Waarom hardlopen?

Hardlopen is hip. Of het nu worstelen naar de eerste vijf kilometers is onder begeleiding van een vriendelijke Vlaamse, of dat er maandelijks een marathon op het menu staat: iedereen doet het. Maar waarom?

Natuurlijk, het is makkelijk. Iedereen kan het. Wie kan lopen, kan ook rennen. Het is slechts een kwestie van trainen hoelang je dat rennen vervolgens volhoudt, en op welk tempo. Het is goedkoop. Je hoeft niet lid te worden van een sportclub, hebt geen dure attributen nodig. Alleen een paar goede schoenen. Het kan altijd en in je eigen tijd. Als het regent, kun je een uurtje wachten. Of een dag later gaan. Bovendien hoef je niet binnen in een stinkende sportschool je ding te doen terwijl je met je tomatenhoofd je ogen uit je hoofd schaamt voor je inspanningsgezicht.

Niks van dat al. Fijn muziekje op, in de duinen of in het bos. Gewoon buiten. Tussen de koeien of juist midden in de stad. In je eentje of met een goede vriend(in) die je niet belachelijk maakt als je na twee kilometer al klinkt als een walrus met blafhoest.

Hardlopen
Doelloos gehobbel

Maar kom op. Wees nu even heel eerlijk. Het is toch eigenlijk gewoon gruwelijk saai? Wat bezielt mensen? Een uur lang rondsjokken in de bloedhitte of ijzige kou. Zonder doel. Lopen om het lopen. Rondhobbelen terwijl je broek afzakt, je shirt omhoog kruipt, je onderbroek stiekem tussen je billen glipt en je je kapot ergert aan het gerammel van je huissleutel die ergens door je kontzak dwaalt.

Waarom niet lekker voetballen? Spanning en sensatie, een wedstrijdelement, een gezamenlijk doel en daarna gezellig met z’n allen douchen. Of fitnessen, zodat je zorgvuldig een pakket kunt samenstellen om het lichaam te bewerkstelligen dat je altijd al wilde. Of pilates, want daar word je zo lenig van. En als je dat allemaal te moeilijk vindt, kun je altijd nog gaan fietsen. Welke Nederlander kan dat nou niet?

Verklaring?
Maar nee hoor, we blijven met z’n allen door de polder strompelen. Met zompige schoenen en blaren in je sokken zuchtend en steunend je uur uit rennen. Om vervolgens met het perfecte excuus op de bank te ploffen en een biertje open te trekken. Dat heb je wel verdiend.

Dit is geen kritiek. Dit is oprechte nieuwsgierigheid. Van alle sporten in de wereld, waarom slaan we massaal aan het hardlopen? Waarom geen duiken, of zwemmen, fierljeppen, of curlen voor mijn part. Wat is het toch met dat hardlopen dat maakt dat we niet anders meer willen?

Beeld: Flickr.com/timtak.

Share

Dionne

Dionne (1987) zag dat Nadelunch gedomineerd werd door (oud-)letterenstudenten en dacht: dat ben ik ook. Momenteel werkt ze als freelancer voor verschillende organisaties. Stiekem droomt ze ervan reisjournalist of de nieuwe Stig bij Top Gear te worden. Tot die tijd houdt ze zich bezig met bloggen, bakken, hardlopen en haar anti-katten-/pro-hondencampagne.