Eén sprookjesgerelateerde serie was niet voldoende, dachten de regisseurs Stephen Carpenter, David Greenwalt en Jim Kouf. Want vijf dagen na de première van Once Upon a Time (28 oktober 2011) werd de serie Grimm uitgezonden. Een donkerdere en uitdagendere versie van sprookjesvertellingen dan we gewend zijn.

Je kunt er tegenwoordig niet meer omheen: sprookjes lijken ontzettend ‘hot’ en ‘in’ te zijn bij de moderne kijker. Terwijl vroeger bij de open haard griezelverhalen vertellen tot het vermaak behoorde, hoeven we deze aloude traditie niet meer voort te zetten door de uitvinding van de o zo magnifieke televisie. Nu kunnen we ons vertier vinden door naar horrorseries met sprookjeselementen te kijken waar je nekharen spontaan van overeind gaan staan. Deze serie slaagt daar zeker in, want kippenvel, dat is wat je vaak krijgt gedurende een Grimm-aflevering.

Familiegeheimen en lotsbestemming
“The wolf thought to himself, what a tender young creature. What a nice plump mouthful…” De pilot van Grimm opent met dit citaat, die voor menig sprookjesfan zeker niet onbekend in de oren klinkt. Velen kunnen het daarbij horende sprookje moeiteloos navertellen. Mocht bij deze aanwijzing nog steeds geen kwartje vallen, dan verraadt het openingsshot het verhaal van Roodkapje wel. Op Sweet dreams van Eurythmics zie je een jong meisje met een rood vestje in de bossen rennen totdat ze aangevallen wordt door niemand minder dan een wolf. Na een paar seconden van geschreeuw en geluiden van verscheurende ledematen, komt de held van de serie, politierechercheur Nick Burkhardt (David Giuntoli), in beeld. Met zijn partner, detective Hank Griffin (Russell Hornsby), werkt hij bij de afdeling moordzaken bij de Portland politie.

Wanneer zijn zieke tante Marie besluit een bezoek te brengen aan haar neefje, komt Nick erachter waar zij zich haar hele leven mee bezighield en wat voortaan zijn doel in het leven zal worden. Geen breipatronen uitzoeken of oude familierecepten uitproberen, nee! Deze tante hield zich bezig met het ontwijken van zeisen van de jagers op Grimms en sleet haar dagen met het doden van deze zogenoemde reapers. Nu moet Nick het stokje van zijn tante overnemen en deze familietraditie voortzetten. Hij is namelijk één van de laatst overgebleven Grimms: beschermers die de ware identiteit van de zogenoemde Wesens kunnen zien en de balans tussen de bovennatuurlijke en de werkelijke wereld moeten behouden. Deze, vaak gevaarlijke, wezens hebben een menselijke gedaante, maar zijn in werkelijkheid mythische schepsels die losjes gebaseerd zijn op de vertellingen van de gebroeders Grimm en op andere legendes.

Good wolf, bad wolf
Na het ongelofelijke nieuws van zijn tante moet Nick alles laten bezinken en wat is een betere afleiding dan je helemaal op je werk storten? Alleen werkt zijn plannetje niet als een van de verdachten van de aanvallen een Wesen blijkt te zijn, een Blutbad wel te verstaan, ook bekend als de grote boze wolf. Maar wat Nick niet weet, is dat hij de verkeerde Blutbad op het spoor is. Wolf Monroe (Silas Weir Mitchell) is namelijk een hervormde, beschaafde wolf, die klokkenmaker van beroep is en ook nog eens braaf naar de kerk gaat. Hij vergeet zelfs voor even dat ze vijanden van elkaar zijn en helpt Nick de echte dader te vangen. Monroe’s diensten blijken echter vaker nodig te zijn bij andere zaken, aangezien Nick nog maar een beginneling is en wel eens een handje geholpen moet worden bij zijn taak als Grimm. Het is dan ook niet vreemd als er een vriendschappelijke band ontstaat tussen de beide heren.

Een liefhebber van het horrorgenre ben ik zeker niet, maar voor Grimm maak ik een uitzondering! Het is een ontzettend leuk bedachte serie waarin unieke schepsels de revue passeren en je een kijkje mag nemen in een bovennatuurlijke wereld die je hoogstwaarschijnlijk nooit hebt gezien. Bovendien is de serie uniek in zijn soort: het is niet te vergelijken met andere sprookjesgerelateerde series of films. Daarnaast bestaat Grimm uit een leuke cast met wat minder bekende gezichten, waarvan de een beter acteert dan de ander. Het zal voor velen dan ook geen verrassing zijn dat Monroe de publieksfavoriet is en vaak wordt ingezet als de comic relief van de serie. Een kanttekening is wel dat Grimm vanwege zijn ‘horrorgehalte’ niet voor iedereen geschikt is en zeker niet for the faint of heart. De plotselinge schrikmomenten die je af en toe voor je kiezen krijgt, zijn voor mij echter meer dan de moeite waard!

Grimm is iedere donderdag om 20:30 uur te zien op rtl5.

 Beeld: screenshot YouTube.

Zara

Zara Mansourova (1989) studeerde taal- en cultuurstudies en specialiseerde zich in de hoofdrichting moderne letterkunde aan de Universiteit van Utrecht. Het aankomende collegejaar (2012–2013) zal ze aan de masteropleiding 'Literatuur en cultuurkritiek' beginnen. Ze is een schrijfster in hart en nieren en is daarnaast verzot op boeken lezen, een bezigheid die een groot deel van haar leven uitmaakt. Of het nu chicklits zijn of serieuze literatuur, ze krijgen allemaal een plaatsje in haar geliefde boekenkast. Naast lezen en schrijven heeft ze ook een passie voor tekenen, kunst en films kijken en volgt ze haar wekelijkse series waarbij de teller momenteel ruim op veertig staat. Heel toepasselijk schrijft ze daarom voor Nadelunch.com kritische stukken voor de categorieën 'Boek' en 'Beeld'.

Zara heeft 8 artikelen geschreven.