• Home »
  • Brein »
  • Rust en concentratie in ADHD-patiënten: is het haalbaar met een simpel dieet?

Rust en concentratie in ADHD-patiënten: is het haalbaar met een simpel dieet?

“Kijk, als u een splinter heeft, dan gaat u toch ook geen pijnstillers slikken? Dan laat u toch de splinter eruit halen?” Dat is Lidy Pelssers metafoor voor de relatie tussen voeding en ADHD.

“Dus als u ADHD krijgt door voeding, dan zorgt u toch dat u die dingen niet eet, in plaats van tabletjes te slikken?” Mevrouw Pelsser heeft haar punt gemaakt in het interview met EenVandaag. Haar pas gepubliceerde onderzoek naar de relatie tussen bepaalde voedingsmiddelen en ADHD bij kinderen heeft nogal wat teweeg gebracht. Pelsser onderzocht honderd kinderen die gediagnosticeerd zijn met ADHD, waarvan de helft een zogenaamd eliminatiedieet volgde, waarbij stap voor stap verschillende voedingsmiddelen worden weggelaten uit het dieet van het kind. De andere helft fungeerde als controlegroep. De ouders werd gevraagd goed op het gedrag van hun kind te letten en dit bij te houden in een dagboek. Pelssers hypothese was dat bij een deel van de kinderen met ADHD het gedrag wordt veroorzaakt door een allergische reactie op bepaalde voedingsstoffen. Logischerwijs zouden deze kinderen beter worden door aanpassingen in het dieet.

Irma-ADHD-Voeding

ADHD-vrij
Pelsser bleek gelijk te hebben. 64% van de kinderen die het eliminatiedieet volgden, ondervonden een significant positief effect in vergelijking met de controlegroep. Deze kinderen voldeden na het dieet niet meer aan de criteria voor een diagnose met ADHD. Zij waren volledig vrij van symptomen. Zodra deze kinderen terugkeerden naar het normale dieet, stak het drukke gedrag weer de kop op. Opvallend aan dit onderzoek is dat juist bepaalde doodnormale voedingsmiddelen ADHD lijken te veroorzaken bij kinderen, en niet de beruchte zoet- en kleurstoffen die al jarenlang onderwerp van discussie zijn. Onderzoeken naar deze stoffen hebben tot nu toe weinig bewijs opgeleverd voor een eventuele link met ADHD.

Welke voeding het drukke gedrag veroorzaakt, lijkt per kind te verschillen. Daarom is een individuele benadering onmisbaar. Een dieet volgen is bovendien niet gemakkelijk, dat weet iedereen. Het eliminatiedieet gedisciplineerd volgen, vergt veel van ouders en kind. Dat kun je niet in je eentje, lijkt me. Pelsser denkt er net zo over, want ze adviseert in de afsluiting van haar onderzoek dat elk kind met de diagnose ADHD gedurende anderhalf jaar intensieve begeleiding krijgt om te onderzoeken welke voedingsmiddelen beter weggelaten kunnen worden uit het dieet.

Vaarwel Ritalin!
Toen ik probeerde uit te zoeken hoeveel Nederlandse kinderen eigenlijk ADHD hebben, stuitte ik tot mijn verbazing op vage artikelen die melden dat de statistieken hierover niet bekend zijn. Ik citeer het Nederlands Jeugdinstituut: “Het is niet bekend hoeveel kinderen en jongeren op dit moment ADHD hebben. Er zijn geen Nederlandse onderzoeken of registraties die daarover betrouwbare gegevens kunnen leveren.” Wel zegt dit instituut dat de schatting zo tussen de 2 en 6% ligt. Als het dieet van Pelsser werkt, dan zijn medicijnen voor deze kinderen niet meer nodig. Slecht nieuws voor de producenten van Ritalin, wiens winst voor dit middel tot in de miljarden loopt. Goed nieuws voor de verzekeraars; geschat wordt dat als het eliminatiedieet van Pelsser als eerste stap in de behandeling van ADHD wordt toegepast, er miljoenen euro’s per jaar bespaard kunnen worden.

Irma-ADHD-Kinderen

De narigheden van medicijnen
Ritalin is bovendien geen lieverdje: het middel kan ernstige bijwerkingen hebben. Ritalin is een amfetamine-achtige en kan dus een verslavend effect hebben en zelfs hallucinaties veroorzaken. De Belgische apotheker Fernand Haesbrouck schrijft in zijn boek ADHD-medicatie, Medische Megablunder over hoe de situatie rondom Ritalin als geneesmiddel voor ADHD in elkaar steekt. Haesbrouck vraagt zich af of er werkelijk sprake is van een ADHD-epidemie en suggereert zelfs dat men is begonnen normaal gedrag als een psychische aandoening te omschrijven.

De Volkskrant schrijft in een nieuwsartikel uit 2012 ook over de ADHD-diagnose. Het artikel speelt met de vraag of het ADHD-etiket te snel wordt opgeplakt. Wellicht zijn ouders en leerkrachten minder goed geworden in het accepteren van de verschillen in karakter en beweeglijkheid van kinderen… Toen ik verder zocht, kwamen er bijwerkingen voorbij waarvan mijn nekharen overeind gingen staan: verminderde eetlust, groeiachterstand, depressie, hartritmestoornissen, zelfmoordpogingen en nog veel meer nare dingen. En dan te bedenken dat Ritalin het vaakst wordt voorschreven aan kinderen jonger dan tien jaar. Geen peulenschil, vind ik.

Liever een dieet
Nu Pelsser een behandeling tegen ADHD lijkt te hebben gevonden, die een stuk minder schadelijk is dan het Ritalin van de grote farmaceutische bazen, is het zaak meer gedetailleerd onderzoek te doen naar hoe en waarom bepaalde voedingsstoffen het gedrag beïnvloeden. Ook moeten we zien uit te vogelen hoe we artsen zo ver kunnen krijgen een voedingsonderzoek op de eerste plaats in de behandeling te zetten. Ik hoop dat het lukt. Het zou namelijk het leven van veel jonge kinderen en hun families een stuk rustiger kunnen maken, en zonder de destructieve gevolgen voor de gezondheid van een jong kind.

Beeld: Flickr/ArmyMedicine en Flickr/vaststateparkstaff

Share

Irma (1991) is geboren in een klein dorpje in Drenthe en werkt als chiropractor. Ze heeft ontdekt dat haar twee passie's -chiropractie en schrijven- heel goed samengaan. Na vijf jaar voor studie in Engeland te hebben gewoond, is ze opgelucht weer op het platteland te mogen wonen. Haar kennisgebied is het menselijk lichaam, gezondheid en de wetenschap daar omheen. Naast het schrijven brengt ze veel tijd door met haar paarden, met lezen en buiten zijn, en met nadenken.