Tunes From Down Under: The Griswolds

In deel zes interviewen we de Australische band The Griswolds: ze hebben pas twee singles uit, nog geen platencontract, maar gooien nu al hele hoge ogen met hun dansbare popliedjes à la Vampire Weekend en Two Door Cinema Club.

The Griswolds is een vijftal uit Sydney: Chris (zang, percussie), Dan (zang, gitaar), Riley (drums, zang), Tim (basgitaar, zang) en Robbie (synthesizer, gitaren, samples en percussie). Behalve de twee uiterst dansbare liedjes die op hun bandcamppagina te vinden zijn, is er bar weinig over deze lui bekend. Gelukkig biedt het internet uitkomst. Nadelunch sprak via e-mail met gitarist Dan over malle vakantiefeestjes, onmogelijke liefdes en mensen die het hart van een leeuw hebben. Maar eerst een liedje, Heart of a Lion:

YouTube voorvertoningsafbeelding

Op de website van de Australische 3FM, Triple J, valt op jullie bandprofiel te lezen dat jullie invloeden ‘Jean Claude van Damme, Steven Segal en Bernie Lomax’ zijn, en jullie klinken als ‘Picasso, Van Gogh en Dalí’. Interessant. Leg dat eens uit?

We waarderen iedereen die innovatief te werk gaat. We houden enorm veel van muziek en dan in het bijzonder van artiesten als Devendra Banhart, Kanye West en MGMT. Maar we houden ook van een boel opkomende artiesten die schijnbaar overal en nergens vandaan komen en die een frisse twist aan songschrijven en productie geven. Die invloeden op de Triple J-website hebben we zelf verzonnen. We letten namelijk niet op  ‘hoe je klinkt’ en wat je invloeden zijn als band. Het is een vreemd concept. En het is een hokjesidee om zoiets aan iemand te vragen. Daar komt bij dat het vaak irrelevant is. Geniet gewoon van de muziek die je hoort, wat maakt het uit hoe het klinkt? Waardeer het zoals het is.

Waar komt jullie bandnaam vandaan? Hebben jullie soms veel National Lampoon-films (waarin de familie Griswold centraal staat, red.) gekeken?

Haha, oh dear Lord, we love the movies. Die keken we altijd toen we jong waren; ze vormen een dierbare herinnering aan onze jongere jaren. De hele band heeft er liefdevolle herinneringen aan. Onze bandnaam is voortgekomen uit een dronken avond toen we in een studio muziek aan het opnemen waren. Iemand begon over die film en iemand uit onze band, of een andere band waarmee we daar toen zaten, zei: “The Griswolds zou een goeie bandnaam zijn.” Iedereen werd er meteen verliefd op. Als band zijn we ook net als een familie, dus het werkt. Chris en ik wonen in één huis, we hebben samen een studio, we schrijven en nemen samen op, we nemen samen alle beslissingen. The Griswolds past perfect.

Screenshot uit Heart of a Lion-video.

In Heart of a Lion zingen jullie over ene Steve Levine, volgens Google de Britse producer van de band Culture Club. De tekst spreekt ook boekdelen: ‘Steve Levine was steppin’ on me / dressed to the hill in Armani / Steve was the head CEO of cheap assholes and petty woes / modern man as long as he’s got the / heart of a lion.’  Een bewuste verwijzing?

Nee, het nummer gaat over een gast die een echte zak is, maar hij is slim, trendy en een vrouwenverslinder. Hij gaat over lijken om te krijgen wat hij wil, maar om de een of andere onlogische reden hou je toch van hem, omdat hij ondanks alles een goed hart heeft. We kennen een paar mensen die zoals Steve L. zijn. Het duurde een tijdje voordat we uitgevogeld hadden dat wat je aan de oppervlakte ziet, niets te maken heeft met hoe die lui achter gesloten deuren zijn als ze niets hoeven te bewijzen.

Wat was de gedachte achter de video voor Heart of a Lion? Het lijkt alsof jullie alle kleuren van het Indiase Holy-festival hebben gebruikt. En waar zijn de leeuwen?

We kregen het idee voor de video op vakantie. Iedereen ging los in het appartement dat we aan het strand hadden gehuurd. Chris pakte zijn camera erbij en zette ’m op een tripod. Hij zette de camera op rapid fire (dat de camera heel snel beelden achter elkaar neemt, red.) en die bleef de hele avond aan staan. Onze vrienden waren aan het feesten en heel gek aan het doen. Jongens deden make-up op en trokken jurken aan, mensen gingen bovenop elkaar liggen, er waren jongens en meisjes die met elkaar zoenden, er werden drankspelletjes gedaan, er werd gedanst, mensen gleden over de vloer, etc. De volgende dag keken we de opnames terug en het leek net een stopmotionvideo van chaos en gezelligheid. Een vriend van ons zei toen: “Dat zou echt een te gekke muziekvideo zijn.” Een paar maanden en heel wat brainstormsessies later over waarmee we flinke troep konden maken, en daar was Heart of a Lion.

Mississippi: waarom schrijft een Australische band een nummer over een rivier in het Amerikaanse zuiden?

De Mississippi is een metafoor voor een onmogelijke reis die je met iemand onderneemt. Het gaat over een liefdesverhaal dat nooit zou werken. Het gaat ook over het moment wanneer je erachter komt dat je eigenlijk niet echt bij elkaar past, zelfs al ben je samen op de mooiste en sereenste plekken.

YouTube voorvertoningsafbeelding

De twee nummers die uit zijn, zijn upbeat, catchy en erg dansbaar. Ze doen denken aan Two Door Cinema Club, een beetje Yeasayer gemixt met wat Passion Pit en een vleugje Vampire Weekend. Klinkt de rest van het album ook zo?

Wow! Dank je wel, dat zijn een aantal geweldige artiesten met wie je ons vergelijkt! Een van de songs die we nu hebben zal zeker in dezelfde lijn zijn als Heart Of A Lion en Mississippi, een andere wordt een ballade die erg warm en romantisch en Beach Boy-achtig klinkt.

Zanger Chris en bassist Tim treden op in de Kitten Club in Melbourne. Beeld: The Griswolds/Facebook.

Klinkt goed. Werken jullie met iemand samen voor de productie van het album?

Nee, we schrijven en produceren het album zelf in onze eigen studio. We schrijven als we er zin in hebben. Chris en ik schrijven soms samen en soms apart. We weten niet precies met wie we samenwerken voor ons eindproduct en ik ben ook redelijk terughoudend wat betreft werken met een producer. Tenzij die producer met Devendra Banhart samen heeft gewerkt. In dat geval: hell YES!

Wij bij Nadelunch kijken in ieder geval uit naar het album en zodra er nieuwe muziek beschikbaar is van deze jongens uit Sydney, hoor je die hier natuurlijk het eerst!

Share

Judith

Judith (1986) studeerde Engelse taal en cultuur richting Engelse letterkunde. Voor LiveXS Popmagazine ging ze tijdens haar studie op pad om muzikanten te interviewen en festivals en concerten te verslaan. Momenteel is zij freelance journalist.