Ik sta op mijn rechterbeen, mijn armen voor mijn borst verstrengeld. Ondertussen probeer ik mijn linkerbeen om mijn rechterbeen heen te draaien – liefst zonder om te vallen. Het is hier 40ºC, dus het zweet rolt langs mijn lichaam. Welkom bij Bikramyoga.

Voor wie er nog nooit van heeft gehoord: Bikramyoga is een serie van 26 houdingen. Deze voer je in 90 minuten uit in een verhitte studio: de martelkamer. Waarom je dit in vredesnaam vrijwillig zou doen? Voor je gezondheid, luidt het antwoord. Bovengenoemde houding, de adelaar, schijnt onder andere de seksuele vitaliteit en controle te verbeteren. Ook versterkt het mijn beenspieren, iets dat ik wel direct geloof.

Bikramyoga verschilt in meerdere opzichten van ‘gewone’ sporten. De les is voor iedereen altijd hetzelfde. Als beginner sta ik dus tussen mensen die dit al jaren doen en een stuk flexibeler zijn dan ik. Van te voren vond ik dat eerlijk gezegd best intimiderend. Gelukkig ben ik niet de enige beginner in de les en vallen zelfs gevorderde yogi’s nog wel eens om.

In de studio kijk ik een beetje verlegen om me heen. De meeste mensen hebben weinig kleren aan: dat is beter met de hitte. Zijn het allemaal veganistische hipsters? Dat kun je natuurlijk aan de buitenkant niet zien, maar zo op het oog valt dat wel mee. Er zijn zowaar ook een paar mannen, meer dan ik van andere vormen van yoga gewend ben.

Zweverig?
Opvallend aan de les is de ‘dialoog’. De docente praat de hele les aan één stuk door. Aan het begin van de les vraagt ze je een diagnose te stellen: wat heb je nodig vandaag? Als we zijn begonnen vuurt ze onvermoeibaar instructies op de groep af: “Verder strekken; kin naar je schouder; buik in; kijk naar het plafond.” Haar stem sleurt me door de moeilijke stukken heen, ik concentreer me erop en probeer vol te houden. Aan het einde vraagt ze je terug te denken aan je diagnose en te bedanken voor wat je hebt mogen ontvangen. Het is me niet helemaal duidelijk wie ik bedank: mezelf, de docente, het universum?

Dat deze sport mentaal goed voor je is, geloof ik meteen. Probeer het maar eens vol te houden: 90 minuten lang moeilijke houdingen aannemen in een hete ruimte. Je wordt gedwongen je te concentreren op wat je aan het doen bent – doe je dat niet, dan val je om. Voor mij werkt het, ik ben meteen mindful.

Gezond?
Die hitte – volgens sommigen heel gezond – maakt deze sport controversieel. Je bent door de warmte flexibeler, maar kunt dus ook makkelijker te ver gaan. Voor ik mee mag doen aan de les vraagt de docente of ik last heb van blessures of een lage bloeddruk. Ook vertelt ze ons dat we waarschijnlijk nog moeten wennen aan de hitte en dat we gewoon even moeten gaan zitten als het te veel wordt: “Bij deze sport moet je goed naar je lichaam luisteren.” Volgens mij kan er weinig misgaan als je gewoon je gezonde verstand gebruikt.

De dag na de les valt de spierpijn me heel erg mee. Ik voel mijn onderrug, maar op een prettige manier, alsof deze inderdaad sterker aan het worden is. Wel ben ik een beetje schrikkerig bij alles wat ik in mijn buik voel. De docente zei namelijk dat bepaalde houdingen mijn ingewanden masseren. Kan dat dan, je ingewanden masseren? En zo ja, is het überhaupt verstandig om te doen? Ik vind het eigenlijk een beetje eng klinken: alsof al mijn buikorganen gekneed zijn.

Bij het weggaan krijg ik van de docente een opgerold papiertje met een lintje eromheen mee. Het ziet er leuk uit – ik verwacht een soort certificaat dat ik mijn eerste les Bikramyoga heb overleefd. Thuis rol ik het papiertje uit. Het blijkt een open brief te zijn van een Canadese yogi aan nieuwe leerlingen. De brief is bedoeld om me aan te moedigen nog eens terug te komen, om de yoga een serieuze kans te geven, maar eigenlijk schrikt hij een beetje af: “Soms houdt uw lichaam vast aan emoties zelfs wanneer de geest zich er al van heeft losgemaakt. Huil gerust, iedereen denkt toch dat het zweet is.”

Wel doen als:

• je van yoga houdt en eens een keer iets anders wil proberen
• je graag leniger wil worden
• je je doorzettingsvermogen wil vergroten

Niet doen als:

• je niet goed tegen hitte kan of er niet van houdt
• je bovenstaand verhaal te zweverig vindt klinken

Beeld: stock.xchng.com/knife18.

Elise

Elise (1990) is van oorsprong een bèta, maar besloot na het behalen van haar bachelor de wis- en natuurkunde in te ruilen voor psycholinguïstiek. Eigenlijk is ze een ontzettende huismus; je vindt haar meestal thuis op de bank, in een boek verzonken. Kat op schoot, kop thee bij de hand, wat wil een mens nog meer? Gelukkig zijn, daar gaat het haar allemaal om – maar je wordt juist gelukkiger van het alledaagse als je jezelf ook uitdaagt, als je af en toe op avontuur gaat buiten je comfort zone. Daarom gaat ze voor Nadelunch verschillende dingen uitproberen, van een les Bikramyoga tot drie weken zonder Facebook. Wil je meer van haar lezen? Ze heeft ook een persoonlijk blog.

Elise heeft 4 artikelen geschreven.