We leven tegenwoordig in een maatschappij waarin iemand als Justin Bieber enorm succesvol kan worden. Beroemde mensen lijken meer beroemd te zijn dan ooit, maar tegelijkertijd lijkt hun roem geen enkel verband met talent meer te hebben.
Roem zonder reden
Hoewel het bij celebrities als Paris Hilton of de Kardashians erg moeilijk is om een reden aan te wijzen voor hun beroemdheid, lijkt er over het algemeen een sterke nadruk op creatieve beroepen te ontdekken bij moderne beroemdheden. Het lijkt alsof iedereen tegenwoordig zanger of acteur wil worden en we kijken ook erg op naar mensen die uitblinken in creatieve beroepen. Maar blijkbaar heeft er een ontwikkeling plaatsgevonden waardoor wij tegenwoordig geen kwaliteit meer herkennen. Wij zijn namelijk het publiek dat de roem van deze mensen in stand houdt, en daarmee zijn wij dus ook zelf verantwoordelijk voor dit fenomeen van compleet talentloze celebrities.
Artiesten en het individualisme
Hoewel het moeilijk is een reden aan te wijzen voor ons respect voor artiesten, lijkt dit hele fenomeen wel nauw samen te hangen met onze huidige hang naar het individualisme. Sinds de verlichting zijn wij er trots op dat we niet langer onderhevig zijn aan de wetten die de staat of het geloof ons oplegt, maar juist vanuit onszelf naar onze eigen authentieke waarheden zoeken. Dit heeft ervoor gezorgd dat expressie een groot goed is geworden, omdat we alleen door onszelf uit te drukken onze eigen persoonlijkheid kunnen delen met de rest van de wereld. Het respect dat we tegenwoordig hebben voor kunstenaars en creatieve beroepen lijkt hier een logisch gevolg van.
Ieder zijn eigen smaak
Aan de andere kant kan ook het feit dat we tegenwoordig geen kwaliteit meer lijken te herkennen door middel van deze ontwikkeling worden verklaard. Sinds het individualisme zijn we als mensen namelijk ook veel subjectiever geworden: er is geen God meer die ons wetten oplegt en er is geen een onweerlegbare waarheid meer waar wij niet aan durven te twijfelen. Uitspraken als ‘Ja, maar dat is jouw waarheid’, of ‘Ieder zijn eigen smaak’ lijken de enige zekerheden te zijn en kunnen elke discussie in een klap beëindigen. Dit heeft er niet alleen voor gezorgd dat mensen tegenwoordig geen ongelijk meer gegeven kan worden wanneer ze stellen dat Britney Spears beter is dan Beethoven, maar het lijkt ook de nadruk van roem te hebben verschoven van ‘wat je kunt’ naar ‘wie je bent’. De kwaliteit van wat je tot uiting brengt is niet eens belangrijk meer, het gaat erom dat je je uit, en hoe je dat doet. De artiest zelf is belangrijker geworden dan de kunst die hij produceert.
Een verdorven maatschappij
Wij Westerse mensen denken vaak in de meest geciviliseerde maatschappij te leven, maar zeg nou zelf, is een maatschappij waarin mensen als Justin Bieber worden beschouwd als meest succesvolle mensen, nu echt zo ver ontwikkeld? Volgens mij zijn we met ons individualisme veel te vel doorgeschoten in een subjectivisme. We zijn niet meer in staat om zelf na te denken omdat er geen objectieve gronden meer voor ons zijn waar we de heersende trend van ideeën op kunnen beoordelen.
Beeld: Wikimedia Commons
Leonie V.
Leonie Veerman (1988) studeerde literatuurwetenschappen en filosofie aan de Universiteit van Amsterdam. Op dit moment volgt ze een postgraduate-opleiding journalistiek in Londen. Naast een hevige verslaving aan boeken, films en muziek is ze geïnteresseerd in bijna alles dat de wereld haar te bieden heeft. Zo kan ze zich eeuwig blijven verwonderen over de diepere betekenis of de werking achter alledaagse fenomenen. Voor de rubriek 'Ook dat nog' schrijf ze daarom iedere week over de meest uiteenlopende onderwerpen. Ook zal ze binnen de rubriek 'Actueel' regelmatig het nieuws bespreken dat haar die week niet onverschillig heeft gelaten.
