Artikelen in " Columns "

  • Bert – Het fenomeen Trump

    Bert – Het fenomeen Trump

    Vaak wordt bij verkiezingen gezegd: “De kiezer heeft altijd gelijk”. Of “Het volk krijgt wie ze gewild hebben”. Maar in vele gevallen kan je de vraag stellen of het volk wel besefte wie of wat ze hebben gekozen. Een korte uiteenzetting van de verschillende standpunten en opvattingen voor kiezers zich in de beslotenheid van het stemhokje terugtrekken, zou misschien niet slecht zijn. In een restaurant vraagt men vaak toch ook toelichting bij de kaart?


  • Bert – Ik ga logeren en neem mee… mijn iPad

    Bert – Ik ga logeren en neem mee… mijn iPad

    Onze zoon had een vriendje uitgenodigd om een nachtje te komen logeren. De kameraad had twee tassen bij zich, een grote en een kleine. In de ene zat een pyjama, een kussen, een toiletzak en een knuffelbeer. In de kleine, die werd gedragen als een kind, zat het belangrijkste. Ook een soort knuffel genaamd iPad.


  • Bert – Wat boeit ons voor de buis?

    Bert – Wat boeit ons voor de buis?

    Ik ben helemaal geen expert ter zake, maar misschien zijn er twee soorten televisiekijkers. Mensen die zich voor de buis nestelen om met het verstand op nul weg te dromen en zich volledig te laten volscheppen door wat wordt voorgeschoteld. De andere groep kijkt vooral uit interesse, hoopt een bredere of meer diepgaande kijk op iets te krijgen; kijken om te leren? Voor alle duidelijkheid: ik kijk niet neer op de ene of andere groep.


  • Bert – Kneed je kind niet

    Bert – Kneed je kind niet

    Heel wat ouders vinden het blijkbaar nodig dat hun kind uitblinkt op een bepaald gebied. Of dat het doet, en liefst wel zo goed mogelijk, wat zij ook hebben gedaan. Of, wat misschien nog erger is, ze willen dat hun kind doet wat zij als kind nooit hebben mogen doen. En de mening van dat kind wordt dan zelden gevraagd. Gewoon doen en geen vragen stellen.


  • Bert – Akelig dichtbij

    Bert – Akelig dichtbij

    Het valt me op dat het de voorbije dagen opvallend stil is in de straten. Lang niet iedereen zal het toegeven, maar toch zijn de mensen wat schichtig. Misschien wat achterdochtig? Parijs was al dichtbij maar Brussel is van waar wij wonen nog geen halfuur verwijderd. En heel wat plaatsen zijn herkenbaar of gekend. Mijn echtgenote nam de geviseerde metro vroeger vaak. En Zaventem is sowieso bekend.


  • Bert – Jongeheer

    Bert – Jongeheer

    Deze tekst is misschien redelijk gewaagd of vooral gedurfd. In eigen broek kijken, zonder schroom. Wie waagt het om het me na te doen? Ik heb een vermoeden dat niet veel mannen mijn voorbeeld (durven) volgen. Maar toch, er mag wel eens over gesproken en nagedacht worden.



  • Bert – hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid

    Bert – hoogsensitiviteit en hoogbegaafdheid

    Onze zoon van negen is hoogbegaafd. Hij heeft zichzelf leren lezen toen hij net vijf was. Hij knutselt dingen in elkaar zonder handleiding. “Ik doe het wel op mijn manier. Dat gaat heel wat sneller!” Soms helpt hij ons met de constructie van een of ander gebruiksvoorwerp. Wanneer mijn vrouw en ik er kop noch staart aan krijgen. En we staan erbij en kijken ernaar. “Zoals hij het doet is inderdaad logischer.” We zijn absoluut geen dwazen, maar soms wat onhandig. Zelfkennis is het begin van alle wijsheid. Toch?


  • Bert – Kleuteromhelzing met gevolg

    Bert – Kleuteromhelzing met gevolg

    Heeft er ’s nachts al eens een koortsige kleuter naast je gelegen? Gloeiend tussen jou en de mama die nog net plaats genoeg heeft. Dan word je plots wakker door een armpje om je nek en een zacht stemmetje dat zegt: “Papa, ik zie je graag.” Dan maakt het niet uit dat zelfs de haan nog slaapt. En dat zorgt gek genoeg voor zelfreflectie en een column.


  • Bert – Schengen. Schluss damit?

    Bert – Schengen. Schluss damit?

    Heel wat mensen stellen zich tegenwoordig deze vraag. En het is voor de hand liggend waarom. Denk ik. Het idee dat aan de basis van deze akkoorden lag is mooi, misschien was het zelfs vooruitstrevend. Maar is het idee van open grenzen ook niet een beetje begrensd?


  • Bert – Bompa, wat heb je daar?

    Bert – Bompa, wat heb je daar?

    Bijna 22 jaar geleden is mijn grootvader overleden. Hij was een beetje de lijm die de familie bijeenhield. Niet dat ze nu een hoop ‘losse flodders’ is, maar vaak functioneerde hij als een gemeenschappelijke factor, een soort lokmiddel. En bindmiddel, dus.


  • Bert – Wat een leider lijden kan

    Bert – Wat een leider lijden kan

    Er wordt gezegd dat mensen met lichamelijke tekortkomingen of bepaalde kenmerken de drang kunnen hebben zich te bewijzen. Meestal is die drang onschuldig of zelfs knap. Denk maar aan paralimpiers. Misschien zijn er helaas voorbeelden van het tegendeel?