“Historische ontdekking op Mars!”, kopten alle kranten twee weken geleden. Maar deze week zijn al onze gespannen verwachtingen de kop ingedrukt, toen NASA in een verklaring liet weten dat al deze ‘geruchten’ onzin zijn.
Historische ontdekking op Mars
De verkenningsrobot Curiosity is al sinds augustus op Mars aan het zoeken naar bewijs dat vast zou kunnen stellen of er ooit leven mogelijk was op deze rode planeet. Het leek erop dat Curiosity deze zoektocht inmiddels succesvol ten einde had gebracht. NASA’s hoofdonderzoeker John P. Grotzinger vertelde twee weken geleden tegen de Amerikaanse publieke omroep NPR namelijk dat de gegevens die de Curiosity heeft verzameld earth shaking zijn en dat de uitkomst de geschiedenisboeken in zou gaan. Hij kon helaas nog niet vertellen wat de historische ontdekking precies inhield. Er moest eerst een aantal controles uitgevoerd worden om de ontdekking te verifiëren. Na enkele weken hoopte hij meer bekend te kunnen maken.
Geen historische ontdekking op Mars
Slechts een week nadat hoofdonderzoeker John P. Grotzinger de wereld warm maakte met zijn nieuws, liet NASA weten dat dit soort geruchten en speculaties over leven op Mars niet correct zijn. De wereld zou zich niet zo druk moeten maken. Deze dubbelzijdige informatieverschaffing is op z’n zachtst gezegd toch een beetje merkwaardig te noemen. Je zou toch zeggen dat de hoofdonderzoeker van het project weet waarover hij praat wanneer hij de mededeling doet dat er een grote ontdekking is gedaan. Het feit dat dezelfde instelling zich na een week volledig tegenspreekt, roept dan ook grote vraagtekens op.
Wat heeft NASA te verbergen?
Het lijkt vrij duidelijk geworden dat NASA informatie achterhoudt voor het publiek. Het zou best kunnen kloppen dat er helemaal niets ontdekt is door de Curiosity dat het vernoemen waard is. Maar wat was het dan waar hoofdonderzoeker Grotzinger zo enthousiast over was? Waarom wordt het misverstand niet uitgelegd? Het zou in principe helemaal niet zo gek zijn als er bewijs voor organisch leven op Mars gevonden zou worden. Het is bijvoorbeeld al vastgesteld dat planeet Mercurius heel veel sporen van ijs en organisch materiaal bevat. Het feit dat een professionele organisatie zichzelf zo tegenspreekt lijkt op zijn zachts gezegd kinderachtig, maar het schaadt ook het vertrouwen dat wij in dit machtige NASA hebben. En dit vertrouwen is broodnodig voor een organisatie die ons van informatie zou moeten verzien die zo moeilijk is na te gaan door ons mensen.
Beeld: Wikimedia Commons/NASA.
Leonie V.
Leonie Veerman (1988) studeerde literatuurwetenschappen en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Op dit moment volgt ze een postgraduate-opleiding journalistiek in Londen. Naast een hevige verslaving aan boeken, films en muziek is ze geïnteresseerd in bijna alles dat de wereld haar te bieden heeft. Zo kan ze zich eeuwig blijven verwonderen over de diepere betekenis of de werking achter alledaagse fenomenen. Voor de rubriek 'Ook dat nog' schrijf ze daarom iedere week over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ook zal ze binnen de rubriek 'Actueel' regelmatig het nieuws bespreken dat haar die week niet onverschillig heeft gelaten.
