Wie een beetje begaan is met de ontwikkelingen op literatuurgebied kan ongetwijfeld rijtjes vol met prijswinnende boeken noemen. Laten we het voor de verandering een keer hebben over boeken die níét zo geprezen zijn.

1. Donna Tartt – The little friend (2002)
Het had zo mooi moeten zijn. Donna Tartt, die debuteerde met het bloedstollende The Secret History, had tien jaar gewacht met het uitgeven van haar tweede roman. Maar waar The Secret History overal ter wereld de hemel in werd geprezen en beloond werd met belangrijke prijzen, werd The Little Friend al snel afgedaan als een teleurstelling. Na tien jaar wachten waren de verwachtingen bij lezers en recensenten torenhoog en kon Tartt er jammer genoeg niet aan voldoen.

2. Kluun – Komt een vrouw bij de dokter (2003)
Een vreemde eend in de bijt, aangezien het debuut van Kluun een van de best verkochte Nederlandstalige boeken van de afgelopen tien jaar is. Door menig recensent is Komt een vrouw bij de dokter echter keihard afgemaakt. Het populaire ‘reclamemannetjes’-taalgebruik, het geknoei met intertekstualiteit en natuurlijk het enorm controversiële onderwerp maakten het geen populair boek onder recensenten en de meer elitaire lezers. Kluun kan dit echter weinig schelen, en waarom zou je ook als je een miljoen exemplaren van je boek hebt verkocht?

3. Connie Palmen – I.M. (1998)
Palmen schreef een roman na het overlijden van haar grote liefde Ischa Meijer. In I.M. heten de hoofdpersonen tevens Connie en Ischa. De roman werd door veel critici gezien als een bijna gênant intiem liefdesromannetje waar ze weinig tot geen boodschap aan hadden. In tegenstelling tot Palmens andere romans, die juist werden geprezen om de filosofische verwijzingen, werd I.M. meer als ‘kitsch’ beschouwd en daardoor minder gewaardeerd.

4. J.J. Voskuil – Bij nader inzien (1963)
1963 is langer dan dertig jaar geleden, maar deze debuutroman van Voskuil, tevens schrijver van de serie Het Bureau, werd pas later een stuk bekender. Voskuil schreef met Bij nader inzien een debuut van maar liefst 1207 pagina’s over zijn studententijd. Door de omvang van het boek was het bijna onmogelijk een uitgever te vinden. Een succes werd Bij nader inzien niet; de recensies waren overwegend negatief. Toch ontstond er een kring fans en kreeg het boek een tweede druk in 1985. Pas in 1991 kreeg het boek veel bekendheid, omdat er toen een televisieserie van verscheen. Later werd Bij nader inzien alsnog meer gelezen door het succes van de zevendelige serie Het Bureau.

5. Jessica Durlacher – Emoticon (2004)
Last but not least: Emoticon van Jessica Durlacher – haar zeer wisselend ontvangen derde roman. In het jaar 2005 stond het op de shortlist van De Gouden Doerian, de prijs voor de kwalitatief slechtste roman van het jaar, maar wat betreft verkoopcijfers deed Emoticon het erg goed: een week na verschijning stond het in de top tien. Door Peter Swanborn van de Volkskrant werd Emoticon volledig afgekraakt. Hij stelde dat een goede redacteur de schrijfster tegen zichzelf in bescherming had moeten nemen. Klare taal.

Beeld: Photl.com/Studio Cl Art.

Sophie

Sophie is geboren aan het eind van het mooie jaar 1987. Nu, bijna 25 jaar later, is ze een van de nieuwsjagers en wetenschappers bij Nadelunch. Daarvoor heeft ze Nederlandse taal & cultuur gestudeerd en is ze gespecialiseerd in heel erg oude boeken. Hoe meer ze stinken, hoe beter. Ze heeft tevens een eigen blog, desopheelste.blogspot.com, en schrijft over alles. Daarnaast leest ze graag, gaat ze hardlopen, koken en schilderen en heeft ze momenteel honderd verschillende baantjes: van huiswerkbegeleiding geven tot schoonmaken bij ouderen. Ze zal voor Nadelunch schrijven over actualiteiten rondom onderwijs en literatuur en over literatuur in wetenschappelijke zin.

Sophie heeft 12 artikelen geschreven.