Een geit als president: de magie van de micronatie

Op 1 januari 2005 stichtte de Engelse komiek Danny Wallace een eigen staat in zijn flat in Oost-Londen: The Kingdom of Lovely. Hij benoemde zichzelf tot koning, liet een vlag en een wapenschild ontwerpen, schreef een grondwet, nam een volkslied op en maakte een eind aan zijn financiële malaise door een eigen bank op te richten, inclusief eigen munteenheid.

The Kingdom of Lovely
Dat een eigen staat oprichten niet makkelijk is, bleek nadat Danny’s verzoek aan de Verenigde Naties om zijn koninkrijk officieel te erkennen als natiestaat werd afgewezen op grond van het ontbreken van een grondgebied. Toch slaagde Koning Danny erin om via internet ongeveer 58.000 inwoners te laten registreren, die bovendien via e-mail een paspoort toegezonden kregen. Samen met een vriend, die hij benoemde tot Minister van Defensie vanwege zijn achtergrond als beveiligingsmedewerker bij een lokale supermarkt, besloot hij andere plaatsen te bezoeken ter inspiratie: The Principality of Seborga, Freetown Christiania en Celebration.

Micronatie Seborga

De vlag van Seborga

Micronaties versus microstaten
Net als The Kingdom of Lovely zijn bovengenoemde plekken zogenaamde micronaties: zelfbenoemde staten die claimen zelfstandig te zijn, maar door soevereine staten of supranationale organisaties niet erkend worden als zodanig. Micronaties, ook wel modellanden of mini-naties genoemd, moeten daarom ook niet verward worden met microstaten als Andorra en Liechtenstein, landen die wel erkend worden door de Verenigde Naties en bovendien minder excentriek en niet kortstondig van aard zijn. Ondanks een scala aan problemen waar stichters van micronaties tegenaan lopen, weerhoudt het veel mensen er niet van hun eigen semi-onafhankelijke enclave op te richten. Veel mini-naties worden namelijk opgericht als tegenreactie op een bepaald (regerings)beleid. The Prinicipality of Seborga, gelegen in de Italiaanse provincie Liguria, bijvoorbeeld, claimt dat Seborga nooit is opgenomen in de Act of Unification van het Koninkrijk Italië in 1861, en dus een zelfstandige status mag genieten.

Micronatie Whangamomon

Republiek Whangamomon

Grapje
Naast staten die serieus voor onafhankelijkheid strijden om geopolitieke redenen, zijn er ook micronaties die zijn voortgekomen uit humoristische overwegingen. De eerst gekozen president van Whangamomona was een geit. Op het eiland Elleore loopt de klok twaalf minuten achter op de Deense tijd en is het boek Robinson Crusoe verboden. President Kevin Baugh van de Republic of Molossia maakt het al helemaal bont: hij noemt zijn land grappend een dictatoriale bananenrepubliek en hij heeft zijn eigen postkantoor opgericht, dat alleen kan functioneren binnen de landsgrenzen, namelijk zijn eigen achtertuin. Bezoekers? Die zijn van harte welkom in Molossia: de enige prijs die zij betalen voor een toeristenvisum is een verplichte tour in uniform en het wisselgeld in hun portemonnee. Gloeilampen zijn er verboden. Het landje kent welgeteld tien bezoekers per jaar. Een groot succes volgens Kevin, gezien Molossia’s ligging in de woestijnen van Nevada.

Kunstzinnig
Ook creatieve geesten weten wel wat ze met de micronatie aan moeten. Kunstenaarscollectieven hebben her en der mini-naties opgericht om hun soms controversiële werk tentoon te stellen. Artiest Edwin Lipburger was het bijvoorbeeld niet eens met de beslissing van de Oostenrijkse regering dat hij geen bolvormig huis mocht bouwen en kondigde de onafhankelijkheid van zijn nieuwe staat Kugelmugel af. Hij betaalde er een hoge prijs voor, namelijk een gevangenisbezoek, maar heeft er wel voor gezorgd dat zijn ronde huis nog altijd veel toeristen naar Wenen trekt. De micronatie Ladonia van Lars Vilks is om eenzelfde reden opgericht: de lokale gemeente verzocht zijn kunstwerken van drijfhout op het strand weg te halen, maar in plaats daarvan riep hij het stukje land waar ze op stonden uit tot micronatie. Het aantal aanhangers (of beter gezegd: landgenoten) van Vilks groeit gestaag: de teller staat nu op ongeveer 15.600 inwoners. En voor $12 kan ook jij een trotse inwoner worden van Ladonia.

Micronatie Ladonia

De kunstwerken van Ladonia

Uniek reisavontuur
Micronaties brengen een lach op ons gezicht, maar we moeten niet vergeten dat er ook semi-onafhankelijke gebieden als Seborga zijn die al jarenlang vechten tegen het onrecht dat hun wordt aangedaan door de machtige staat waarin zij zijn gesitueerd. Echter, met hun kleurrijke geschiedenis hebben micronaties hun bezoekers veel te bieden. Alleen daarom al zijn ze een bezoekje waard.

Ben je op zoek naar een bijzondere vakantie? Vergeet de hoogvlakten van Siberië, de rimboe van Papoea-Nieuw-Guinea en de gletsjers van Antarctica: voor een veel uniekere ervaring en een verhaal dat het goed doet op verjaardagen kun je beter vakantievieren in mini-naties als The Kingdom of Lovely en Kugelmugel. Krijg je er ook nog een leuk paspoort bij.

Meer weten? Zie reisgids Micronations: The Lonely Planet Guide to Home-Made Nations
Uitgeverij Lonely Planet | ISBN 978 17 410 4730 1

Beeld: Wikimedia Commons 1, Flickr.com 2 & 3.

Share

Maaike

De Rotterdamse Maaike Goslinga (1990) studeert Euroculture, een tweejarig masterprogramma van de Europese Commissie, in Spanje en Duitsland. Eerder rondde zij haar studie Engelse taal en cultuur in Liverpool af en werkte ze in Nieuw-Zeeland. Omdat ze zich het fijnst voelt op vreemde bodem, ontfermt ze zich als eindredacteur over de sectie 'Buiten' en schrijft ze korte artikelen over wereldwijde trends en andere wetenswaardigheden. Gewapend met pen, notitieboek en rugzak hoopt zij later als onderzoeksjournaliste de wereld over te reizen.