De gevangene van de hemel is een fantastisch verhaal vol intrige en emotie, dat de lezer naar het Barcelona van de jaren veertig en vijftig transporteert en waarin de betovering van boeken, liefde en vriendschap opnieuw een belangrijke rol spelen.

Carlos Ruiz Zafón
Zafón veroverde in 2001 internationaal de harten van vele boekliefhebbers toen zijn roman La Sombra del Viento (vertaald als De schaduw van de wind) werd gepubliceerd. De in 1964 geboren Spanjaard brengt zijn tijd zowel in Barcelona als Los Angeles door en heeft sinds het succes van De schaduw van de wind zijn pen en papier niet met rust gelaten. Hoewel echte fans hem ook moeten kennen van de enkele kinderboeken die hij heeft uitgebracht, is Zafóns naam toch meer met de het Kerkhof der Vergeten Boeken-reeks verbonden. In 2009 verscheen het tweede deel, Het spel van de engel, in 2011 gevolgd door het derde (en laatste) deel De gevangene van de hemel genaamd.

Hoe zat het ook alweer?
Tussen het verschijnen van het eerste en laatste deel van deze serie zit een behoorlijke tijd en omdat ik het aannemelijk vind dat lang niet iedere lezer zich alles nog perfect weet te herinneren, hier een korte samenvatting van de eerder verschenen romans:

De schaduw van de wind
In het oude centrum van Barcelona ligt het Kerkhof der Vergeten Boeken. Hoofdpersoon Daniel Sempere wordt door zijn vader, weduwnaar en boekhandelaar, meegenomen naar de geheimzinnige, verborgen wereld van verhalen.

Vanaf dat moment neemt Daniels leven een wending die hij niet had kunnen voorzien. Hij mag een boek uitzoeken en kiest De schaduw van de wind, geschreven door een zekere Julián Carax. Het boek laat hem niet meer los, ook al schudt de hele wereld tijdens het grauwe Franco-regime om hem heen op zijn grondvesten. Hij wil alles weten over het boek en de schrijver. En merkwaardigerwijs lijken alle mensen die hij ontmoet, ook de vrouwen op wie hij verliefd wordt, deel uit te maken van het grote spel waarvan het boek het middelpunt vormt.

Het spel van de engel
In het turbulente Barcelona van de jaren twintig krijgt de jonge broodschrijver David Martín, geobsedeerd door een onmogelijke liefde, het aanbod van een mysterieuze uitgever om een boek te schrijven zoals nog nooit geschreven is, een boek dat de wereld zal veranderen. De tol die David hiervoor moet betalen is echter torenhoog.

David, zijn vader bruut vermoord, zijn moeder niet meer dan een schim op afstand, raakt als kind verzeild in het Kerkhof der Vergeten Boeken. Daar stuit hij op het sinistere, religieuze boek Lux Aeterna, verschenen bij de Parijse uitgever Andreas Corelli – Davids opdrachtgever – en geschreven door ene Diego Marlasca. Ooit behoorde Davids huis met de toren toe aan deze onfortuinlijke advocaat, die zich geheel op het schrijven toelegde, tot hij onder duistere omstandigheden thuis om het leven kwam. Spoedig blijken er tussen hemzelf en Marlasca meer parallellen te bestaan dan David kon vermoeden.

Opgesloten
De gevangene van de hemel speelt zich af in het Barcelona van de jaren ’50. Daniel Sempere is inmiddels volwassen en werkzaam in de boekhandel van zijn vader. Om hun omzet te redden, besluit vader Sempere de etalage van de winkel op te leuken. Prompt staan er nieuwe klanten op de stoep. Onder hen bevindt zich ook een eigenaardig uitziende en mank lopende man die het op Fermín lijkt te hebben voorzien.

Zijn komst leidt tot vragen, die op hun beurt weer leiden tot een lang en verdrietig verhaal dat gevormd wordt door de lippen van Fermín. Het is een lange geschiedenis waar ook David Martín een aandeel in heeft.

In een land waar je beste vriend plots in je vijand kan veranderen, zijn veel mensen hun leven niet meer zeker. Boeken verdwijnen op een zwarte lijst of soms helemaal uit beeld en datzelfde geldt ook voor vele mensen. Fermín is een van de mannen die – om wat voor reden dan ook – hoog bovenop een berg achter slot en grendel verdwijnt.

Ze brachten de nieuwe gevangenen ’s nachts, in auto’s of zwarte busjes die vertrokken vanaf het politiebureau aan de Vía Layetana en in stilte de stad doorkruisten zonder dat iemand nota van ze nam, of nota van ze wílde nemen. de wagens van de Brigada Social reden over de oude hoofdweg die langs Monjuïc omhoogslingerde en menig gevangene zou zich herinneren, hoe hij, bij het zien van het opdoemen van het kasteelsilhouet tegen de zwarte wolken die vanaf zee landinwaarts kropen, besefte dat hij er nooit meer levend uit zou komen…

Als gevangene nummer 13 gaat hij voortaan door het leven en al snel sluit hij een vorm van vriendschap met ene David Martín, een langzaam gek wordende auteur wiens boeken Fermín niet onbekend zijn. Ze sluiten een deal, waarna het voor de lezer plots duidelijk wordt om welke reden de levens van Daniel en diens trouwe vriend met elkaar verbonden zijn.

Hoe nu verder?
Hoewel ook in deze roman de charme van het oude Barcelona aanwezig is, ontbreekt er voor mij dat ene stukje dat je als lezer grijpt en je verplicht verder te lezen. Misschien is het de geschiedenis die wel interessant, maar vooral erg lang is en daarmee het overgrote deel van het verhaal in beslag neemt, terwijl verdere spanning en sensatie een klein beetje uitblijven. De trouwe Zafónfan laat zich door dit commentaar echter natuurlijk niet uit het veld slaan.

Overigens hoeft de volgorde van de boeken voor de lezer op zich niets uit te maken. Zoals de auteur zelf al opmerkt: “Elk van deze boeken vertelt een opzichzelfstaand verhaal, maar is door de karakters, plotontwikkelingen en tal van andere narratieve elementen ook nauw met de andere verbonden. De boeken kunnen afzonderlijk van elkaar gelezen of samen, in welke volgorde dan ook.” Desalniettemin blijf ik in spanning op het vierde deel wachten.

Carlos Ruiz Zafón – De gevangene van de hemel
Uitgeverij Signatuur | ISBN 978 90 5672 455 9
Koop ’m voor 19,95 in de lokale boekhandel of bestel hier. Ook het eerste en tweede deel kun je hier bestellen.

Olga

Olga (bouwjaar 1990) studeert Nederlandse taal en cultuur in het wonderschone Groningen. Momenteel woont ze nog onder moeders' vleugels, maar ze droomt uiteraard ook wel een beetje van dat eerste eigen huisje. Wanneer ze niet studeert, kruipt ze graag onder de dekens met een boek en een kop thee. Maar ook het rondstruinen op internet naar nieuw leesvoer neemt zo de nodige uurtjes in beslag. Het moge duidelijk wezen dat lezen en al het daarbij behorende tot de grote passie van deze 22-jarige blom gerekend kunnen worden. Je leest hier dan ook al haar bevindingen over Het Boek.

Olga heeft 8 artikelen geschreven.