• Home »
  • Boek »
  • Puberdrama’s en verre verhalen: de vijf tienerboeken die iedereen bewaart

Puberdrama’s en verre verhalen: de vijf tienerboeken die iedereen bewaart

Het laatste deel in de serie Boeken die iedereen bewaart (zie hier en hier): boeken die je als tiener las en die een blijvende indruk hebben achtergelaten — boeken die misschien nog steeds weleens een rol spelen in je huidige leven.

1. Carry Slee – Spijt (1996)
Ik denk dat er geen tiener is die de boeken van Carry Slee niet heeft gelezen. En terecht. Als pubers zich ergens in zullen herkennen, dan is het wel in haar boeken, en eigenlijk is het om het even welk ervan ik uitlicht, want haar boeken voor jongeren volgen allemaal een vaste formule waarbij het hoofdpersonage iets dramatisch overkomt (denk aan thema’s als dood, drugs, geweld, (homo)seksualiteit, mishandeling en misbruik), door de gevolgen daarvan gedistantieerd raakt van zijn/haar vrienden en familie, ondertussen ook nog eens lijdt aan een onbeantwoorde verliefdheid, maar waarbij uiteindelijk alles toch nog goedkomt en die eerder onbeantwoorde liefde beantwoord wordt met een lekkere, kleffe zoen. Spijt voldoet in alle opzichten aan die formule en is wat dat betreft misschien voorspelbaar, maar het verhaal over de gepeste Jochem is nog rauwer en eerlijker dan Slees andere verhalen waarin de dood centraal staat (zoals Radeloos of Pijnstillers). Mocht je Slee dus nog eens willen herlezen, ga dan voor Spijt. En houd voor de zekerheid maar wat tissues bij de hand.

Ook van Carry Slee: Radeloos, Afblijven!, Pijnstillers en Paniek.

2. Jan Terlouw – Koning van Katoren (1971)
Hoewel ik nooit erg van de avonturenverhalen ben geweest, meer hield van verhalen die waar gebeurd zouden kunnen zijn, heb ik Jan Terlouws Koning van Katoren als jong meisje keer op keer verslonden. Het prachtige verhaal van de stoere Stach die zijn land redt van zes zure ministers door zeven schijnbaar onmogelijke opdrachten uit te voeren wist me elke keer opnieuw te betoveren. Bij elke lezing beet ik op mijn nagels op het moment dat de schuifelende kerken van Uikumene tot elkaar moesten komen, en de knobbelneuzen van de bewoners van Afzette-Rije deden me steeds weer walgen. Charmant aan Koning van Katoren is echter vooral het feit dat het, naast een prachtig avontuur, ook een maatschappijkritisch verhaal is en dat het dus ook voor volwassenen aantrekkelijk is. Oh, Stach. Dappere, stoere Stach. Ik hoop dat de verfilming deze klassieker recht zal doen.

Ook van Jan Terlouw: Oorlogswinter, Briefgeheim, Pjotr en De kloof.

3. Anke de Vries – Blauwe plekken (1992)
Blauwe plekken is inhoudelijk gezien eigenlijk net zo heftig als de tienerboeken van Carry Slee, maar de uitwerking van het thema — mishandeling — is vele malen beter dan bijvoorbeeld Slees Razend. Misschien komt dat door het feit dat De Vries niet schrijft volgens een formule (de boeken van Slee verliezen na verloop van tijd toch wat van hun magie door de voorspelbaarheid die er aan formuleschrijven kleeft), maar feit blijft dat het hartverscheurende verhaal van de dappere Judith, die in de ogen van haar moeder niets goed kan doen en elke dag wanhopig haar best doet om haar blauwe plekken op school te verbergen, zelfs bij de meest gevoelloze mensen een brok in de keel veroorzaakt. Met recht is Blauwe plekken tweevoudig winnaar van de Nederlandse Kinderjury.

Ook van Anke de Vries: Kladwerk, Het geheim van Mories Besjoer, Belledonne kamer 16 en Fausto koppie.

4. Thea Beckman – Kruistocht in spijkerbroek (1973)
Als Koning van Katoren een klassieker is, dan is Kruistocht in spijkerbroek dat zeker: Beckman verweeft in deze historische jeugdroman ons moderne denken subliem met het middeleeuwse wereldbeeld en kweekt daarmee een ruime vorm van begrip voor het vroegere tijdsbeeld bij haar jeugdige lezer. Niet alleen leuk, dus, maar ook leerzaam en bovendien meeslepend — de uitspraak ‘in één adem uit’ is Kruistocht in spijkerbroek op het lijf geschreven. Vandaag nog. En morgen weer. En, vooruit, volgende week nog een keer.

Ook van Thea Beckman: Hasse Simonsdochter, Wonderkinderen en Kinderen van Moeder Aarde.

5. Simone van der Vlugt – De amulet (1995)
Simone van der Vlugt is vooral bekend door haar literaire thrillers als De reünie en Schaduwzuster, maar ook voor de jeugdige lezers heeft ze meermaals gepubliceerd. Waar ze zich voor volwassenen vooral toelegt op spannende moordverhalen, zoekt ze het voor tieners, net als Beckman, in het genre van de historische roman. En hoe. Ze schrijft zo innemend dat ze haar lezers deel maakt van de geschiedenis die ze beschrijft en hen zich volledig thuis laat voelen in de betreffende periode. De amulet volgt het zeventiende-eeuwse meisje Nina, wiens moeder is verbrand als heks. Zelf is ze ook slachtoffer van steeds grimmiger wordende geruchten. Spannend, meeslepend, afschuwelijk, maar ook mateloos interessant: de geschiedenislessen over heksenvervolging kwamen tot leven nadat ik De amulet had gelezen. Van der Vlugts thrillers zijn vaak goed, maar haar historische romans zijn simpelweg briljant.

Ook van Simone van der Vlugt: De slavenring, Zwarte sneeuw, Schijndood en Jehanne.

Beeld: Photl.com; 1 en 2.

Share

Leonie

Leonie Hardeman (1990) heeft literatuurwetenschap gestudeerd en werkt bij een kleine uitgeverij. Ze is geïnteresseerd in leesbevordering en leest in haar vrije tijd het liefst jeugdboeken. Voor Nadelunch.com schrijft ze stukken voor de categorie 'Boek' in de hoop meer mensen te kunnen laten genieten van dat wat haar literaire hart sneller doet kloppen.