Het leek zo’n goed idee…

Een paraplu tot op je enkels, de ov-chipkaart en de Segway: het leken zulke goede ideeën, waar in sommige gevallen miljoenen zelfs aan zijn uitgegeven. Maar waar ging het dan toch mis?

Er zijn uitvindingen waar iedereen bij voorbaat al voor in de rij staat, zoals de iPhone 5, maar er zijn er ook die dat succes nooit halen. En als je even verder leest, blijkt dat ook verre van vreemd.


Segway
Hoewel de Segway, een soort elektrische sta-scooter, ooit heel revolutionair beloofde te worden, is de uitvinding nooit helemaal van de grond gekomen. De uitvinder van de Segway, Dean Kamen, hoopte dat zijn scooter niet meer uit het straatbeeld weg te denken zou zijn. Het zou milieuvriendelijk zijn, file-oplossend en vooral natuurlijk hypermodern en hip.

Mislukt omdat: er is eigenlijk maar één reden waarom de Segway het niet redde. De crisis zette in en aangezien er aan de scooter een prijskaartje van 6500 euro per stuk hing (exclusief accessoires als een tas voor aan het stuur, een slot en een helm), kozen mensen liever voor hun auto, of voor hun fiets. De Segway flopte. Hoewel je in sommige steden tegenwoordig via de VVV nog een Segway kunt huren om door de stad te toeren, was dit niet het idee achter het vervoersmiddel.

Misschien draagt het noodlottige ongeluk van de eigenaar die het Segway-bedrijf overnam bij aan de mislukking van de scooter, of lijdt de Segway wellicht aan een imagoprobleem. Want zeg nou eerlijk: zou jij er elke dag mee gezien willen worden?

Douchegordijnparaplu
De douchegordijnparaplu komt uit Japan. Een paraplu beschermt tegen de regen, zoals we allemaal weten, maar de uitvinder van deze plu voelde toch nog nattigheid en wilde liever totale bescherming tegen de druppels. Daarom bedacht hij dat er een douchegordijn om de uiteinden van de paraplu moest komen, zodat je echt volledig beschermd zou zijn tegen de regen.

Mislukt omdat:
- het gewicht van deze doucheplu niet te tillen is;
- het douchegordijn te lang is voor mensen die wat kleiner zijn;
- het op drukke straten (zeker in Japan) te veel ruimte inneemt;
- je in de stromende regen al gauw niet meer goed door het douchegordijn kunt kijken;
- je alsnog zeiknat wordt omdat je het hele douchegordijn moet opvouwen als je naar binnen wilt.

Ov-chipkaart
Iets waar we ongetwijfeld allemaal al eens over hebben gevloekt is de ov-chipkaart. Het idee was goed: één elektronische kaart voor het gehele openbaar vervoer waar een saldo op geladen kan worden. Het saldo wordt afgeschreven na het in- en uitchecken bij speciale poortjes.

Mislukt omdat:
- het reizen met de ov-chipkaart opeens duurder werd dan reizen met een papieren vervoersbewijs (treinkaartje, strippenkaart);
- de ov-chipkaart gehackt kon worden;
- poortjes in de bus, tram of metro regelmatig defect zijn, terwijl mensen al zijn ingecheckt. Gevolg: zij kunnen niet meer uitchecken, waardoor er meer geld wordt afgeschreven dan de bedoeling is;
- de kaart zeer gevoelig is en snel kapot gaat. Omdat de procedure voor een nieuwe kaart zes tot acht weken kost, dient de persoon in kwestie alle vervoerswijzen zelf te betalen (ook abonnementshouders en studenten, die normaal gesproken niets hoeven te betalen);
- mensen te veel of ten onrechte betaald geld pas terugkrijgen als alle vervoersbewijzen zijn opgestuurd. Het kan zes tot acht weken duren voor je je geld terugkrijgt.

Ik blijf het zeggen: waarom tornen aan een prima systeem?

Beeld: Flickr.com/oskay.

Share

Femke

Femke (1990) studeert met veel plezier aan de SvJ (School voor Journalistiek) en werkt (ook met veel plezier) in een theater/filmhuis. Haar vrije tijd is volgepland met onder andere films kijken, (cup)cakes/brownies bakken, mijmeren over vakanties en knuffelen met haar kat. Schrijft daar stukjes over en deelt die op haar blog. Ze komt graag in kringloopwinkels, antiekzaakjes en stoffige antiquariaten en kan daar uren doorbrengen. Femke zou na haar studie het allerliefste blijven schrijven. Of bij de radio. Of bij een televisieprogramma. Of een eigen bakkerijtje mét tearoom beginnen in een oud pand in het centrum van Amersfoort. Om daar dan vervolgens weer stukjes over te schrijven.