Bruin, krullend haar en een aanstekelijke, verlegen lach. Ongelooflijk getalenteerd, maar zich daar niet zo van bewust. Regina Spektor: als je haar eenmaal leert kennen, kun je volgens mij niet anders dan van haar houden.

Laatst stond ik in de H&M kleding te passen, toen ik het nummer All the rowboats hoorde, van het nieuwe album What We Saw from the Cheap Seats dat op 29 mei is uitgebracht. Het verbaasde me: de meeste nummers van Regina zijn niet mainstream genoeg om de radio te bereiken. Toch hebben haar nummers een enorme aantrekkingskracht. Ligt het aan de eigenzinnigheid? Aan het feit dat Regina een nummer over two birds on a wire kan laten klinken alsof het poëzie is? Luister wat van haar nummers (mijn favorieten, overigens) en oordeel zelf.

Hoewel Regina in 2006 een album uitbracht met de naam Begin to Hope, is dit gelijknamige nummer nooit op een van haar albums verschenen. Heel zonde, maar gelukkig klinkt de liveversie ook prachtig:

Samson was het eerste nummer van Regina dat ik hoorde. Nog steeds mooi en magisch:

Ghost of Corporate Future, met een heel illustratief filmpje. Het is een heel Regina-achtig nummer, dat nergens over lijkt te gaan (“maybe you should just kiss someone nice or lick a rock or both”) en toch ook weer wel (“people are just people, they shouldn’t make you nervous”):

The Call is voor mijn gevoel een van haar krachtigste nummers, mede door goed gebruik van violen, maar ook door de tekst:

En?

Beeld: Flickr.com/Merfam.

Laura

Na het behalen van haar diploma is Laura (1994) in september begonnen aan de studie psychologie in Groningen. Het grootste deel van haar vrije tijd besteedt ze aan het lezen van boeken en het zelf schrijven van stukken. Mocht je haar niet dagdromend aantreffen met een boek, dan is ze waarschijnlijk iets aan het spelen op haar keyboard, een film aan het kijken of op bezoek bij een vriendin. Voor Nadelunch schrijft ze kortere stukken voor de categorieën ‘Beeld’, ‘Boek’ en ‘Beluisterd’.

Laura heeft 34 artikelen geschreven.