• Home »
  • Brein »
  • Wat wil je later worden? Over de nadelen van te veel of te weinig werken.

Wat wil je later worden? Over de nadelen van te veel of te weinig werken.

Waarschijnlijk de eerste levensvraag die ons gesteld wordt, en eentje waar we ons de rest van onze jeugd mee bezig houden. Tijdens onze kinderjaren worden we er al voor klaargestoomd; wat we later willen worden. Maar wat als we het eenmaal zijn geworden?

Het was nogal een schok voor Groot-Brittannië: vorig jaar stond de bekende professor John Ashton op en zei iets waar de oren van veel Britten van begonnen te klapperen. Professor Ashton, directeur van de UK Faculty of Public Health, vindt dat Groot-Brittannië een vierdaagse werkweek moet gaan hanteren. Ashton is van mening dat veel huidige gezondheidsproblemen kunnen worden tegengegaan door wat minder te gaan werken.

Harde werkers
Nederlanders werken best hard. Al vanaf jongs af aan wordt ons één ding goed in onze oren geknoopt; werken moet je. Eigenlijk spenderen we praktisch ons hele volwassen leven aan het krijgen, hebben en behouden van betaald werk. Logisch, want er moet brood op de plank komen. In Engeland kunnen ze er ook wat van. Al sinds ik in Engeland woon, krijg ik het idee dat sommige Engelsen absurd lange werkdagen hebben, maar dat zelf normaal lijken te vinden. Een werkdag van twaalf uur is eerder regel dan uitzondering. De statistieken laten ook duidelijk zien hoe veel de Britten werken: gemiddeld 37.6 uur per week voor een fulltime baan volgens het Office for National Statistics. Dat klinkt niet zoveel, maar een gemiddelde betekent dat er heel veel mensen ruim boven deze 37.6 uur zitten.

Irma-Werken-Telefoon

Werken we te hard of te veel?
Professor Ashton maakt zich hier dus zorgen over. Hij maakt zich zorgen over de mentale gezondheid van veel Britten en legt een link met het aantal uren dat zij werken. Steeds meer mensen kampen met depressies en andere psychologische problemen. Het verkorten van de werkweek naar vier dagen zou mensen meer tijd geven om met hun gezin door te brengen of te sporten, en als gevolg daarvan zullen stressniveaus dalen, zegt Ashton in The Guardian. Bovendien denkt hij dat het de werkloosheid tegen zal gaan; als mensen minder werken, zullen er meer banen zijn.

De New Economics Foundation is het met Ashton eens, zo stellen zij: “Als we minder werken, zouden er meer banen zijn. Bovendien zouden mensen rustiger aan kunnen gaan doen, we staan onder druk om het leven in zo’n snel tempo te leven. We moeten duurzamer leven, minder kant-en-klaar maaltijden eten en de onbetaalde dingen meer gaan waarderen, zoals actief zijn, voor anderen zorgen en betere ouders zijn.” De Britten lijken wel wat te zien in een vierdaagse werkweek: 57% vindt dit een goed idee, en 71% van de Britten denkt dat het ze gelukkiger zou maken. Bovendien denken werkgevers zelfs dat een vierdaagse werkweek hun werknemers productiever zou maken.

Te weinig werken
Een artikel van Paul Verhaeghe in de Volkskrant meldt dat mensen grofweg kunnen worden verdeeld in twee groepen: de mensen zonder werk en de mensen met te veel werk. Interessant genoeg zijn het volgens Verhaeghe niet alleen de te hard werkende mensen die veel stress ondervinden, maar ook de mensen die juist géén werk hebben. Een stijging van de werkloosheid met 1 procent staat gelijk aan een verdrievoudiging van het aantal depressies en angststoornissen en zelfs een stijging van 0,8% in het aantal zelfdodingen.

Irma-Werken-Computer

Ook zegt Verhaeghe dat chronische stress, in beide groepen, een desastreus effect heeft op de gezondheid. Stress heeft een functie: in bedreigende situaties zorgen hormonen ervoor dat we onszelf beschermen. Met name het cortisolniveau stijgt. Als stress echter aanhoudt, kunnen diezelfde hormonen zorgen voor verstoringen in neurologische en endocrinologische (hormonale) processen. Als deze processen uit evenwicht raken, kunnen hart- en vaatziekten en psychische aandoeningen daarvan het gevolg zijn. Verhaeghe pleit voor een herverdeling van de arbeid en daarmee voor een kortere werkweek: “Vergeet nooit dat de economie er voor de maatschappij is. En nooit omgekeerd.”

Balans
Ikzelf probeer voorzichtig een evenwicht te vinden tussen werk en vrije tijd. Als ik straks mijn studie heb afgerond en als chiropractor aan het werk ga, zal ik het nog moeilijk krijgen met het uitbalanceren van die twee. Ik ben opgegroeid in een familie waar hard werken als een grote deugd wordt gezien en waar ik in mijn tienerjaren mijn eigen geld moest verdienen. Hard werken is echter niet hetzelfde als veel werken. Met de jaren ben ik gaan inzien dat het leven niet alleen maar uit werk hoeft te bestaan. Zoals een collega van mij altijd zegt: “we werken om te leven en niet andersom”. Helaas zal een kortere werkweek voor veel mensen op dit moment niet haalbaar zijn. Ik ben echter voorstander van de ideeën van professor Ashton, want wat mij betreft: alles voor de gezondheid van de mensen.

Beeld: Flickr.com/eldret_99 en Flickr.com/philandpam

Share

Irma (1991) is geboren in een klein dorpje in Drenthe en werkt als chiropractor. Ze heeft ontdekt dat haar twee passie's -chiropractie en schrijven- heel goed samengaan. Na vijf jaar voor studie in Engeland te hebben gewoond, is ze opgelucht weer op het platteland te mogen wonen. Haar kennisgebied is het menselijk lichaam, gezondheid en de wetenschap daar omheen. Naast het schrijven brengt ze veel tijd door met haar paarden, met lezen en buiten zijn, en met nadenken.