Bert – Exit Obama

Nu de presidentsverkiezingen in de Verenigde Staten dichterbij komen, en volgens velen nog spannend of verrassend kunnen worden, is het moment gekomen om eens terug te blikken op wat is geweest. Op de ambtstermijn(en) van Obama. Op wat hij – ondanks beloftes – niet heeft kunnen verwezenlijken. En wat wel.

Guantanamo Bay
Het was een van zijn verkiezingsbeloftes om deze terreurgevangenis te sluiten. Maar dat is in de periode van acht jaar niet gelukt. Vooral omdat veel congresleden, en niet alleen republikeinen, het geen leuk vooruitzicht vinden om terreurverdachten onder te brengen op Amerikaans grondgebied.

De kans is bovendien groot dat velen onder hen worden vrijgesproken. Want heel wat gevangenen zitten er al jaren vast zonder proces en er is vaak weinig bewijs tegen hen. Dat vooruitzicht boezemt veel politici angst in. Het zou maar eens moeten gebeuren dat ze een terreurdaad plegen nadat ze, mede door hun toedoen, zijn vrijgelaten.

Wapengeweld
Schietpartijen kosten dagelijks aan Amerikanen het leven. Obama sprak het volk toe bij grote incidenten met veel slachtoffers of jonge doden. Maar omdat hij geen meerderheid heeft in het Congres, lukte het hem nooit om de wapenwetgeving strenger te maken. Keer na keer moest hij gefrustreerd toegeven dat hij weinig of niets kon beginnen. Zelfs partijgenoten waren het niet altijd met hem eens.               14900282506_83245c6a75_z

Zelfs meerdere pogingen om gevoelige snaren te bespelen, met slachtoffers aan zijn zijde, mochten niet baten om het Congres te vermurwen. Het was nooit mogelijk om een stemming over een strengere wapenwetgeving af te dwingen. Obama en zijn relatie tot het Congres heeft hem meer dan eens aan handen en voeten gebonden.

Rassenhaat
Een vreemde en misschien onverwachte wending. Onder Obama als allereerste zwarte president is de ongelijkheid en de verdeeldheid tussen blank en zwart alleen maar toegenomen. In de zomer van 2014 wordt in Ferguson de ongewapende zwarte tiener Michael Brown doodgeschoten door een blanke politieagent. Er ontstaan grote rellen. De dood van de tiener veroorzaakte een schokgolf door de Verenigde Staten. Meermaals sprak Obama het volk toe, maar kon hij de gemoederen niet bedaren.

Het was helaas geen alleenstaand geval. Elke week wordt ergens in het land een zwarte tiener door een blanke politieagent neergeschoten. De “black lives matter”-beweging ziet het levenslicht. En blanke agenten worden door zwarten vaak achterdochtig bekeken. Het zaait niet alleen achterdocht, maar ook verdeeldheid.

Oorlog in Syrië
Na de inzet van chemische wapens door het regime van Assad, was voor Obama een rode lijn overschreden. De oorlog blijft echter in alle hevigheid voortwoeden. Omdat Obama weigerde grondtroepen te sturen en er niet in slaagt om het conflict op een andere manier te beëindigen, wordt hij door tegenstanders zwak en besluiteloos genoemd. Volgens nog anderen is het dan weer aan hem te wijten dat IS er wel een stevige voet aan de grond kreeg.

Natuurlijk had Obama de Chinese en Russische veto’s niet in de hand. Maar een betere verstandhouding met Moskou zou er volgens sommigen voor gezorgd hebben dat de situatie niet zo uit de hand was gelopen. Pogingen van Kerry om met de Russen een staakt- het- vuren af te spreken, stierven een stille dood.

De verdeeldheid
Er gaapt niet alleen een kloof tussen blank en zwart. Ook in de politiek is de verdeeldheid groter dan ooit. De twee grootste partijen gunnen elkaar niets. Dat zorgt regelmatig voor een verlamming in de politiek. Het hoogtepunt daarvan was de government shutdown in 2013. Na de eerste twee jaar is Obama de meerderheid in het Congres verloren en sindsdien is het quasi onmogelijk om nog wetten te laten goedkeuren.10048154144_153c551349_z

Obama heeft dan ook regelmatig gebruikgemaakt van zijn presidentieel veto om een Republikeins voorstel te kelderen. Door die tweedracht is het bijvoorbeeld onmogelijk gebleken om strengere wapenwetten te stemmen. Dat is voor Obama een van zijn grootste mislukkingen.

Wie er na Obama in the Oval Office zit, wordt met al die moeilijkheden ongetwijfeld geconfronteerd.


Zeker ook positieve verwezenlijkingen
Het zou de waarheid onrecht aandoen om alleen maar het negatieve te vermelden. Obama werd president toen de VS een grote economische crisis doormaakte. De grootste sinds de beurscrash van 1929. Obama pompte 800 miljard dollar in de economie om die terug gezond te maken. En met succes. Het plan heeft zo’n 1,6 miljoen jobs gecreëerd of gered. Het belangrijkste voorbeeld daarvan is de auto-industrie. In 2009 kozen Amerikanen steeds meer voor Aziatische of Europese wagens. Na een infuus ter waarde van 8 miljard dollar en een grondige herstructurering werden autoreuzen als Chrysler en General Motors terug gezond.

Van een heel andere aard: in 2015 werd – ondanks het controversiële karakter – in het hele land het homohuwelijk gelegaliseerd. Het akkoord dat Obama onderhandelde met de vroegere aartsvijand Iran, mag ook bestempeld worden als historisch.

Het zal misschien ook in geschiedenisboeken verschijnen dat Obama erin is geslaagd om die andere aartsvijand, Osama Bin Laden, te laten opsporen en op 2 mei 2011 groen licht gaf hem uit te schakelen.

En hetzelfde geldt voor Obama Care of de Affordable Care Act. Dat heeft hem bloed, zweet en tranen -en misschien heel wat grijs haar- gekost. Maar uiteindelijk is het hem gelukt om Obama Care door het Congres te loodsen. Hierdoor kan iedere Amerikaan nu een ziekteverzekering krijgen. Obama Care lag en ligt heel vaak onder vuur – zeker na de vele technische problemen in het begin – maar het is veruit de grootste verwezenlijking geweest van Obama. Of zoals hij zelf zei: “Na een eeuw proberen is het eindelijk gelukt.”

What’s  next?
Wordt het de controversiële Trump of zijn rivale Clinton? Of komt er op het einde van de show nog een wit konijn uit de hoed? Wat zeker is: er volgt opnieuw spektakel. Zeker als Trump in het zand zou bijten. Want dan zal hij, naar eigen zeggen, de resultaten aanvechten. Hoe dan ook: the show must – and will – go on.

Beeld: Flickr / Mike Licht / Christopher Camp

Share

Bert ('78) heeft godsdienstwetenschappen gestudeerd in Antwerpen. Lesgeven was gepland, maar is moeilijk gebleken. Halverwege zijn studie heeft hij de diagnose m.s. gekregen. Momenteel rolt hij door het leven. Hij krijgt een invaliditeitsuitkering en veel liefde van zijn echtgenote. Hij heeft haar leren kennen via internet. Samen hebben ze twee kinderen. Een vrouw en kinderen had hij ooit opgegeven. Soms geeft hij lezingen over religie en aanverwanten. Schrijven is zijn uitlaatklep, mogelijk dankzij spraakherkenning. In zijn boekenkast staan twee boekjes van zijn hand, uitgegeven in eigen beheer. Een kinderboek volgt. Iedere week post een Vlaamse internetkrant een column van hem.