Bert – Word ik nu gearresteerd?

Na de mislukte couppoging in Turkije van 15 juli is het momenteel beter om ofwel Erdogan-gezind te zijn of om wijselijk de mond te houden. De hele maatschappij wordt systematisch gezuiverd en naar de hand van deze anachronistische en megalomane president gezet. Het lijkt me daar momenteel geen pretje.

Komt het hem goed uit?
Meer en meer lijkt Erdogan de mislukte staatsgreep tegen zijn regime te gebruiken om de maatschappij naar zijn hand te zetten en zijn greep te versterken. Zelf spreekt hij over “een kleine grondwettelijke hervorming” die ervoor moet zorgen dat de top van het leger en van de geheime dienst (MIT) voortaan rechtstreeks onder zijn controle staan.

Duizenden ambtenaren, militairen, rechters en journalisten zijn ontslagen. Wat die laatste groep betreft: van persvrijheid is weinig sprake. Door tv-zender CNN Türk werd bekendgemaakt dat 3 persagentschappen, 16 tv- zenders en 45 dagbladen het zwijgen zijn opgelegd. Ook berichtten ze toen dat 1684 militairen zijn ontslagen. Bij de ontslagen militairen was er toen sprake van 87 landmachtgeneraals, 30 luchtmachtgeneraals en 32 marinegeneraals. De reden voor hun ontslag was medeplichtigheid aan de couppoging. Het Amerikaanse ministerie van buitenlandse zaken noemt het een zeer verontrustende evolutie die elk gewone, vrije politieke discours onmogelijk maakt.

Zondag 24 juli liet Erdogan weten, misschien met enige trots en om het bovenstaande te corrigeren?, dat er sinds de poging tot staatsgreep meer dan 13.000 mensen zijn gearresteerd. Onder hen 8000 militairen, ruim 2000 rechters en ongeveer 1500 politiemensen.

28264398070_91fa54d705_zZuivering op alle fronten
Ook de onderwijssector krijgt rake klappen. Duizenden personeelsleden van het ministerie van onderwijs zijn de laan uitgestuurd en tegen hen is een onderzoek gestart. 21.000 leerkrachten zijn hun licentie kwijt. Het ministerie van onderwijs in Ankara heeft 15.200 werknemers en ambtenaren geschorst. De geschorste personeelsleden waren zowel in stedelijke als landelijke onderwijsinstellingen actief.

De Hoge Onderwijsraad wil bovendien 1577 rectoren en decanen aan alle universiteiten over het hele land aan de deur zetten. Niet onlogisch: er is grote bezorgdheid over de sfeer waarin het nieuwe school- en academiejaar zal beginnen. Om de uitzuivering compleet te maken zijn alle personeelsleden van het Ministerie voor familiaal en sociaal beleid ontslagen. Net als 200 werknemers op het kabinet van de premier en 500 personeelsleden bij het agentschap voor religieuze aangelegenheden. Ze worden allen verdacht van betrokkenheid bij de mislukte staatsgreep.

Doodstraf en toetreding tot de EU
Sinds eind jaren ‘80 toonde Turkije interesse om toe te treden tot de Europese Unie. En sinds 1999 is het kandidaatslid. Momenteel gaan er in Turkije echter meer en meer stemmen op om de doodstraf opnieuw in te voeren. Dat is een ernstige hinderpaal voor toetreding. Niet alleen dat. Onder meer de vrijheid van meningsuiting (op het internet), het respecteren van de mensenrechten en de bescherming van minderheden (mond dicht over de Armeense kwestie!) zijn belangrijke toetredingsvoorwaarden en struikelblokken voor Turkije. Ook de relaties met Cyprus en Griekenland staan een toetreding in de weg .

Maar het is momenteel niet aan de orde om zich daarover zorgen te maken voor Erdogan. Hij zal een wetsvoorstel van het parlement over de herinvoering van de doodstraf ook goedkeuren als dat het lidmaatschap in gevaar brengt. “De wereld is niet enkel de Europese unie. Bestaat de doodstraf in de VS, Rusland, China en veel andere landen? Ja”, zei hij hierover tijdens een interview met Al-Jazeera.

Opgezet spel?
De mislukte coup in Turkije doet veel vragen rijzen. Volgens de Turkse politieke analist Barbaros Corekoglu wijst alles erop dat het niet om een echte militaire coup ging, maar zaten er politieke krachten achter. “Het was allemaal zo amateuristisch”. Het leger is in Turkije bijzonder machtig. Binnen de NAVO is Turkije de tweede militaire macht. Toch was het machtsvertoon van de coupplegers eerder beperkt. “Op de lijst staan hoog gerangschikte generaals die de macht hebben om duizenden soldaten op straat te brengen en om honderden gevechtsvliegtuigen en tanks uit te sturen. Het is gewoonweg niet gebeurd”. Slechts een handvol tanks, helikopters en een duizendtal soldaten verschenen in twee steden. (Ter vergelijking: bij de protesten in en rond het Gezipark, vanaf 28 mei 2013, stuurde de president 10.000 agenten naar Istanbul.)

Volgens dezelfde analist, die in Brussel woont en werkt, is ook het tijdstip van de staatsgreep vreemd. “Turkije heeft een geschiedenis van staatsgrepen. In het verleden gebeurden die altijd na middernacht, zodat iedereen onvoorbereid is. Een coup lanceer je niet om 22 uur ’s avonds wanneer de mensen uitgaan.” Verdeeldheid binnen het leger is volgens Corekoglu geen verklaring voor de amateuristische aanpak. Het leger was vanaf het begin tegen de president. Ze volgden hem wel omdat hij nu eenmaal president in functie is.

“Als het een echte staatsgreep tegen Erdogan zou zijn geweest, dan hadden we tachtig procent van de militairen op straat gezien. Bovendien zouden ze dan het presidentiële paleis hebben aangevallen, en niet het parlement. Het maakt dan echt niet uit of je als militair aanhanger bent van Fethullah Gülen…” (een politieke tegenstander van Erdogan, leeft al enkele jaren in ballingschap in de VS. Hij is volgens Erdogan aanstoker van het hele gebeuren).

Tot slot
“Voor ons [islamisten] is democratie als een tram. We rijden mee tot waar we moeten zijn en dan springen we eraf.” (Erdogan)

De staatshervorming die Erdogan wil doorvoeren – de Turkse grondwet veranderen, zodat de president niet ‘lintjesknipper’ is, maar de regeringsleider – is zeer omstreden en zou de Turkse politiek grondig veranderen. Er is dan ook veel weerstand tegen. Bij zijn terugkeer uit Saoedi-Arabië kreeg hij van een journalist de vraag of een echt regerende president de eenheid van de staat niet bedreigt. Hij antwoordde: “Er zijn al voorbeelden van in de wereld. Je kunt het zien als je kijkt naar het Duitsland van Hitler.”

Boeiend om te lezen
http://xandernieuws.punt.nl/content/2016/02/Wereld-maakt-zelfde-fatale-fout-met-Erdogan-als-met-Hitler

Beeld: Flickr / Rasande Tyskar

Share

Bert van de Velde

Bert ('78) heeft godsdienstwetenschappen gestudeerd in Antwerpen. Lesgeven was gepland, maar is moeilijk gebleken. Halverwege zijn studie heeft hij de diagnose m.s. gekregen. Momenteel rolt hij door het leven. Hij krijgt een invaliditeitsuitkering en veel liefde van zijn echtgenote. Hij heeft haar leren kennen via internet. Samen hebben ze twee kinderen. Een vrouw en kinderen had hij ooit opgegeven. Soms geeft hij lezingen over religie en aanverwanten. Schrijven is zijn uitlaatklep, mogelijk dankzij spraakherkenning. In zijn boekenkast staan twee boekjes van zijn hand, uitgegeven in eigen beheer. Een kinderboek volgt. Iedere week post een Vlaamse internetkrant een column van hem.