Eten & drinken
Leer, mest en kattenpis
I prefer a slightly more tannic taste. Deze zin laat Woody Allen een arrogant karakter in de film Midnight in Paris zeggen. Ook ik gruwelde ooit van mensen die wijn beschreven als iets dat smaakte naar walnoten met een vleugje vanille, of nog erger, naar kattenpis (om het vervolgens wél te drinken). Inmiddels ben ik bekeerd.
Wijn en spijs en niets anders
Vergeet de Eiffeltoren. Vergeet de Mona Lisa en mijd de Sacré-Coeur. In Parijs is cultureel verantwoord doen zonde van je tijd. In Parijs is alles tijdverspilling, behalve wijn en spijs.
Destino, een Spaanse keuken
Zodra je bij Destino over de drempel stapt, waan je jezelf niet langer in Rotterdam-Noord. Het gedempte licht, de flessen wijn in de muur en de mensen die aan de bar wachten met een glas vino en een bordje tapas: je zou zomaar in Barcelona of Madrid kunnen zijn.
Zoete zaken bij Lof der Zoetheid
De menukaarten zijn kleine boekjes met oude zwart-witfoto’s uit familiealbums en op de spiegel van het damestoilet zijn snorren geschilderd. Lof der Zoetheid is een lust voor het oog, maar nog meer voor de smaakpapillen.