The Kyteman Orchestra doet Carré op grondvesten schudden

Een voorstelling waarin veel bombast wordt afgewisseld met minimalistische pianoklanken en waarin rappers zich op het podium verenigen met een klassiek koor? The Kyteman Orchestra krijgt het voor elkaar en zorgt voor een onvergetelijke avond in Carré.

Colin Benders, de man achter Kyteman, behoeft waarschijnlijk geen introductie meer. De trompettist, die les gehad heeft van onder anderen Eric Vloeimans, gaf al op jonge leeftijd blijk van een uitzonderlijk muzikaal talent en reisde op zijn zestiende de wereld rond om overal en nergens op te treden. In 2009 bracht hij The Hermit Sessions uit, een album dat hij in zijn eentje op zijn kamer in elkaar knutselde. Om zijn muziek ook live uit te kunnen voeren vormde hij het Hip-Hop Orchestra, waarmee hij razend populair werd. Op het hoogtepunt van zijn succes besloot hij ermee te stoppen. In 2011 kondigde hij echter een doorstart van zijn orkest aan en breidde het uit. Dit resulteerde in The Kyteman Orchestra. In 2012 volgde een album en vele optredens op festivals en andere gelegenheden.

The Kyteman Orchestra

Beeld: Atze de Vrieze

The Phantom of the Opera
Het concert in Carré is de eerste theatervoorstelling van The Kyteman Orchestra. Het grote en bonte gezelschap heeft iets weg van een circus en doet daarmee recht aan de historie van Carré, dat van oorsprong immers een circustheater is. Opener van de avond is Preaching To The Choir. Het nummer begint klein en onheilspellend met strijkers, blazers en een aantal operazangers. Het mondt uit in een overdonderend spektakel waarbij naast het gehele orkest ook een dertigkoppig koor aanwezig blijkt te zijn. Door het lichtspel komt dit als een verrassing en wordt het effect van het koor versterkt: plotseling waan je je midden in The Phantom of the Opera. De stoelen trillen ervan, letterlijk. En dit is pas het begin.

De rest van de voorstelling is als een achtbaan. Je kunt het best gewoon gaan zitten en alles over je heen laten komen. Rappers Pax, ReaZun, Omar Soulay en Blaxtar springen na enkele nummers op het podium. In combinatie met het orkest en het koor horen we hiphop zoals we het nog nooit gehoord hebben. Daarnaast is er veel ruimte voor klassieke invloeden. Bombastische en explosieve nummers contrasteren met composities die leunen op het minimalisme, zoals The Void. Ondanks alle afwisseling weet Benders, die zich voornamelijk profileert als dirigent van zijn orkest, een herkenbaar en eigen geluid te creëren. Alleen tijdens Long Lost Friend en The Ballad neemt hij de trompet ter hand. Het publiek is enthousiast, zo blijkt uit het gefluit en gejoel vanuit de zaal.

Kyteman

Beeld: IAMKAT

Goodbye Jam
Het enige onderdeel dat overgewaaid is uit de periode van het Hip-Hop Orchestra is The Jam, waarbij het orkest zich onder leiding van Benders waagt aan een collectieve improvisatie. Hoewel het knap is wat zo’n groot gezelschap al improviserend neer weet te zetten, is het resultaat chaotisch vergeleken met de composities die gespeeld worden. Daardoor valt ook op hoezeer Benders de kwaliteit van zijn orkest omhoog heeft weten te tillen. De nadruk is meer komen te liggen op de composities en minder op improvisatie en met z’n allen door elkaar heen spelen, waardoor de verschillende instrumentgroepen en de mogelijkheden van iedere individuele muzikant beter hun recht komen. Het is indrukwekkend hoe Benders zijn grootse ideeën op het podium tot leven wekt en zich daarin niet laat remmen.

Na afloop van de voorstelling volgt een verrassing. Hoornist Morris Kliphuis, die vanaf het begin bij het orkest betrokken is geweest en veel heeft bijgedragen aan de ontwikkeling daarvan, blijkt voor de allerlaatste keer mee te spelen. Zijn eigen projecten, waaronder het steeds succesvollere Kapok, beginnen te veel tijd op te slokken. Hij krijgt bloemen en er wordt een spandoek neergelaten met daarop de tekst We Morris. Als toegift wordt het publiek getrakteerd op een jam van een halfuur, waarin Morris een belangrijke rol krijgt toebedeeld.

Een optreden van The Kyteman Orchestra is hoe dan ook een belevenis, maar in Carré is dit meer dan anders het geval. Benders wil zich vanaf nu meer op het buitenland gaan richten met zijn orkest. Het is echter te hopen dat hij de Nederlandse theaters niet volledig links zal laten liggen, want eigenlijk moet iedereen dit spektakel minstens één keer met eigen ogen aanschouwd hebben.

The Kyteman Orchestra zelf beleven? Kijk op de website voor meer informatie.

Share

Marjolein van der Heide

Marjolein van der Heide (1984) studeerde kunstmatige intelligentie aan de Universiteit Utrecht en informatierecht aan de Universiteit van Amsterdam. Ze werkt als juridisch adviseur op het gebied van privacy, internetrecht en copyright. In de avonduren is ze met muziek bezig. Ze speelt piano, zingt en schrijft eigen nummers. Omdat je niet veelzijdig genoeg kunt zijn is ze onlangs ook begonnen met trompet spelen. Naast zelf musiceren vindt ze het leuk om haar liefde voor muziek te delen via de rubriek Beluisterd.