo’n behoefte aan had. Voor mij zijn dat nu yoga en meditatie.