Enige tijd geleden schreef ik over de go-to-film. Graag wil ik hier nog een keer op terugkomen, en een lans breken voor een film die mijns inziens helemaal onder het etiket go-to valt: The Blues Brothers. Wat maakt deze film nu zo fijn?
Het was de eerste poging een Saturday Night Live-sketch te verfilmen, en direct een succesvolle. The Blues Brothers, of The Blues Brothers Show Band and Revue, werd in 1978 opgericht door Saturday Night Live-acteurs John Belushi en Dan Aykroyd. Belushi en Aykroyd deelden een liefde voor de blues, en maakten in 1978 hun eerste album: Briefcase Full of Blues.
De bioscoopfilm The Blues Brothers verscheen in 1980. Hierna zijn er nog talloze andere SNL-sketches tot film gemaakt – denk aan de Coneheads of A Night at the Roxbury – maar alleen Wayne’s World was succesvoller dan The Blues Brothers.
Bizarre gebeurtenissen
In de film richten Joliet Jake en Elwood hun oude bluesband weer op, om geld in te zamelen waarmee ze het katholieke weeshuis waar ze zijn opgegroeid kunnen redden. Gedurende de film krijgen ze te maken met een gewapende mysterieuze dame, met ‘Illinois Nazis’ en een groot deel van de politie van Chicago. Klinkt onnavolgbaar? In The Blues Brothers komt het allemaal op een logische manier samen. Verder is er een leuke – kleine – rol weggelegd voor komisch acteur John Candy, en hebben onder anderen Twiggy, Steven Spielberg en Chaka Khan gastoptredens in de film.
Het belangrijkste onderdeel van The Blues Brothers is echter de muziek. Oh, die geweldige muziek! Ray Charles, James Brown, Aretha Franklin, Cab Calloway, John Lee Hooker: allemaal maken ze hun opwachting in de film. Met nummers als Gimme Some Lovin, Everybody Needs Somebody en Respect komen er heel wat klassiekers voorbij. Daarnaast bestaat de band van The Blues Brothers zelf ook uit topmuzikanten: zo speelden de gitarist en basgitarist eerder bij Booker T. & the MG’s, en maakte de drummer deel uit van The Bar-Kays.
Kortom, het is aan te raden het meubilair aan de kant te schuiven en de gordijnen dicht te doen: met The Blues Brothers kan gedanst en meegezongen worden!
Beeld: morgueFile.
Rosalie
Rosalie (1983) studeerde politieke wetenschappen in Leiden en is na afronding van de onderzoeksmaster blijven hangen in de sleutelstad. Na vijf maanden zwerven en avonturen beleven in Zuidoost-Azië was het tijd voor iets serieuzers en inmiddels is zij al tweeënhalf jaar werkzaam bij een onderzoeksinstituut in Den Haag. Zij heeft een grote voorliefde voor het werk van onder anderen Woody Allen, Alfred Hitchcock en Stephen Merchant en is altijd bezig met het plannen van een volgende korte of lange reis. Voor Nadelunch zal zij voor 'Ook dat nog' bijdragen leveren binnen de rubrieken 'Beeld' en 'Reizen'.
Ohh, super, The Blues Brothers is inderdaad één van mijn lievelingsfilms! En Wayne’s world (Wayne’s world, party time, excellent!) is ook fantastisch. Nooit geweten dat het als het ware uit de hand gelopen SNL-sketches zijn. Leuk stuk!