Terwijl voor sommigen het einde van de vakantie het begin betekent van een nieuw collegejaar, zien anderen zich gesteld voor het onontkoombare: de arbeidsmarkt op. Productief zijn. Iets doen. Hier zeven redenen waarom je niet bij de pakken neer hoeft te gaan zitten.
1. Het geld. Toch wel heel belangrijk. Vergeleken met het salaris van je bijbaantje, de bijdrage van je lieve ouders of je studiefinanciering ga je bakken met geld verdienen. Weg met die diepvriespizza’s. Voortaan kun je je echt voedsel veroorloven.
2. Vervoer. Je verdient meer, dus er bestaat een grote kans dat er op z’n minst een Fiat Panda voor je in het verschiet ligt. Geen last meer van die eeuwige vertragingen met de trein. Want laten we eerlijk zijn: de NS en de student zijn geen vrienden van elkaar. Daarnaast houd je natuurlijk ook meer vrije tijd over voor leuke dingen als je minder vaak je band moet plakken in de regen terwijl je eigenlijk naar college moet om een presentatie te houden.
3. Volwassenheid. Omarm de nieuwe fase in je leven: je bent officieel een belastingbetaler! Dankzij jou worden er nieuwe wegen aangelegd en bestaat het vangnet. Dit betekent ook dat je voortaan mee mag zeiken met andere oldtimers over politiek en de kant die Nederland opgaat: de verkeerde uiteraard. Heerlijk. Ik kijk er al naar uit.
4. No more stress. Besef het even. Je hebt nooit meer tentamens, mondelingen, seminars, scripties, nota’s of lezingen. Wanneer jij thuis komt van je werk, kun je gewoon lekker op de bank gaan zitten om er de hele avond niet meer af te hoeven komen. Huiswerk is passé. De negen tot vijf mentaliteit kent ook z’n charmes, schijnt.
5. Een eigen huis. Nu moet je meteen aan het liedje denken hè? Ik ook. Toch zit er een hoop waarheid in deze prachtige Hollandse meezinger. Je kunt nu op je eigen benen gaan staan. Die krakkemikkige studentenkamer kun je opzeggen. Jij kunt upgraden!
6. Vrije tijd. En niet alleen dat. Nu heb je vaste tijden. Elke avond en elk weekend kun je genieten van dure wijntjes en chique kaasjes. Omdat het kan. En wanneer je vrijdag- of zaterdagochtend opstaat met een enorme kater hoef je niet meer met een brak hoofd de trein in op weg naar je ouders. En nog beter: niemand die het hoeft te weten.
7. De baas spelen. Studeren is leuk, maar je doet het ook ergens voor. Jarenlang ben je bij de supermarkt niet op waarde geschat. Kassa draaien of vakken vullen is niet bepaald kritisch denkvermogen stimulerend. Nu weten ze wèl wat je waard bent. Je zit op je plek. Misschien dat je ook nog wat mensen onder je hebt werken. En dat voelt best goed, dat kun je niet ontkennen.
Beeld: Flickr.com/Werwin15.
Kelly
Kelly (1991) is studente Nederlandse taal en cultuur aan de Universiteit Leiden met als specialisatie taalbeheersing. Ze volgt de praktijkstudie 'Journalistiek en Nieuwe Media' en heeft de ambitie om tekstschrijver te worden. In 2013 begint de Rotterdamse met de master taalbeheersing en/of de Media Study 'Journalistiek en Nieuwe Media'. In haar vrije tijd schrijft ze graag voor haar blog, doet ze aan yoga en spreekt ze af met vrienden. Kelly behandelt als redacteur van de rubriek 'Ook dat nog' uiteenlopende, alledaagse onderwerpen.
“Wanneer jij thuis komt van je werk, kun je gewoon lekker op de bank gaan zitten om er de hele avond niet meer af te hoeven komen.” Dat dacht ik dus even niet. Niet met mijn werk in ieder geval. Niet dat dat erg is, maar goed.
Dit was ik hierboven!
Sinds ik een leuke baan heb, ben ik gelukkiger dan ik als student was. Het is fijn om dingen in de praktijk te kunnen doen en om je af en toe nuttig te voelen.
Hm. Een beetje kort door de bocht is het hier en daar natuurlijk wel. En dat is waarschijnlijk ook de bedoeling van dit stuk. Maar, dat is toch de serieuze noot die ik even wil toevoegen, het zou fijn zijn als men een realistisch beeld heeft als men op de arbeidsmarkt komt, dus niet een gevoel van : “tadaaaaaa nu gaat het gebeuren” … want dat is niet zo: je hebt niet meteen een baan op niveau met mensen onder je, je hebt niet meteen een eigen huis, niet iedereen werkt van 9 tot 5, je krijgt niet meteen een topsalaris, de NS-kaartjes zijn superduur … moet ik doorgaan? Je gaat een nieuwe, enerverende weg in. De wereld ligt niet meteen aan je voeten en dat hoeft ook niet. Maak er wat van, sowieso!
Als ik een baan kan vinden natuurlijk! ;-)
Er wordt idd wel een rooskleurig beeld geschetst van het werkende leven na je studententijd, ik ben zelf nu zo’n 8 maanden volop aan het solliciteren en het schiet nog niet heel erg op qua fulltime banen op mijn niveau. Maar er zijn genoeg andere manieren, zo heb ik diverse baantjes voor wat minder uren die ik ook leuk vind om te doen en doe ik ook nog dingen vrijwillig. Het heeft ook wel iets fijns om nog iets van vrijheid te hebben.
Voor mij betekende afstuderen: méér stress en minder vrije tijd. Als starter op de arbeidsmarkt moet je vooral hard werken, de baas spelen is er meestal niet bij. Meer geld? Ja, maar aan een eigen huis hoef je voorlopig niet te denken. Tip: neem geen auto en spaar wat.
Ik ga toch akkoord hoor.
Niet meer hoeven rekenen op anderen voor je financiëel te ondersteunen, geen verantwoording meer afleggen. Geen deadlines meer, niet meer boven de boeken zitten elke avond, niets meer hoeven afzeggen omdat je een werk moet maken of je moet studeren. EN nooit meer dat klagende gevoel als je ergens bent om plezier te maken dat er werk op je licht te wachten dat grote gevolgen kan hebben als je’t niet goed doet…
Ik trek de deur van m’n werk achter me toe en ik vergeet het tot ik er ‘s anderendaags weer binnen stap :D
Natuurlijk zit ik niet elke avond op de bank. Ik ga sporten (zonder knagend gevoel, zonder te hoeven zeggen waar ik naartoe ga, zonder mam te hoeven vragen of m’n sportkleren gewassen zijn en waar ze liggen), je moet je eten klaarmaken (niet meer wat de pot schaft), je moet poetsen, maar dan ben je nadien eens zo tevreden met je nette stulpje.
Ik ben echt een ander en fijner mens sinds ik zelfstandig kan zijn :)