1,5 tot 2 kilo kip per weekend, door de week 3 keer per dag rijst met tonijn en daarnaast uren en uren training. Jeroen groeide van 63 kg naar 80 kg en liet me de ‘martelkamer’ zien, die hem in een bodybuilder veranderde.

Het lichaam van Arnold Schwarzenegger
Toen ik Jeroen mailde met de vraag of ik een artikel over hem mocht schrijven, kreeg ik meteen een berichtje terug: “Misschien moeten we dan maar bij mij thuis afspreken, ik heb boven een mooie martelkamer gemaakt.” Nieuwsgierigheid, maar ook een klein beetje angst maakten zich van me meester. Zou hij nog steeds die lieve jongen zijn die ik kende?

In de vijf jaar dat ik Jeroen niet gezien heb, is hij behoorlijk veranderd. Van de smalle jongen (63 kg bij een lengte van 1.79 m) die ik voorheen kende is niets meer over. Toch is hij ook niet de boom van een kerel waar ik bij bodybuilders over het algemeen aan moet denken. Jeroen is realistisch: “Je kunt wel streven naar het lichaam van Arnold Schwarzenegger , maar je zult het uiteindelijk toch moeten doen met wat je gekregen hebt.”

Fanatiek bodybuilden
Ongeveer 2,5 jaar geleden begon Jeroen fanatiek met bodybuilden. “Ik ben ooit ook goed geworden in motorracen door te kijken hoe de professionals het deden, dus nu besloot ik op YouTube te gaan kijken hoe serieuze bodybuilders eten en trainen.” In eerste instantie trainde hij thuis met een paar dumbells, waarna hij via de vriend van zijn zusje bij een professionele bodybuild sportschool terechtkwam. “De eigenaar was een heel eigengereide man die zelf nooit gebodybuild had, sterker nog: hij had er totaal geen verstand van, maar zijn apparatuur, ja, die was mooi. De jongens daar groeiden wel redelijk, maar niemand was in verhouding: hele grote armen, dikke rug en geen borst en schouders.” Na 1,5 jaar hield Jeroen het dan ook voor gezien. “Waar ik in eerste instantie nog heel erg groeide, stagneerde mijn gewicht rond de 68 kg. Toen begreep ik dat ik ook op mijn eten moest gaan letten – door alleen stapels boterhammen te eten zou het nooit iets worden.”

“Bij mijn ouders op zolder trainde ik nog vier maanden door”, vervolgt Jeroen. “Ik woog in die tijd een kilo of 72 en zag er redelijk uit. Een foto op Hyves waarop ik een strak shirtje droeg, trok de aandacht van een oude vriend die een fitnessmodel zocht. Zo is het balletje gaan rollen.”

Eetregimes
“Wat doe je om je op een fotoshoot voor te bereiden?” vraag ik nieuwsgierig. Uit de kast komt een eetschema tevoorschijn. “Ik heb meerdere schetsen gemaakt, en dit is de uiteindelijke – zoiets komt heel nauw”, licht hij toe. Momenteel blijkt hij op 3000-3300 kcal per dag te zitten, maar in aanloop naar een fotoshoot bouwt hij dat langzaam af tot 2000 kcal. “Op die manier gaat je lichaam vet verbranden. Als al het vet weg is, zijn je spieren plat – niet mooi rond meer. Dagenlang heb ik ze alleen maar eiwitten gegeven om zo te blijven, maar de ruimtes om calorieën, suikers en water op te slaan zijn onbenut.” “Dus je lichaam schreeuwt erom?”, vol verbazing kijk ik hem aan. “Precies, en dat is waarom ik mezelf vervolgens langzaamaan weer  helemaal vol ga gooien, op de laatste dag zelfs tot 3700 kcal. Dan gooi ik trouwens ook koolhydraten door mijn nachtshakes.”

16.00 uur: Jeroen heeft inmiddels honger gekregen en begint aan de bereiding van zijn vierde (van de in totaal negen) maaltijd(en) die dag: kip met rijst en paprika. Uit zijn keukenkastje komt een spuitbus tevoorschijn waarmee hij de pan inspuit, “dit bevat geen slechte vetten”, licht hij toe. In het weekend blijkt hij in zijn eentje in twee dagen tijd anderhalf tot twee kilo kip weg te eten, door de week houdt hij het gemakshalve bij twee tot drie keer per dag rijst met tonijn. “No way!” roep ik uit. Lachend kijkt Jeroen me aan: ”Ja, het is echt heel, heel vies.” Daarnaast nog een komkommer per dag om te vullen, acht sneden brood, magere kwark en soms wat sinaasappels. “Je eet dan toch bijna nooit meer iets wat je lekker vindt? Mis je dat niet?” De verbazing moet wederom voelbaar zijn geweest. “Weinig nee”, zijn ogen gaan twinkelen wanneer hij me aankijkt en zegt: “Chocola, dat eet ik bijna nooit meer. Maar ja, dat mis ik wel eens.”

Training
Naast een enorm gedisciplineerd eetregime, moet er uiteraard ook getraind worden. “Dat is het nadeel van deze sport of hobby, hoe je het ook wilt noemen”, zegt Jeroen. “Het is letterlijk alles of niets. Niet vol gas eten en niet trainen. Niet vol gas trainen en niet eten. In beide gevallen gebeurt er niets. De discipline maakt het mooi: wanneer ik zou stoppen, loop ik in twee tot drie weken helemaal leeg.”

“Wil je zien waar ik train?”, voorzichtig volg ik hem de trap op naar boven. De ruimte staat vol met dumbells, banken, gewichten, SM-achtige grepen, een spinningfiets (’s ochtends op de lege maag om extra vet te verbranden) en aan de muren prijken foto’s van zijn grote voorbeeld Jay Cutler, de man die tot twee jaar geleden wereldkampioen bodybuilden was.

In het midden van de kamer hangt een speciale bronsspiegel, waarin zijn spieren nog duidelijker oplichten. Starend naar de reflectie vraag ik hem:  “Waar ligt de uitdaging voor jou nog in?” Hij begint een relaas over groter, harder, de huid zo plat mogelijk op de spier krijgen, het behouden van verhoudingen en optimale vloei. “Het is in principe illusies bouwen.” Dan zegt hij eerlijk: “Ook heb ik hier genetisch gezien geen aanleg voor, waardoor het des te moeilijker is. Het vergt veel discipline en geduld, iets wat zeldzaam is in onze huidige maatschappij en wat doorwerkt in heel mijn doen en laten. Alleen met deze maffe sport ben ik dus al heel gelukkig en vrij uniek. Iets wat we allemaal graag willen zijn: ieder op onze eigen manier, toch?”

Beeld: Aniek. 

Aniek

Aniek (1989) is afgestudeerd in communicatie- en informatiewetenschappen, waarbij ze zich naast de Nederlandse en de Engelse taal in de Franse taal en cultuur verdiepte. Een uit de hand gelopen voorliefde – ontstaan na het zien van een Franse film over een meisje wat besluit dat het de kleine dingen in het leven zijn waar zij andere mensen gelukkig mee kan maken. Een diepere zingeving, een stuk idealisme, maar daarnaast ook een enorme passie voor mode en kunst. Ze gelooft in leven vanuit flow, of het nu op een spinningfiets of op hardloopschoenen is dan wel met een kwast of pen in haar hand. Voor Nadelunch.com schrijft ze voor de rubriek ‘Reportage’.

Aniek heeft 4 artikelen geschreven.