Stef Bos zingt de bladeren van de bomen in Bloemendaal

Stef Bos

Beeld: Varenka Paschke

Wat kan er toch veel misgaan. Met Nederland, de politiek, de liefde. Of na iets te veel drank. Gelukkig weet Stef Bos daar raad mee. Op een prachtige zomeravond in Bloemendaal leert hij ons een paar levenslessen.

Alles komt goed
Stef Bos (1961) werd geboren in Veenendaal. Na het afronden van een lerarenopleiding in Utrecht verhuisde hij naar Antwerpen om daar een theateropleiding te volgen. In 1991 brak hij door met het nummer Papa. Inmiddels heeft hij 18 theatervoorstellingen op zijn naam staan en bijna evenzoveel albums. Niet alleen is hij bekend in Nederland en België, ook in Zuid-Afrika is hij inmiddels een graag geziene artiest.

Op 17 augustus 2012 treedt Bos op in Openluchttheater Caprera in Bloemendaal. Het is een bijzondere locatie: veel groen, veel bomen, een vijvertje tussen het podium en het publiek. Je waant je voor even in een sprookjesbos. De voorstelling opent met een ingetogen solo-uitvoering van Ik heb je lief. Als het nummer afgelopen is grapt hij tegen het publiek: “Het is de eerste keer dat ik als Bos voor de bomen zing.” Hij roept René van Mierlo (gitaar), Lené te Voortwis (bas), Steven Cornille (toetsen) en Martin de Wagter (drums) op het podium. Na een jaar met een solovoorstelling door het land te zijn getrokken speelt hij vanavond voor het eerst weer met de band.

De vaart wordt er gelijk goed ingezet met een swingende versie van het politiek getinte Het midden. Daarna volgt Voltaire, een liefdevolle doch kritische beschouwing over Nederland. Bos vertelt over een Poolse journalist, die een boek over Afrika had geschreven en tot de slotsom kwam: “Pessimisme is het kijken naar de werkelijkheid op een te korte termijn.” Daarna vertelt hij over zijn moeder, van wie hij leerde: “Alles komt goed.” Deze twee levenslessen, die in feite op hetzelfde neerkomen, vormen de rode draad van de avond.

Van Afrika tot aan de kroeg
De setlist in Bloemendaal is gevarieerd en bevat een mooie combinatie van oud en nieuw werk. Bos trakteert het publiek op enkele nieuwe nummers, waaronder De Figuranten. Hij schreef dit in 1992 voor een televisieprogramma, maar speelt het voor het eerst live. Veel nummers zijn voorzien van nieuwe arrangementen, zoals De Ruimtevaarder, dat niet had misstaan in een voorstelling van Spinvis. Ook wordt er een serie drankliederen ten gehore gebracht, waaronder Wodka, Rue de Mouftard en Onder in my whiskeyglas, geschreven door de Afrikaanse singer-songwriter Koos Kombuis. Door de intensiteit waarmee Bos het nummer brengt is het één van de hoogtepunten van de avond. Hoewel Bos in het Nederlands zingt, bevat zijn muziek invloeden van over de hele wereld: van Frankrijk tot Afrika, van Portugal tot Albanië.

Stef Bos

Beeld: Suzanne Swart

Deze muzikale invloeden komen niet uit de lucht vallen. Tussen de nummers door vertelt Bos honderduit over de reizen die hij gemaakt heeft, de mensen die hij ontmoet heeft en de ontstaansgeschiedenis van bepaalde nummers. Bos weet het publiek moeiteloos mee te slepen en zijn verhalen vervelen daardoor geen moment.

Speelman en Speelman en Stijn
Bos heeft vanavond een paar verrassingen in petto. Na de pauze wordt het duo Speelman en Speelman op het podium geroepen om samen met hem en de band Vuur te zingen. Met dit duet wordt vooral duidelijk dat Speelman en Speelman het niveau van Bos nog lang niet halen.  Ontroerender is het duet met Stijn, een tienjarige fan die een jaar geleden de stoute schoenen aangetrokken heeft en gevraagd heeft of hij samen met Bos Papa mocht zingen. Bos sleept de zenuwachtige jongen op een liefdevolle en humoristische manier door het nummer heen. Het publiek is enthousiast en Stijn krijgt een overdonderend applaus. Bos en band sluiten daarna af met De Partij, waarin een relatie in politieke termen wordt bezongen. Na een reis over de wereld eindigt Bos daar waar hij begon: bij de liefde.

Met dit concert heeft Bos wederom laten zien dat hij een van de beste Nederlandse liedkunstenaars is. Door zijn charisma en humor, de verhalen die hij tussendoor vertelt en de ijzersterke muzikale ondersteuning door de band weet hij iedereen van de eerste tot de laatste seconde in zijn ban te houden. Een absolute aanrader dus voor iedereen die het Nederlandse theaterlied een warm hart toedraagt.

Ik heb je lief, afkomstig van de dvd Rooi Aarde Swart Bloed:

YouTube voorvertoningsafbeelding

Stef Bos tourt dit najaar met zijn band door het land. Kijk voor meer informatie en de concertagenda op zijn website

Share

Marjolein van der Heide

Marjolein van der Heide (1984) studeerde kunstmatige intelligentie aan de Universiteit Utrecht en informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam. Ze werkt als juridisch adviseur op het gebied van privacy, internetrecht en copyright. In de avonduren is ze met muziek bezig. Ze speelt piano, zingt en schrijft eigen nummers. Omdat je niet veelzijdig genoeg kunt zijn is ze onlangs ook begonnen met trompet spelen. Naast zelf musiceren vindt ze het leuk om haar liefde voor muziek te delen via de rubriek Beluisterd.