Iedere bruiloft

BruidstaartEindelijk is het zover: de liefde van je leven zit op één knie voor je en biedt je een ring aan. Je hart klopt in je keel, je hebt vlinders in je buik en met trillende stem zeg je: “Ja, ja, ik wil!”

De mooiste dag van je leven
Er was een aanzoek. So far, so good. Maar dan begint het pas echt. Want je bruiloft, die moet natuurlijk wel perfect zijn. Gelukkig weet je precies wat je wilt en dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. Het is namelijk hetzelfde als wat iedereen wil. En het is gruwelijk saai.

De jurk
Laat me raden, de jurk: wit (duh), strapless met een versiersel van kant, pareltjes of borduursels op het lijfje en een wijd uitlopende rok met een bescheiden maar toch duidelijk aanwezige sleep.

De taart
De taart. Ook al wit, minimaal drie etages hoog en versierd met roosjes van marsepein en suikerwerk.

De ceremonie
’s Ochtends sta je na een beroerde nacht veel te vroeg op in je ouderlijk huis. Je haar is gekruld, je nagels gemanicuurd en je make-up is au naturel maar toch fabulous. Als je eenmaal goed en wel in de plamuur zit, komt je vent je halen in een auto die jij niet boeiend vindt, maar hij geweldig, en ach, dan had hij ook nog wat te kiezen. Je rijdt naar het gemeentehuis om te luisteren naar het gebazel van een belegen ambtenaar die je naam verkeerd uitspreekt, waarna je wordt afgevoerd om te worden vereeuwigd met een gepijnigde grimas op je gladgestreken smoelwerk.

Het diner
Het geduld van je familie en vrienden wordt intussen op de proef gesteld op de feestlocatie met kleffe broodjes ham en kaas. Als jij en je kersverse echtgenoot eindelijk arriveren, word je snel aan tafel geboeid voor het diner, terwijl je minder goede vrienden en familie vriendelijk doch dringend wordt verzocht in hun glamoureuze outfit op te hoepelen naar de dichtstbijzijnde snackbar, want voor veertig man het diner betalen, daar had je vader niet zo’n trek in.

De receptie
Na het diner spoel je snel je ergste zenuwen weg met een lauwwarm, laf bakje koffie, maar tijd om bij te komen heb je niet, want je moet in anderhalf uur in je knellende bruidspumps handjes geven aan de buren van je tante en de zwemleraar van je neefje. Als je achtennegentig keer hebt gehoord dat je er zo mooi uitziet, is het tijd voor… de feestavond.

Rijst bruiloft

De feestavond
De toon wordt meteen gezet met een romantische (lees: ongemakkelijke) openingsdans, die al gauw overgaat in I got a feeling van de Black Eyed Peas. Je neven zijn intussen aan het bonden met de vrienden van je man en drijven het barpersoneel tot waanzin met hun zestiende verzoek om een baco met Bacardi lemon en een driedubbele wodka. “O, mag dat niet? Doe dan maar drie wodka, HAHAHA, want ja, de drank is toch afgekocht, dus dat moeten we er wel uit zuipehhh.”

De aftocht
Uiteindelijk vind je het allemaal wel welletjes en luidt You’ll never walk alone het einde van de avond in. Onder luid dronkenmansgelal vlucht je naar je taxi terwijl je bekogeld wordt met rijst. Nog voordat je thuis bent, ligt je vent al te ronken als een kettingzaag.

En dat alles voor nog geen tienduizend euro. Geluk kent geen prijs.

Beeld: Flickr.com/tanakawho en stock.xchng/betacam.

Share

Dionne

Dionne (1987) zag dat Nadelunch gedomineerd werd door (oud-)letterenstudenten en dacht: dat ben ik ook. Momenteel werkt ze als freelancer voor verschillende organisaties. Stiekem droomt ze ervan reisjournalist of de nieuwe Stig bij Top Gear te worden. Tot die tijd houdt ze zich bezig met bloggen, bakken, hardlopen en haar anti-katten-/pro-hondencampagne.