DeWolff – Grand Southern Electric: weinig psychedelisch, maar toch sterk

De mannen van de oorspronkelijk Limburgse band DeWolff hebben een nieuw album uitgebracht: Grand Southern Electric. Hiervoor is de band afgereisd naar Amerika, waar ze de plaat samen met producer Mark Neill in elkaar gezet hebben. Vergeleken met hun voorgaande, meer psychedelische muziek, lijkt dit album bijna ‘braaf’.

Op 2 mei 2014 heeft DeWolff, bestaande uit Pablo van de Poel (zang, gitaar), Robin Piso (toetsen) en Luka van de Poel (drums), een nieuw album uitgebracht. De nieuwe plaat verschilt behoorlijk van de vorige albums van de band. Wie van DeWolff hield om de psychedelische elementen in de muziek, zal geen grote fan zijn van dit album. De psychedelische sound wordt zwaar afgevlakt in Grand Southern Electric. Dat is best jammer, aangezien dat juist zo kenmerkend was voor de Nederlandse groep.

Cover-Grand-Southern-Electricweb

 

Het einde van de psychedelische sound
Hoogstwaarschijnlijk heeft Neill invloed uitgeoefend op de stijl van het nieuwe album: hij is tevens producer van The Black Keys, waardoor de liedjes op het album wat meer als standaard rocknummers klinken. Opzich is daar niets mis mee en zijn de nummers nog steeds heel goed, maar het scherpe randje lijkt een beetje te missen en de band lijkt wat meer back to basic te zijn gegaan. De lange muzikale solo’s zijn verdwenen en de nummers duren nog maar kort. Ook lijkt het stemgeluid van zanger Pablo van de Poel iets rustiger te zijn en zingt hij wat zachter. Dit maakt het daarentegen wel een meer luisterbaar album voor ieder moment. Waar men als luisteraar eerst in the mood moest zijn om de muziek van DeWolff op te zetten, is dit een meer alledaags album.

Waar de psychedelische geluiden weggevallen zijn, is er daarentegen iets nieuws voor in de plaats gekomen: Ground Southern Electric klinkt behoorlijk groovy. Dit blijkt ten eerste al uit de titels van een aantal van de nummers, zoals (Ain’t Nothing Wrong With) A Little Bit of Loving. Daarnaast zijn er bijvoorbeeld bij het nummer Dance of the Buffalo achtergrondzangeressen te horen, wat bij de voorgaande albums van DeWolff echt niet ingevoegd zou zijn. Wel laten deze nieuwe elementen zien dat de band creatief is en meerdere kanten van zichzelf kan laten zien. Muzikaal is het album in ieder geval sterk, waarbij gezegd kan worden dat de band zeker niet hoeft te verdwijnen uit de muziekwereld.

Voorvertoning in The Village, Utrecht
Ik heb een bezoekje gebracht aan de albumvertoning in een klein koffiezaakje in Utrecht, The Village. Hier gaf de band een intiem concert voor een klein publiek, waarbij ze een paar nummers van de niewue plaat speelden. De officiële vertoning vond een dag later plaats in Tivoli Oudegracht, Utrecht, waar ik helaas niet bij kon zijn. Toch vond ik dit al een strak optreden. Terwijl de nummers nieuw waren, maakte de band geen foutjes en zat alles goed in elkaar. Live rockt DeWolff sowieso: de lang haren van de bandleden vlogen in het rond. Ik heb het kleine optreden en daardoor de nieuwe muziek dan ook zeker gewaardeerd.

Meer informatie? Kijk op de website van DeWolff of bestel het album Grand Southern Electric direct hier.

Share

Anna Schouten

Oorspronkelijk komt Anna Schouten (1993) uit een boerendorpje in Noord-Holland, maar ze is blij om nu deel uit te maken van de stad Utrecht. Hier studeert ze Communicatie- en Informatiewetenschappen aan de Universiteit Utrecht. Naast het studentenleven zijn schrijven, fotografie en muziek belangrijke onderdelen in haar leven. Bij Nadelunch wordt naast het schrijven vooral haar passie voor muziek benadrukt, want Anna schrijft voor de rubriek ‘Beluisterd’. Indierock is haar favoriete genre, maar eigenlijk kan ze naar bijna alles luisteren. Anna bevindt zich graag op festivals en concerten, zo is ze inmiddels vijf keer op Lowlands festival geweest.