Avant La Lettre – Belief: een debuutalbum dat verwachtingen creëert

Avant la Lettre – Belief“Wij zijn Avant La Lettre. We zijn een beetje zenuwachtig, maar we doen erg ons best.” Het is 17 februari en ik sta in een stampvolle bovenzaal van Paradiso. Een dag eerder speelde de band bij De Wereld Draait Door, twee weken daarvoor werden ze door 3voor12 uitgeroepen als Hollandse Nieuwe van de Maand. Ik werk mezelf – lief lachend, dat dan weer wel – naar voren toe. Ik ben fan, diehard fan. En trots, dat ook. Want het is de band van mijn neef, Laurens Radstake, die vandaag op het podium staat om het debuutalbum Belief te presenteren.

Een debuutalbum waar lang naartoe gewerkt is. Al in 2009 brachten ze een thuis opgenomen demo uit. Later dat jaar werden ze de meest geboekte band van de Popronde. Daarna nam Avant la Lettre met JB Meijers twee nummers voor het Unsigned-project van Muziek Centrum Nederland op. Voor het publiek werd het daarna stil rondom de Amsterdamse band, maar achter de schermen werd onverstoorbaar doorgewerkt aan nieuwe nummers. En niet zonder resultaat: van een zolderkamerproject kwam het tot een distributiedeal bij Rough Trade. Goede dingen mogen even op zich laten wachten.

Veelzijdig
De muziekstijl is moeilijk te plaatsen. Associaties met Live tot en met Radiohead en met Coldplay tot en met The Kooks worden opgeroepen, maar deze worden door het volgende nummer weer verworpen. Ondanks dat de bezetting vrij traditioneel is – zanger/gitarist, gitarist, bassist, toetsenist en drummer – weten ze een eigen geluid te produceren. Nummers met hitpotentieel zoals Magic en The Torch worden gekenmerkt door een catchy melodielijn die snel door het publiek opgepakt en meegezongen wordt. Ze worden afgewisseld met duistere, spannende undergroundnummers waar de bandleden zichtbaar in opgaan.

Een geheel
Toch vormt Belief een geheel. De nummers roepen Avant la Lettre Paradisospanning op. Niet enkel door hun vaak grillige structuur, sterke opbouw en dynamische einde, maar ook tekstueel gezien. Het zijn tijdloze, vaak onheilspellende teksten (“Because we’re living on the edge of disaster (…) we can’t stop the flood”) over verwachtingen, zoekende zijn en hoop (“so the last day will not be a dark one”). Een struggeling van een generatie, vastgelegd op een plaat die ondanks zijn donkere kant niet zwaar is. En die live in Paradiso net zo krachtig overeind blijft staan als wanneer ik hem in de auto ontzettend vals (tja, het talent is oneerlijk verdeeld in de familie…) meezing of op heb staan als achtergrondmuziek.

Het is 17 februari en ik geloof. In Magic, in Avant La Lettre, in een debuutplaat die verwachtingen creëert. En gil dan ook heel hard mee met de rest van het publiek. We want more! We want Magic!

Avant La Lettre – Belief
Rough Trade 2012

Nieuwgierig geworden? Bekijk hier de website van Avant La Lettre en volg de band via Facebook of Twitter. Nog niet helemaal overtuigd? Wel na het luisteren van Magic, The Torch en Jaques Brel, en dat kan hier!

Share

Hanna

Hanna (1988) zei verjaardagsfeestjes af om haar boek uit te lezen. Ze studeerde taal en communicatie in Amsterdam, volgde vakken over (jeugd)literatuur en werkte daarnaast bij verschillende uitgeverijen. Toen ze na het kopen van haar zesde boekenkast nog steeds niet al haar boeken kwijt kon, besloot ze iets verder te kijken dan de volgende bladzijde. Ze volgde een minor Islam, zag wat meer van de wereld, kreeg een baby en werkt momenteel als webredacteur en journalist voor een medisch vakblad. Voor Nadelunch zal ze gaan schrijven voor de categorieën ’Beeld’, ‘Wetenschap’ en – vooruit – ‘Boek’.