Beeld
De meest veelbelovende films van 2012
Dit jaar barst het in bioscopen van grote titels als The Hunger Games, The Avengers en The Dark Night Rises, maar ook in de kleinere filmhuizen kunnen we enkele pareltjes verwachten. Nadelunch.com heeft de bijzonderste films van 2012 op een rij gezet.
De bizarre wereld van Louis Theroux
Louis Theroux is een rare journalist. Hij stelt geen spijkerharde vragen en in zijn documentaires staat hij er vaak wat afwachtend bij. Toch heeft hij een gave: met zijn nuchtere houding en jongensachtige voorkomen kan hij iedere vijand ontwapenen. En dat levert prachtige televisie op.
Het boek was beter
Het had zo mooi kunnen zijn. Vol verwachting keken liefhebbers van het boek Extremely Loud & Incredibly Close uit naar de recent verschenen verfilming. Velen van hen kwamen echter van een koude kermis thuis. Hoe een bejubelde bestseller een tenenkrommende blockbuster werd.
Sigur Rós – Heima: intimiteit in de ruige natuur
De muziekdocumentaire Heima van de IJslandse band Sigur Rós is al een aantal jaren geleden uitgebracht, maar het is nooit te laat voor hartverscheurende tristesse en een moment van stilte en oprechtheid. Landschappen die huilen en een samenspel met de natuur: dat is Heima.
Kunst in tijden van reproductie
Hoewel de enige echte Mona Lisa alleen in Parijs te zien is, prijkt haar evenbeeld op vele T-shirts, tassen, mokken en sleutelhangers. De reproductie van bekende schilderijen is een voorbeeld van de stijgende consumptie van kunst – als koopwaar.
Het beste van twee droomwerelden
Slechts een kleine twee jaar geleden was de wereld in de ban van de film Inception. De droomwereld bleek een hot topic en film vormt het medium bij uitstek om met droombeelden te experimenteren.
Studio Ghibli: het Japanse antwoord op Disney
De welbekende en immer succesvolle Disneyformule kennen we allemaal: men neme een heldhaftige protagonist, een schurk, een beestje met veel te grote ogen, een pakkende ‘moraal van het verhaal’ en een kaskraker is geboren. Toch trap ik er niet meer in. Ik ben klaar met Disney. Hoe dat komt, vraag je je af? Simpel. Ik heb mijn hart verpand aan Studio Ghibli.
Lang leve de korte film!
Menig filmliefhebber reist stad en land af om filmfestivals te bezoeken, maar de korte film wordt door het grote publiek vaak overgeslagen. Deze film is echter niet alleen bestemd voor mensen met een korte aandachtsspanne.
David Lynch: koning van de verwarring
Vraag regisseur David Lynch naar de betekenis van zijn films en je krijgt geen antwoord. Hoewel zijn werk voer is voor fanatieke filmliefhebbers, blijven sluitende interpretaties meestal uit. Niets is wat het lijkt bij David Lynch.
Léon: The Professional – Ongepolijst, ongepast en ongelofelijk goed
Films mogen van mij wel een beetje rauw zijn. Niet te gepolijst, vooral niet te perfect en al helemaal niet te zoetsappig. Ik wil echte mensen zien, eventueel wat overdreven, maar in ieder geval wel met al hun ruwe randjes. Léon: The Professional (1994) is zo’n film.
Diederik van Vleuten – Daar werd wat groots verricht: een prachtig eerbetoon
Kerstavond 1981: Diederik van Vleuten erft de gedetailleerde memoires van zijn oudoom Jan, waarop de voorstelling die ik bezoek gebaseerd is. De memoires – die samen een dikke bundel vormen – vertellen het verhaal van Jan van Vleuten, geboren op voormalig Nederlands-Indië. Interessant, maar ook vermakelijk?
Drive: spreken is zilver, Ryan is goud
Je weet niet wie hij is. Je weet niet waar hij vandaan komt en zelfs zijn naam blijft onbekend.