Het Hollandse meisje in Thailand: koffiedrinken in Ranong

Er zijn van die plekken op aarde waar je liever niet dood gevonden wilt worden. Dit heeft dan als reden dat je er in het dieptepunt van je leven doorheen bent gereden. Of gewoon omdat je deze informatie kreeg van je oom, zus of achterneef.

Omstreden plekken wil je graag vermijden. Maar waarom zou je het niet juist als een uitdaging zien om de schoonheid van deze plekken te ontdekken? Een van de plekken waar ik dit idee bij had, was Ranong. Dit is een oud vissersstadje, dat zich bevindt op het meest regenachtige plekje van Thailand. Het zal je daarom ook niet verbazen dat iedere winkel een breed assortiment regenjassen heeft. Roze met witte stippen, blauw met een goud randje of een simpele witte met Winnie de Poeh erop, die opvallend genoeg weer een honingpot heeft gejat. Het is tevens een stad met een ietwat criminele uitstraling, vond ik. Grauwe huisjes met hier en daar een loslopende hond, die maar al te graag de bananenchips uit je handen zou willen trekken. Mijn mening werd alleen maar meer bevestigd nadat we in een restaurant een Belgische man spraken, die hier drie dagen met Peter R. de Vries had opgetrokken vanwege een moordzaak.

Ranong
Monument in de supermarkt

Zelf ben ik nu drie keer in Ranong geweest. Mijn eerste indruk was allesbehalve positief. Misschien omdat in mijn hotelkamer de voortplanting van salamanders iets te vloeiend verliep of omdat het de hele dag regende. Verder dan de supermarkt ben ik die keer niet gekomen en dat was op zichzelf al een hele ervaring. Ranong is geen toeristische trekpleister, dus wanneer er zich een loslopende Europeaan voordoet, ben je ook het monument van de dag. Laat ik dan ook net wat langer zijn dan de gemiddelde Thai, dat maakt het helemaal feest. Ik heb nog geprobeerd de boodschappen gratis mee te krijgen, maar dit plan slaagde jammer genoeg niet.

Koffie met Thaise stroopwafels
Omdat mijn koffieverslaving in Nederland soms de spuigaten uitloopt (lees: ik droom over koffiebonen en het zwemmen in een bad vol latte macchiato), ben ik al snel op zoek gegaan naar een goed koffiezaakje. Ik kwam terecht op een grote Birnamese markt, waar ze naast allerlei handgemaakte tierelantijntjes ook goede ijskoffie verkopen. De koude koffie zorgt samen met gecondenseerde melk (dit gebruiken ze veel in Thailand) voor een heerlijke afkoeling (voor zover je die nodig hebt in de regen).

Toen ik uiteindelijk bij de ‘Black Cheap Coffee’ terechtkwam, was ik helemaal verkocht. Dit zaakje, dat te vinden is naast het busstation, wordt gerund door Nong, een Thaise hipster. Voorheen runde hij het samen met een Nederlands meisje, maar om onbekende reden is zij weer naar het thuisfront vertrokken. De invloeden van het meisje zijn nog overal terug te zien, tenzij Nong zelf heeft gekozen voor een roze visitekaartje en wit met roze muren. De ochtend dat ik vertrok naar Chiang Mai heeft hij een uur in de keuken gestaan om verse stroopwafels te maken. Zijn specialiteit, zegt hij zelf. Ik ben het daar grondig mee eens.

Stroopwafels
Naast de vele koffiezaakjes en winkeltjes met regenjassen, kun je ook terecht voor heerlijke massages, goedkope spa’s en typisch Thaise eettentjes. Omdat de toerist deze plek nog niet heeft gevonden, zie je dat de Thai blij is met een Europese klant. Tevens hebben ze in Ranong de beste ‘mango met sticky rice’ die ik tot nu toe heb geproefd. Het is een Thais toetje met verse stukjes mango en plakrijst, waar je een zakje kokosmelk en nootjes bij krijgt. De combinatie van alles op één lepeltje is iets waar je een week later nog over zult praten.

Perfect hotel
Een perfect hotel in Ranong is Luang Pjon, dat zich midden in de drukke winkelstraat van Ranong bevindt. Het wordt gerund door een Australische jongen en zijn Thaise vriend. Het hotel is nog steeds in de maak. Zo zijn ze van plan om er binnenkort ook een coffee corner te openen, waar ik direct erg enthousiast over was. Iedere kamer heeft zijn eigen stijl en kleur. Zo heb je de historische kamer met een beschildering van de stad van zo’n honderd jaar terug. Of de typische meisjeskamer, waar de muren paars zijn met leuke bloemetjes op de muur.

Hotel Luang Pjon

Ondanks de eerste indruk van Ranong ben ik er uiteindelijk een stuk positiever over geworden. Misschien omdat je hier de Thaise bevolking van haar echte kant ziet of omdat je er gewoon heerlijk kunt eten. Wanneer je naar het zuiden van Thailand gaat, is dit dus zeker een plek om in je achterhoofd te houden!

 Beeld: Francis.

Share

Francis

Francis (1989) is in het laatste jaar van de PABO beland. Naast het beroep van lerares, waarbij ze graag verhalen vertelt, heeft ze tig andere bezigheden. Zo spaart ze notitieboekjes, eet ze graag sushi, zou ze in een coverbandje willen zingen en heeft ze een liefde voor filmen en Man Bijt Hond. Deze zomer is ze met haar eigen filmproject begonnen, genaamd Asking the Dutch. Naast het blijven schrijven voor haar blog, zou ze later graag documentaires willen maken.