Je bent hier: Home // Columns
Des – Vreemdgaan in Indonesië
In Indonesië is polygamie toegestaan. Je mag dus met meerdere partners tegelijk getrouwd zijn. Dat dit toegestaan is, komt wellicht mooi uit voor de Indonesische mannen. Vreemdgaan komt namelijk veelvuldig voor in Indonesië.
Op een forum las ik dat vreemdgaan in Indonesië tot een hobbi nasional is verheven. Dit hoef ik waarschijnlijk niet te vertalen. Hoe komt het toch dat de Indonesische mannen...
Carrie on – Bekend
Sinds een jaar of zeven overkomt mij regelmatig iets vreemds: ik word begroet door wildvreemden en mensen zeggen dat ze me kennen van televisie. Ik vraag jullie daarom om hulp. Kun jij dit vraagstuk voor me oplossen?
“Ben je bekend? Ik weet zeker dat ik je al eerder heb gezien!” De oudere Surinaamse meneer nam me onderzoekend op. Ik schudde mijn hoofd. “Speel je toneel?”, vroeg...
Taal in het wild – Een batterij vol benzine
Vorige week vertelde ik al over de actieve-woordenschat-taak, waarin kinderen woorden uit moeten leggen. De taak is best pittig voor een vijfjarige en dan helpt het ook niet dat ik zo veel moeilijke vragen stel, omdat ik niet met een simpel antwoord tevreden ben.
Dat ik al die moeilijke vervolgvragen stel, is natuurlijk omdat ik wil kijken of ze écht weten wat iets betekent. Zo wordt op de vraag...
Des – Jullie zijn helden
Het is alweer bijna december, dus tijd voor Sinterklaas en Kerstmis. Dat is helaas ook de tijd van kerststress.
Ik denk dat het eind oktober was toen mijn collega zuchtte en tegen me zei: “Oh nee hè, het is weer begonnen. Ik kreeg net een sms’je van mijn schoonouders. Of we wel eerste kerstdag bij hen vieren.” Haar schoonouders wonen in Den Haag. Zij woont in Groningen.
Klotekerst
Een...
Carrie on – Twitter is niet simpel
Al bijna vier jaar ‘zit’ ik op Twitter. Al die tijd ben ik er lyrisch over geweest; ik ben dol op de korte lijnen, de kennis die je opdoet en de mensen die op je weg komen. Toch moet me iets van ’t hart over dit limbo tussen echt contact en toetsenbord.
Twitter
Voor wie het nog niet wist: Twitter is een internetdienst waarmee gebruikers korte berichtjes van maximaal 140 tekens publiceren....
Hannah – Het ‘alles-gaat-prima-met-me’-dieet
Hoe het met me gaat? Prima. Ik leef al weken op koffie, verse muntthee, uitzonderlijk goede taarten, stinkende kaasjes en rode wijn. Prima dus. Ik huil niet in een hoekje, ik mis niemand hardop. Het gaat prima.
Het goede leven lacht me toe. Ongezond of niet: ik eet wel heel erg lekker en daar kan een mens al bijzonder gelukkig van worden. Bovendien schijnt er niks aan de hand te zijn als je slechte...
Lezerscolumn – Verschil maken
Een maand geleden pleegde de Canadese Amanda Todd zelfmoord na jarenlang gepest te zijn vanwege het ontkleden voor een webcam. Enkele weken terug plaatsten de ouders van Tim Ribberink een rouwadvertentie die voor ophef en emotie zorgde. Wat vertellen de verhalen van deze tieners ons?
Ondanks dat zelfmoord schokkend vaak voorkomt, in de Verenigde Staten is het de derde doodsoorzaak onder tieners, is...
Klein Heden! – Kont versus borsten
Elke heteroseksuele man in de wereld maakt eens in zijn leven een keuze die belangrijker is dan liefde, seks of wat dan ook. Het bepaalt zijn persoonlijkheid en zijn toekomstperspectief. Houdt hij van billen of van borsten?
Vaak beslis je op jonge leeftijd welk type je wordt. Ik weet nog goed mijn keuzemoment. Ik was acht en zat in groep 4 van de basisschool. We hadden een juffrouw, Karlijn (naam om...
Griekenland, een democratie van verwende kinderen
Afgelopen week heeft het Griekse parlement ingestemd met de bezuinigingsmaatregelen. Dit was enigszins te verwachten, want het doorvoeren van deze maatregelen was als voorwaarde gesteld om in aanmerking te komen voor nieuwe noodsteun vanuit de EU. En die heeft Griekenland hard nodig.
Lang niet alle Grieken waren blij met de doorvoering van de bezuinigingen. Sterker nog, buiten het parlementsgebouw...
Hannah – Sint Maarten wordt steeds treuriger
Kauwend op een mini-Milky Way vraag ik me af of Sint Maarten een uitstervend fenomeen is. Er is niemand langsgekomen op 11 november, terwijl ik zeker weet dat hier kinderen wonen – ze maken een teringherrie ’s ochtends.
Op avontuur
Ik snap niet zo goed waar dat misgaat. Gratis snoep! Knutselen! ’s Nachts door de straten struinen! En het enige wat daar tegenover staat is af en toe een liedje...
Taal in het wild – “Als ergens geen woord voor is, kun je er niet over praten”
Het leukste aan taaltaken afnemen bij kleuters vind ik de interactie, oftewel: het geklets. Een taak die daar uitermate geschikt voor is, is de actieve-woordenschat-taak. Een soort wetenschappelijke Praatjesmakers.
De actieve-woordenschat-taak is best simpel: ik noem een woord en het kind legt uit wat dat is. De woorden waarnaar gevraagd wordt zijn dat echter allerminst. Leg als vijfjarige maar eens...
Carrie on – Het forenzenpaard
Het leven van een forens kent van nature weinig hoogtepunten. Je moet die hoogtepunten zelf zoeken. Een zitplaats, kan een hoogtepunt zijn. Of een onderdeel van het uitzicht. In mijn geval is het een paard.
Bij Station Voorschoten staat hij in een wei. Het is een bont paard, met vlekken dus. Hij leeft er samen met een fjordenpaard. Elke dag zie ik hem twee keer. En dat doet me glimlachen. Soms stel...
Des – 30 Seconds
Ik ben niet alleen opgegroeid met mijn zusje, maar ook met mijn nichtje en neefje. Onze ouders werkten en dropten ons bij opa en oma, die ons naar school brachten. Zo hebben we onze jeugd samen doorgebracht en dat maakt dat we nu een ondoorgrondelijke band met elkaar hebben.
Inmiddels hebben we het druk met onze eigen levens. We wonen samen, we werken en we worden zwanger. Omdat ik inmiddels ook niet...
Hannah – In Barcelona zonder geld, maar met gitaar
Iedereen droomt ervan: leven van wat je het liefste doet. Gitaarspelen in een stad als Barcelona bijvoorbeeld, de straten afstruinend als ware troubadour. Dat leek Onno wel wat. Nou, moeten zijn vrienden gedacht hebben, laat dan maar eens zien wat je kunt.
Op zijn verjaardag bereidde Onno zich voor op een mooi feestje met misschien een leuk cadeau. Hij had nooit verwacht dat hij zoiets bijzonders...
Inge – One of the boys
Het is november en ik ben inmiddels promovendus. Morgen krijg ik mijn eerste salaris. Mijn vrienden in Afrika vinden het maar vreemd, een promovendus die betaald krijgt. Maar vreemder nog: een vrouwelijke promovendus die single is.
Stiekem vind ik het zelf ook bizar. Dat ik betaald krijg dan. Ik fiets iedere dag fluitend in vijf minuten naar kantoor, zet mijn computer aan, drink thee en bekijk mijn...
Justine – De duivel bestaat en hij heet Monsanto
Van Nadelunch-redactrice Lindsey kreeg ik de documentaire Food Inc. in mijn handen gedrukt. Ik vind de werking van het voedselsysteem interessant, en op een saaie zondagavond dacht ik de tijd te doden door het bekijken van deze docu.
Nu lijkt het bekijken van een informatieve documentaire over hoe ons voedsel wordt geproduceerd de basis voor een rustige, relaxte, slaperige avond, maar het tegenovergestelde...
Laatste reacties