• Home »
  • Boek »
  • Reading challenges: extra leesplezier of veroorzakers van een leesdip?

Reading challenges: extra leesplezier of veroorzakers van een leesdip?

BoekenIn 2013 wil ik minstens vijftig boeken lezen, waarvan minstens vijf Engelse klassiekers. Andere boekenwurmen pakken het grootser aan met de uitdaging om honderd boeken te lezen, maar dagen zichzelf hoe dan ook uit. Waarom en hoe doen mensen mee aan reading challenges?

Afgelopen jaar ben ik naar het voorbeeld van mijn zus begonnen met in een schriftje bijhouden welke boeken ik elke maand heb gelezen. Leuk voor later, maar ook interessant om te zien hoeveel boeken ik in een jaar en hoeveel ik er gemiddeld per maand lees! Dat was eigenlijk mijn eerste leesuitdaging.

Voor 2013 liet ik me inspireren door verschillende boekenbloggers en besloot ik ook maar eens een gokje te wagen met zo’n reading challenge: ik stelde mezelf als doel om ten minste vijftig boeken te lezen. Deze keer ga ik het echter niet per maand bijhouden, want in 2012 zat ik mezelf nogal eens achter mijn broek om een boek vóór het einde van de maand uit te lezen. (Achteraf stom, want het gaat om het jaaroverzicht en het maandoverzicht doet er in wezen maar weinig toe omdat dat over het algemeen toch steeds verschilt.)

Klassiekers
Bij de vijftig boeken die ik in het dertiende jaar van deze eeuw wil lezen, moeten van mezelf ook op z’n minst vijf Engelse klassiekers zitten. In 2012 las ik namelijk al Oliver Twist van Charles Dickens en Pride and Prejudice van Jane Austen; het gaf me stiekem best een intellectueel gevoel om die boeken te lezen en door mijn liefde voor geschiedenis en kostuumdrama’s was het ook geen straf. Bovendien, als je ernaar streeft om de literaire wereld in te gaan, moet je toch ook wel wat wereldklassiekers gelezen hebben. Ik zou me al doodschamen als ik zonder Het Achterhuis van Anne Frank op mijn lijstje met gelezen boeken bij een studie Nederlands aan zou komen… En als andere boeken van Dickens en Austen me goed bevallen, begin ik misschien zelfs nog wel aan Les Misérables, Anna Karenina en De ontdekking van de hemel. Met mijn honger naar en liefde voor boeken kan ik ook altijd nog literatuur gaan studeren.

Welke klassiekers er in ieder geval op mijn lijstje voor 2013 staan, heb ik al lang en breed bedisseld. Sowieso wil ik graag Sense and Sensibility van Austen en David Copperfield van Dickens lezen. Ook de zusjes Brontë wil ik graag beter leren kennen door me te verdiepen in Jane Eyre en misschien ook Wuthering Heights.

Reading ChallengeTwijfels
Toch heb ik ook wel mijn twijfels bij die leesuitdagingen. Het gebeurt namelijk niet onregelmatig dat ik een beetje last heb van een zogenaamde leesdip. Dan ontbreekt de zin en vaak ook de energie om te lezen gewoon. Je kunt je dan afvragen of je wel echt graag leest – als je geen tijd hebt voor je passie, is het dan je passie nog wel? Maar vaak is er een bepaalde reden voor. Soms ligt het aan het boek dat je momenteel aan het lezen ben waar je gewoon niet doorheen komt, maar het is ook wel eens zo dat je je gedwongen of verplicht voelt om te lezen, bijvoorbeeld als het voor een boekverslag is. Bij een leesuitdaging lijkt het me niet geheel onwaarschijnlijk dat daar ook een leesdip van komt, want het is wel een soort oplegging. Wel eentje waarvoor je gekozen hebt, maar toch… die druk zorgt ervoor dat ik het vaak niet zo nauw neem met leesuitdagingen, want het moet wel leuk blijven.

Gelukkig zitten er ook nog voordelen aan: als je het doel behaald hebt, kun je trots op jezelf zijn en heb je een jaar vol boeken achter je gelaten waar vast en zeker een aantal pareltjes of in ieder geval memorabele boeken tussen zaten. Iedere keer als je een boek uitleest, voel je een vlaag van voldoening. Yes, weer een nummertje op het lijstje erbij! Yes, weer een leeservaring rijker! Yes, weer een boek uit – wat betekent dat ik weer een nieuw boek erbij mag kopen! En zolang we die gevoelens maar blijven hebben, zolang we die geneugten van het lezen maar blijven ervaren, maakt het in feite weinig uit hoeveel boeken we al dan niet lezen en of dat al dan niet klassiekers zijn. Toch?  In de maatschappij van vandaag is het zijn van een boekenwurm an sich immers al een hele uitdaging, met al die digitale verleidingen…

Beeld: stock.xching/brokenarts en photoXpress/iMagine.

Share

Vivian

Vivian van Leeuwen (1994) kampt al haar leven lang met een chronische ziekte en lichamelijke beperkingen, maar geniet daardoor des te meer van het leven. Lezen is haar manier om af en toe te ontsnappen naar een wereld waar alles mogelijk is, om meer te beleven dan alleen haar eigen kleinschalige wereld. Door te schrijven en bloggen kan ze vanachter haar bureau een verbinding leggen en een eigen plekje veroveren in de buitenwereld. Momenteel zit ze in het eindexamenjaar van de havo en het is haar droom om Nederlandse taal & cultuur te gaan studeren om een erkend auteur te worden van historische romans. Ze is koppig en eigenzinnig, dol op geschiedenis, paars, tv-series, thee en Italië en begint te kwijlen bij het zien van een bibliotheek. Haar grootste afknapper? Taalfouten in elke soort.