Bij ons in de PRC – De kappersramp

KapperHet is vrijdag en ik heb net mijn scriptie ingeleverd. Terwijl ik de laatste scriptieresten (artikelen, aantekeningen) opruim, werp ik een blik in de spiegel. Kringen onder mijn ogen en coupe Wanhoop. “Vanmiddag”, beloof ik mezelf hardop. “Vanmiddag ga ik naar de kapper.”

Ik ga niet alleen naar de kapper. Mijn Finse vriendin wil ook en heeft mij haar op het hart laten drukken dat we samen gaan zodra mijn scriptie af is. En dat moment is nu. Hoera! Al dringt nog niet tot me door dat ik, als alles goed is, afgestudeerd ben. Morgen weer een dag, denk ik, terwijl ik nog een beetje warrig de deur uitstap.

“Oké, óf dit wordt gewoon een heel groot succes, of we gaan enorm hard huilen”, zegt Finse als ik haar ophaal na de lunch. Ik knik, want ik geloof het zomaar. Mijn vriendin zoekt voor de zekerheid nog even op wat highlights is in het Chinees en ik doe niets, want ik weet nog niet wat ik wil.

Het is een mooie salon, waar we binnenstappen. Wachten is niet erg – ik kijk me een bobline. Meisjes met prachtig verzorgd haar en hoge hakken staan vrolijk te knippen. Justin Bieber laat zo nu en dan subtiel een heup bewegen en de mannelijke kappers moeten erom glimlachen. Wie niet knipt, maakt schoon of houdt de deur open voor klanten.

‘Nieuw’ haar
“Hoeveel geld?”, wil degene die in de salon mijn haar zal wassen voor de knipbeurt alvast weten. “Hoeveel geld?”, herhaal ik zijn vraag. Ik vind het gek. Dat bepalen jullie toch zeker, denk ik. Ja en nee. Ze werken hier met tarieven. Vijf euro voor een knipbeurt van iemand die nog niet zo lang kapper is, acht euro als je wilt dat de baas je knipt. Ik ben bang, dus ik kies voor de baas.

Na vijfenveertig minuten, zes soorten scharen, drie krultangen en een flinke dosis haarlak ben ik blij. Nieuw haar voelt altijd zo lekker. Tevreden neem ik op een bank plaats om op mijn vriendin te wachten. Ze heeft de kapper geïnstrueerd highlights aan te brengen en wil daarna ook nog geknipt worden. Na een kwartier kijk ik op van mijn tijdschrift. Ik zie haar nergens meer.

Ik ga de kappersstoelen af. Een vrouw drinkt van haar bekertje warm water, een ander bekijkt zichzelf tevreden in de spiegel en weer een ander laat zich een schort omdoen. O, en dan zit er nog iemand met een compleet neongeel uitgeslagen coupe. Jeetje, denk ik, dat meisje daar heeft lef.

En, zo blijkt al snel, een zeer uitgebreide Finse scheldwoordenschat.

 

Beeld: Photl.com.

Share

Fleur

Fleur (1986) volgde de opleiding Nederlandse taal en cultuur en studeerde af als taalkundige. Ze doet nu eigenlijk alles wat met taal te maken heeft: schrijven, redigeren, corrigeren en onderzoeken hoe mensen taal (willen) gebruiken. Tevens is ze hoofdredacteur van Nadelunch.com, waar ze wanneer dat kan voor 'Ook dat nog' schrijft, haar reislust loslaat op de rubriek 'Buiten' en columns verzorgt over taal.