Zere oren door huilbaby’s: hoe chiropractie kan helpen

Ik denk dat we ze allemaal wel eens hebben gehoord; de horrorverhalen over baby’s die vanaf hun geboorte niets anders doen dan huilen en krijsen. Om bang van te worden…

Vroeger deden deze verhalen mij wel eens serieus twijfelen, of ik wel ooit aan kinderen zou moeten beginnen. De ervaringen van anderen maakten me soms benauwd. Niet slapen, huilen, niet op de rug willen liggen, huilen, spugen, het kind uren lang rondrijden met de auto omdat dat de enige plaats is waar het kind slaapt, huilen, ouders met witte gezichten en blauwe kringen onder hun ogen, huilen, en het ‘happy family’ plaatje dat na de geboorte ineens heel, heel ver weg lijkt.

Zere oren
Ben je wel eens voor langere tijd bij een krijsende baby in de buurt geweest? Ik wel, in een klein behandelkamertje in de universiteitskliniek. Ik vond het bijzonder moeilijk om niet met mijn handen over mijn oren te gaan zitten. Het geluid gaf mij een koud gevoel in m’n buik dat ik niet uit kon staan; ik wilde iets doen om de baby te helpen die zich duidelijk niet prettig voelde. Het huilen van een baby is één van de meest onrustbarende en alarmerende geluiden die er bestaan voor ons als volwassenen. We zijn biologisch geprogrammeerd om erop te reageren, om de baby te troosten. Logisch, aangezien huilen de enige manier is waarop een jonge baby met de wereld kan communiceren wanneer er iets mis is. Als de baby huilt, is het de bedoeling dat mama of papa komt om te voeden, te troosten of te beschermen. Dit is volledig functioneel en daarom normaal.

Irma-Huilbaby's-Baby 1

Maar soms huilt een baby altijd. Soms moeten de ouders dag in, dag uit dit onrustbarende geluid van hun kind aanhoren. “Mijn baby huilt 22 uur per dag.” “Mijn baby huilt slechts een uurtje per dag niet.” Vaak zijn deze baby’s volledig ontroostbaar en de ouders wanhopig. Wanhopig, moe, gestrest, overprikkelt en verdrietig. Logisch, als je de godganse dag in ‘alarmmodus’ bent. Helaas is dit hét recept voor kindermishandeling. Een artikel op de website Ouders Online benoemt dat 1 op de 20 ouders van huilbaby’s wel eens iets doet wat schadelijk kan zijn voor het kind. Dit gaat zo ver als een doek op de mond houden, de baby door elkaar schudden of zelfs slaan. Wanhoop maakt van een nieuwe ouder een ander, onvoorspelbaar mens.

Ik dacht altijd dat je als aanstaande ouder maar gewoon moet hopen dat je geen huilbaby op de wereld zet en is dat wel het geval, dan heb je gewoon pech. Ik ben er achter gekomen dat dit lang niet altijd zo hoeft te zijn. Tijdens mijn studie bleek dat er wel degelijk een specialist bestaat die een huilbaby vaak kan helpen: de chiropractor.

De geboorte
Ik denk dat we het er allemaal wel over eens zijn dat de geboorte van een baby een zwaar proces is voor de moeder. Ik vermoed echter dat de impact van de geboorte op een klein babylijfje onderschat wordt. M.S. Gottlieb zegt al in zijn onderzoek uit 1993 dat het trauma van de geboorte voor baby’s onderschat en daardoor onderbehandeld wordt. Een normale vaginale geboorte is al niet makkelijk voor de baby; de reis naar buiten is een grote aanslag op het fragiele lijfje. Rib- of sleutelbeenbreuken zijn dan ook niet zeldzaam. Vaak wordt het nekje van de baby op een pijnlijke manier gedraaid of gebogen. Het is niet voor niets dat sommige baby’s een scheve of gedraaide nek en opgetrokken schoudertjes hebben na de geboorte. Ook in de rest van de rug zitten vaak pijnlijke, verkrampte spieren. En dan hebben we het nog maar over een normale geboorte! Is er sprake van een keizersnee, vacuüm- of tangverlossing of een stuitligging, dan is het risico van een pijnlijke rug, nek of kaak bij de baby nog veel groter.

Uit onderzoeken is gebleken dat de oorzaak van overmatig huilen vaak ligt in pijnlijke spieren of niet goed functionerende gewrichten. In dit geval kan een chiropractor helpen. Nu moet je bij chiropractie voor baby’s niet denken aan het typische corrigeren van de nek van een volwassene wat vaak een ‘krakend’ geluid maakt. Het spreekt voor zich dat een chiropractor de behandeling aanpast aan het formaat van het lichaam van de patiënt. De behandeling voor baby’s bestaat voornamelijk uit het uitoefenen van zachte druk op de spieren met de vingers, ongeveer net zoveel druk als je zou gebruiken om te beoordelen of een mango rijp is. Een hele lichte en veilige behandeling dus. En effectief bovendien. Verschillende onderzoeken van onder andere professor Joyce Miller, pediatrisch chiropractor aan het AECC, hebben uitgewezen dat een chiropractische behandeling het aantal huiluren van een huilbaby aanzienlijk verminderd. En dat maakt het leven van de baby en – niet minder belangrijk – van de ouders een stuk makkelijker.

Irma-Huilbaby's-Baby 2

Back to Sleep
In 1991 werd in Engeland en Wales de grote ‘Back to Sleep’ campagne gelanceerd, waarin ouders van baby’s werden geadviseerd hun baby op de rug te laten slapen. Hiermee werd geprobeerd het enorme aantal gevallen van wiegendood (Sudden Infant Death Syndrome) te verlagen. En dat is gelukt. Waren er aan het begin van de campagne nog 20.000 gevallen per jaar, dat aantal was in 2012 tachtig procent lager. Van die tachtig procent was zeventig procent overigens al bereikt in de eerste twee jaar na het lanceren van de campagne. Het initiatief heeft duizenden levens gered.

Helaas is het op de rug leggen van een baby lang niet altijd vanzelfsprekend. Veel baby’s die door hun moeder naar de AECC chiropractie kliniek worden gebracht kunnen niet op hun rug slapen. Soms worden zij na een paar uur slaap huilend wakker en moet mama ze uiteindelijk toch op hun buik leggen om ze verder te laten slapen. Soms begint een baby al te huilen zodra mama ook maar probeert de baby op de rug te leggen om de luier te verschonen. De eerste baby die ik behandelde, George, begon al te huilen zodra zijn moeder zich vooroverboog om hem op zijn rug op de behandeltafel te leggen. Op zijn rug slapen was uiteraard al helemaal geen sprake van. George’s moeder sliep elke nacht zittend met kleine George tegen haar borst gedrukt. De oorzaak van dit alles was dat George een heel pijnlijk ruggetje had. Na twee behandelingen kon George per nacht ongeveer vier uur lang op zijn rug slapen.

Er is dus wel degelijk een beroepsgroep die veel ouders en hun jonge baby’s uit deze nachtmerrie kan halen. Het probleem is echter dat chiropractoren in Nederland chronisch worden onderschat in hun waarde, kennis en kunnen. Laten we hopen dat professor Joyce Miller en collega’s gestaag doorgaan met het aanleveren van bewijs om deze kleine wereldwondertjes van hun ongemakken af te helpen.

Beeld: Anouk Bakker

Share

Irma (1991) is geboren in een klein dorpje in Drenthe en werkt als chiropractor. Ze heeft ontdekt dat haar twee passie's -chiropractie en schrijven- heel goed samengaan. Na vijf jaar voor studie in Engeland te hebben gewoond, is ze opgelucht weer op het platteland te mogen wonen. Haar kennisgebied is het menselijk lichaam, gezondheid en de wetenschap daar omheen. Naast het schrijven brengt ze veel tijd door met haar paarden, met lezen en buiten zijn, en met nadenken.