De Filippijnen bestaan uit 7107 eilanden, maar ik wil er hier bij één in het bijzonder stilstaan: Apo Island. Slechts 12 hectare groot, maar met meer dan 650 verschillende soorten vissen, 400 soorten koraal en zeeschildpadden zeer aan te raden voor de enthousiaste onderwatermens.
Om Apo Island te bereiken, stap je in het plaatsje Malatapay (op het eiland Negros Oriental) in een bangka, die je binnen een halfuur naar het eiland brengt. Een bangka is een soort kano met drijvers aan één of beide zijden van de kano, en uit ervaring kan ik zeggen dat dit niet zomaar een vaartochtje is. Ik zal eerlijk zijn: ik stond niet te springen die bangka in te stappen. Maar aangezien dat echt de enige manier is Apo Island te bereiken en ik daar toch graag heenwilde, deed ik me stoerder voor dan ik eigenlijk ben. Ik twijfelde vooral aan de stabiliteit van de kano: het ding zag eruit alsof het na twee meter varen direct zou omslaan. Maar die Filipinos weten ook wel wat ze doen, hield ik mezelf voor. Gelukkig had de Duitse meneer die met ons mee de bangka in ging nog geruststellend nieuws: “Vorige week is er nog eentje omgekiept en gezonken!” Kijk, dat is het soort berichten dat je wilt horen op zo’n moment (gelukkig was er niemand verdronken, overigens).
Eenmaal aangekomen op het kleine eiland ben je de vaartocht direct vergeten, want wat is het hier prettig. Het eiland en de omliggende zee vormen een beschermd natuurgebied en in die zee kun je enorm goed snorkelen en duiken. Apo Island heeft slechts een kleine duizend inwoners en twee hotels. Het is echter ook mogelijk om bij een inwoner te verblijven: voor een klein bedrag kun je op de gastenkamer slapen en kookt de dame des huizes elke avond een lekkere maaltijd. Grote spinnen lopen er ook rond, maar daar ontkom je (helaas) bijna niet aan op dit soort eilanden.
Nieuwsgierige zeeschildpadden
Verder is Apo Island een goede plek om tot rust te komen: even hoeven er geen afstanden afgelegd te worden per ferry of bus en je kunt op het witte strand op zoek naar mooie schelpen, een boek lezen onder het genot van een verse mangosap of de horizon afturen naar de zeeschildpadden die af en toe hun kop boven water uitsteken. ’s Avonds slenter je langs het strand of voeg je je bij een van de groepjes die in de buitenlucht een grote Filippijnse hobby aan het uitoefenen zijn: karaoke!
Als het weer tijd is voor de terugvaart is het aan te raden je – indien mogelijk – enigszins te verschuilen op de bangka: de golven tussen Apo Island en Negros Oriental kunnen erg hoog zijn. In mijn geval was alleen een stukje op mijn linkerschouder ter grootte van een euromuntstuk droog gebleven. Kletsnat en wachtend op de bus naar de volgende bestemming trok ik echter de conclusie: dat was het dubbel en dwars waard!
Beeld: Flickr.com/SarahDepper.
Rosalie
Rosalie (1983) studeerde politieke wetenschappen in Leiden en is na afronding van de onderzoeksmaster blijven hangen in de sleutelstad. Na vijf maanden zwerven en avonturen beleven in Zuidoost-Azië was het tijd voor iets serieuzers en inmiddels is zij al tweeënhalf jaar werkzaam bij een onderzoeksinstituut in Den Haag. Zij heeft een grote voorliefde voor het werk van onder anderen Woody Allen, Alfred Hitchcock en Stephen Merchant en is altijd bezig met het plannen van een volgende korte of lange reis. Voor Nadelunch zal zij voor 'Ook dat nog' bijdragen leveren binnen de rubrieken 'Beeld' en 'Reizen'.
Als je over 13 dagen weer ergens op een mooi eiland zit, zal ik je stukje nog een keer lezen. Tijdens het lezen waande ik me 2 minuten op de Filipijnen:)Heb ik als thuisblijver ook nog een beetje vakantiegevoel.