Weesboeken

Het is tijd om aan boord te gaan als ik een dik boek op de stoel naast me zie liggen. De gate loopt leeg en er is geen eigenaar te bekennen, dus smokkel ik David Baldacci’s Op eigen gezag mee het vliegtuig in. Een Nederlands boek achterlaten op het vliegveld van Split, dat zou zielig zijn.

Ergens boven Italië lees ik de eerste pagina. “Zijn hand gleed naar een apparaatje dat aan zijn broekriem hing. Het leek op een walkman, maar was in werkelijkheid een CADD-pomp. De pomp was aan de ene kant aangesloten op een groshong-catheter die volledig schuilging onder het overhemd en aan de andere kant verdween in zijn borstkas.” Ik neem me voor het boek op Schiphol onmiddellijk ‘kwijt’ te raken, maar vergeet dat bij aankomst en zeul het mee naar huis. Daar ligt het nu al drie maanden boven