Nynke – WACHTER: intens eerbetoon aan de kunst van het wachten

We zijn gewend het leven in eigen hand te nemen en te sturen. Om invloed te hebben. Om onze zin te krijgen en het liefst zo snel mogelijk. Geduld is schaars geworden en we durven nauwelijks meer te wachten om te kijken wat van nature kan en zal ontstaan. Nynke Laverman laat een tegengeluid horen op haar nieuwe album WACHTER.

Voor haar muziek haalt Nynke Laverman inspiratie uit alle delen van de wereld. Ze debuteerde in 2003 met Sielesâlt, een album vol Portugese fado’s, zocht daarna op De Maisfrou Mexicaanse, Cubaanse en Argentijnse invloeden op, verbleef een periode in de steppen van Mongolië voor Nomade en werkte samen met een flamencogitarist voor Alter. Voortdurend zoekt Nynke naar vernieuwing en verdieping, maar de constante factor is het feit dat alle teksten in het Fries zijn. Nynke heeft de afgelopen jaren laten zien dat het Fries niet iets is om lacherig over te doen, maar dat het een muzikale taal is waarmee ze zichzelf sterk en op unieke wijze kan uitdrukken. Bovendien wil ze hiermee laten horen wat we in Nederland rijk zijn, vaak zonder het zelf te beseffen.

Nynke door Femke Teussink 1

Duwen en trekken
Vorige maand verscheen WACHTER, haar vijfde studiokindje. Het album gaat over de kunst van het wachten. Niet het wachten op de bus of op je beurt bij de bakker, maar het vooralsnog niet reageren, het niet ingrijpen. Wachten als levenshouding, met de natuur als voorbeeld. “In onze Westerse wereld zijn we gewend om het leven continu te sturen. We duwen en trekken aan de natuur; gewassen moeten sneller groeien, meer vrucht dragen. Nog even en we bestellen in plaats van voorspellen een regenbui. Terwijl: gewassen groeien, hemelwater valt. Heb geduld, durf te laten ontstaan, durf te laten rijpen. Wacht.” licht Nynke het thema toe.

Nynke Laverman - Wachter albumcover high res

Een stem die kippenvel bezorgt
Inspiratie werd dit keer niet gezocht in verre landen, maar vooral in de taal zelf. Zo begint het album met een zeven minuten durend gesproken gedicht: een ode aan de bosuil, toonbeeld van geduld en waakzaamheid, die op het juiste moment zijn krachten weet te bundelen en in actie komt. Nynke schreef en produceerde het album samen met haar man Sytze Pruiksma. Het leverde een rauw, beatgericht geluid op met een hoofdrol voor de cello. De muziek is meeslepend, spannend, onheilspellend, verrassend en laat zich luisteren als een avontuurlijke tocht door een sprookjesachtig bos. Een bos waar de lucht grijs is en de bomen zwarte schaduwen zijn, maar waarin je blijft zoeken naar het licht. De liedjes verhalen over de zoektocht naar eenheid: eenheid tussen man en vrouw, mens en natuur, leven en dood. Voor wie het Fries niet machtig is, klinkt het uit de mond van Nynke even mysterieus en exotisch als Portugees, Mexicaans, Spaans of welke vreemde taal dan ook. Een taal waarin het eigenlijk niet zoveel uitmaakt of je de woorden verstaat of niet, want de betekenis komt hoe dan ook bij je binnen. Nynke legt zoveel emotie en zeggingskracht in haar stem dat het in combinatie met de intense muziek gegarandeerd kippenvel oplevert. En voor wie de teksten liever toch woord voor woord volgt, zijn er Engelse vertalingen opgenomen in het cd-boekje.

Nynke Laverman is al 13 jaar een interessante verschijning in de Nederlandse muziek- en theaterwereld en laat met WACHTER horen dat ze nog lang niet klaar is. Het is knap hoe zij het presteert om keer op keer met iets nieuws te komen en tegelijkertijd zo ontzettend eigen te blijven. WACHTER kan beschouwd worden als (voorlopig) hoogtepunt uit haar oeuvre. Waar ze eerder haar inspiratie duidelijk haalde uit andere stijlen en culturen, laat ze hier iets nieuws horen. Is het pop? Is het wereldmuziek? Is het (modern) klassieke muziek? Het is geen van allen, maar tegelijkertijd is het alles. Het is vooral heel erg Nynke. Dit album verdient het om met aandacht beluisterd te worden, keer op keer opnieuw. Laat het een moment van wachten, van rust en van bezinning zijn in dit vaak veel te drukke leven.

Kijk voor meer informatie over Nynke Laverman op haar website.

Beeld: Femke Teussink.

Share

Marjolein van der Heide

Marjolein van der Heide (1984) is eindredacteur voor de rubriek Beluisterd. Dat is geen toeval, want naast schrijven is muziek haar grootste passie. Als kleinkunstartieste is ze regelmatig op de planken te bewonderen, waarbij ze zingt, pianospeelt en eigen nummers ten gehore brengt. Daarnaast heeft ze een obsessie voor trompetmuziek.