• Home »
  • Beeld »
  • Take This Waltz – Een prachtig portret van sleur, verleiding en Toronto

Take This Waltz – Een prachtig portret van sleur, verleiding en Toronto

Wat doe je als je alles hebt wat je wilde en het is nog niet genoeg? Margot, 28, heeft een fijn huis en dito huwelijk, maar mist ‘iets’. Wat precies, weet ze niet – tot ze haar nieuwe buurman ontmoet.

Margot (Michelle Williams, My Week With Marilyn) is vijf jaar getrouwd met Lou (Seth Rogen, Knocked Up) en ze hebben het fijn samen. Het soort stel waar hun familie en vrienden jaloers op zijn: er wordt gelachen, geknuffeld en hij maakt ontbijt voor haar, terwijl zij haar armen om hem heen slaat. Maar de grens tussen prettige gewenning en sleur is dun en Lou en Margot lijken aan verschillende kanten van die lijn te staan. Een wig die pas echt duidelijk wordt wanneer Margot op zakenreis valt voor Daniel (Luke Kirby, Mambo Italiano), het prototype tall, dark stranger. De chemie is onmiskenbaar, maar het blijft onschuldig, tot Daniel haar nieuwe buurman blijkt te zijn. En de verleiding iedere dag opnieuw op de loer ligt.

Take This Waltz

De verhaallijn lijkt simpel en had gemakkelijk kunnen leiden tot een voorspelbare romcom vol clichés en flauwe grappen, maar niets is minder waar. Take This Waltz stond in 2009 niet voor niets op de black list, een lijst van de beste scripts van dat jaar. Geschreven en geregisseerd door Sarah Polley, die voor haar debuutfilm Away From Here een Oscar kreeg, slaagt de film erin een uitgekauwd onderwerp toch origineel te belichten. Polley heeft er bewust voor gekozen geen slechterik aan te wijzen: Lou is een schat, Margot wil het zo graag goed doen en Daniel doet zijn best niet tussenbeide te komen.

Veel vragen, onverwachte antwoorden
Je kunt niet om Michelle Williams heen de laatste jaren en waarom zou je ook willen? In haar rol als Margot laat ze wederom zien wat ze waard is. Ze is rusteloos en vragend, ontevreden tot het onredelijke toe en toch sympathiek. Ja, ze vraagt meer van Lou dan hij kan geven, maar betekent dat dat ze te veel vraagt? Of vraagt ze het aan de verkeerde persoon, zoekt ze het op de verkeerde plekken?

Vragen, vragen, vragen – daar blijf je ook als kijker tijdens Take This Waltz mee zitten. Ik wel tenminste, met een hele waslijst. “Wat zoekt Margot nou precies?” (Geen idee.) “Moet ze bij Lou blijven?” (Ja, nee, ja, misschien.) “Hee, is Seth Rogen afgevallen?” (Ja.) “Was die naaktscène nou nodig?” (Nee.)

De film geeft wel wat antwoorden, maar opvallend is dat de inhoud daarvan nogal kijkersafhankelijk is. Sarah Polley zegt daarover zelf in een interview: “People feel very passionately one way or another, and they also feel certain that the film backs up their point of view.” Wanneer Margot uiteindelijk haar keuze maakt, zijn de meningen in het publiek verdeeld. De een vindt het belachelijk, de ander voelt zich gesterkt in de keuze die hij zelf ook zou maken – maar was het de juiste keuze voor Margot zelf?


Starring: Michelle Williams, Leonard Cohen & Toronto

Ik ga niet verklappen welke keuze Margot maakt en of ik het daar mee eens ben. Dat zou te veel weggeven, maar vooral geloof ik dat het daar niet om gaat. Het gaat niet om Lou. Het gaat niet om Daniel. Het gaat, uiteindelijk, niet om liefde of lust, maar om wat Margot van het leven wil.

In dat licht vind ik het einde van de film, waarmee ik de aller-, allerlaatste scène bedoel, het meest iconisch. Zoals wel vaker weet deze scène zonder tekst precies de juiste emotie op te roepen. Take This Waltz heeft weliswaar een paar prachtige dialogen, maar dat is niet waar de film het van moet hebben. De tekst is soms expliciet, terwijl de beelden vaak precies de goede nuance laten zien, dankzij een prachtig Toronto op de achtergrond, sterk acteerwerk van Michelle Williams en een soundtrack van Feist, Jason Collett en Leonard Cohen. De enige uitzondering hierop zijn de seksscènes: hier wint de dialoog het van de beelden.

Take This Waltz is niet perfect; zowel de ontmoeting tussen Daniel en Margot, als Margots tekst in hun eerste scènes had wat subtieler gekund. Maar vanaf dan wordt de emotie zo sterk opgebouwd, ondersteunen beeld en muziek het verhaal zo mooi, dat je dat ook gelijk wilt vergeven. En als Take This Waltz ons iets mee wil geven, is het wel dat niets perfect is. Al staat het je vrij daar naar te zoeken natuurlijk, dat dan weer wel.

Take This Waltz is op dit moment te zien in de bioscoop en de Nederlandse filmhuizen.

Share

Eva F.

Eva (1989) studeerde liberal arts & sciences met de hoofdrichting sociale geografie. Het liefst zou ze nog jaren doorstuderen – het maakt niet zo veel uit wat – maar gelukkig valt er ook buiten de collegebanken genoeg te ontdekken. Ze verslindt boeken, is verslingerd aan meer series dan goed voor haar is en ze reist wat af. Koffie in Londen, een taalcursus in Zuid-Spanje en in maart vertrekt ze voor een half jaar naar Californië. Voor Nadelunch is Eva eindredacteur voor de rubrieken Beeld en Binnen. Meer lezen van Eva? Bezoek haar website.