Als man de hele dag omringd zijn door (bijna) alleen maar vrouwen: is dat de hemel of een nachtmerrie? Nadelunch zocht het voor je uit en sprak drie mannen die door hun werk dagelijks te maken hebben met het andere geslacht.

Sander (24) staat al drie jaar voor de klas als kleutermeester. Daarnaast doet hij een opleiding tot ICT-coördinator. Rien (37) is ook leraar in het basisonderwijs. Hij werkt daardoor al zeventien jaar lang veel met vrouwen. Werken in het basisonderwijs is een echt vrouwenberoep: op de meeste scholen ligt het percentage vrouwelijke medewerkers tussen de 60 en 80 procent. Chris (20) is naast student ook community manager en werkt samen met vier andere vrouwen op zijn afdeling, maar binnenkort wordt hij gelukkig bijgestaan door een mannelijke stagiair.

Mannen versus vrouwen: hoe werken ze?
Als ik de mannen vraag naar het grootste verschil in werkhouding tussen mannen en vrouwen zegt Rien: “Vrouwen zijn veel communicatiever ingesteld. Ze bespreken zaken heel uitgebreid. Mannen gaan vaak recht op hun doel af en hebben minder behoefte aan dat soort intensieve besprekingen.” Sander is het daarmee eens: “Ik wil graag duidelijkheid en vaste regels. Vrouwen willen liever overleggen en durven vaak niet meteen een beslissing te nemen.” “Inderdaad,” zegt Chris, “ze willen graag over elk dingetje discussiëren. Soms is dat vervelend, omdat er dan zaken boven water komen die er niet toe doen.”

“Mannen zijn wat sneller en rigoureuzer in het maken van beslissingen”, stelt Rien. “Aan de andere kant: die bedachtzaamheid van vrouwen helpt ons ook om niet te gauw ergens in te stappen. In hun werk zijn ze ook ijveriger.” Chris vult aan: “Zelf ben ik iets minder secuur, maar door mijn collega’s blijf ik alert, juist omdat ze wat meer georganiseerd zijn.” Sander: “Ja, daar heb ik ook veel van geleerd. En vrouwen kunnen ook meerdere dingen tegelijk – dat lukt mij zelden!”

Vrouwen zijn gezellig en sociaal
Wat is leuk aan het werken met vrouwen? Worden de mannen niet bestookt met gesprekken over de laatste mode? “Nou ja,” begint Sander, “met mij zullen ze niet zo snel praten over dat soort dingen. Je merkt toch een verschil in interesse.” Rien: “Het leuke aan vrouwen is dat ze sociaal geïnteresseerd zijn. Ik heb zelf nooit een kaart verstuurd naar mijn collega’s, maar toen ik een kind kreeg rolden er tientallen door de bus. Ze leven met je mee. En ze zorgen ook voor gezelligheid.” Chris is het daarmee eens. “Het hangt wel van de dames af als het gaat om sociale activiteiten met het hele kantoor.”

Evenwicht
Vooral Chris en Sander zouden wel meer te maken willen hebben met mannelijke collega’s. “Maar dat is in mijn werkveld bijna onhaalbaar”, zegt Sander. “Het aanzien is voor veel mannen niet aantrekkelijk. Ik hoef geen billen af te vegen, hoor. Ik ben juist concreet bezig met de ontwikkeling van het jonge kind. Mannen willen liever doelgericht bezig zijn, dat gevoel krijgen ze niet als ze in de onderbouw werken. Zij hebben het idee dat ze de hele dag moeten knutselen.” Chris: “Ja, ik zou wel meer mannelijke collega’s willen. Maar voor mijn positie moet je wel over de juiste communicatievaardigheden beschikken. Dat is dus niet voor alle mannen weggelegd.”

Ik besluit Sander meer te vragen over het aanzien van zijn baan. Ik ben wel benieuwd wat zijn omgeving van zijn werk vindt. “Ik heb me op een verjaardag weleens tegen onbekenden moeten verdedigen waarom ik dit werk doe en dat ik absoluut geen viespeuk ben. Ze kennen je niet, dus dan hebben ze vooroordelen. Ik snap het wel – ik lees ook kranten – maar het is niet op mij van toepassing. Veel ouders zeggen ook juist dat ze het leuk vinden dat hun kind een meester heeft. Dan zien ze dat dat ook gewoon kan.”

Rien merkt dit probleem ook op. Er heerst volgens hem toch nog steeds een traditioneel rollenpatroon in de samenleving. “Dat zit er stevig in en zou nog meer doorbroken moeten worden. Natuurlijk: mijn baan is niet stoer, maar ik zie geen reden waarom mannen het niet zouden kunnen doen. Dat geldt natuurlijk ook voor vrouwen. Ze kunnen evenwicht brengen. Daarom hoop ik dat ze in de toekomst ook een grotere rol kunnen spelen in hogere posities, bij grote bedrijven of in de politiek.”

Kortom, met vrouwen werken gaat niet alleen over nagellak, schoenen en het bespreken van turbulente liefdeslevens. Eigenlijk is het best gezellig en kunnen mannen en vrouwen elkaar prima aanvullen. Toch hoop ik voor de mannen in de toekomst op meer back-up. Want evenwicht is altijd nodig. Al is het maar om ook op het werk de laatste voetbalwedstrijd te kunnen bespreken.

Beeld: stock.xchng/johnnyberg en stock.xchng/EdwinP.

Djana

Djana (1991) is een masterstudent 'Journalistiek en Media' aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Geboren in Bosnië, getogen in het gezellige Brabant. Door het kennen van verschillende culturen is Djana geïnteresseerd in alle mensen om haar heen en in wat voor situaties ze terecht kunnen komen. Die nieuwsgierigheid voedt ze door te fotograferen en te schrijven. In beide gevallen gaat het haar om één ding: laten zien hoe iemand is en wat iemand drijft. Voor Nadelunch.com schrijft ze voor de rubriek ‘Reportage’.

Djana heeft 3 artikelen geschreven.