Wij van de afdeling Nederlands hebben het soms ’n bietje moeilijk. Dan komen we weer op een verjaarspartij en dan wordt er gevraagd wat we doen. En welk antwoord we ook geven, na zo’n gesprek willen we maar één ding: naar huis.
Je kunt moeilijk zeggen dat je neerlandicus (of neerlandica, zo je wilt) bent zonder dat mensen voor je opsommen wat je dan precies doet en kunt. Sta ik op een feestje net een rondo met een ranja weg te hakken, komt er weer iemand. En dat gaat dan zo.
Altijd opletten
Na een voorstelrondje en een “wat heb jij gedaan?” en mijn antwoord daarop, “Nederlands”, begint het. Iemand zegt iets tegen me, ik kijk diegene geconcentreerd aan, want ik luister – of doe alsof, en dan valt het stil. “Je bent aan het opletten wat ik zeg, hè? Zei ik iets geks? Ik zei toch niet: ‘Groter als?’ Nee, dat zeg ik niet. Nooit. Nee, zei ik wat?”
Ik stop met kauwen op mijn rondo en kijk lichtelijk onnozel naar mijn gesprekspartner. “Hm?”, ‘vraag’ ik ter verduidelijking, terwijl de koek nog in mijn wangzak zit. “Zie je. Je lette op wat ik zeg en nu wil je dat ik het herhaal. Altijd gedoe met neerlandici.”
Purist
Bij mijn tweede ranja wordt mijn gesprekspartner nog wat voorzichtiger. Het gesprek is dan een tijdje aan de gang en ik heb net gezegd dat ik helaas mijn recorder niet bij me heb om thuis zijn spraak nog eens rustig te beluisteren. Dat had diegene moeten geruststellen, dacht ik zo. “Mijn vakantie in Tunesië was echt… heel cool”, zegt mijn gesprekspartner, gevolgd door: “Ik bedoel: het was leuk. Het was gewoon heel leuk.” “O, nice”, antwoord ik. Ik word aangekeken alsof ik ’m zojuist heb toegefluisterd: “Weet je wie er in dat pak van Pardoes van de Efteling zit? Pardoes uit Kaatsheuvel, weet je wel? Dat ben ik!” Na me even te hebben aangestaard, volgt een argwanend: “Zeg je nou nice? Jullie gaan toch altijd voor puur Nederlands?”
D’s en t’s
“Hé, maar wat kan je daar nou mee, Nederlands?”, wordt me gevraagd als ik net rondkijk of er behalve ranja ook rosé te krijgen is. “Vrij veel, hoor”, antwoord ik, “alleen veel mensen denken dat je alleen het onderw…” “Je wordt zeker docent dan. Dat is ook belangrijk hoor, dat die kinderen nou eens leren die d’s en t’s goed te gebruiken en dat Nederlands weer gaan beheersen. Mijn neefje van tien, weet je wat die schrijft? Die tikt niet wacht zoals het hoort, w-a-c-h-t, nee, die schrijft een wéé en dan een acht. Dus het cijfer.”
Hoe schrijf je…
Na een kwartier kijk ik een beetje glazig. Misschien moet ik wat leuks zeggen over Nederlands studeren. Het ís ook heel l… “Weet je wat mij nou heel leuk lijkt? Dat je weet hoe je alles spelt, of niet? Vet handig. Waar ik trouwens altijd op vastloop, maar dan moet je me niet raar aankijken hoor, is chlamydia en rigoureus. Help eens even? C-h-l…”
Buitenland?
“Heb je tijdens je opleiding ook in het buitenland gezeten? Nee zeker?” Ik knik – toch wel. “Ik ben een paar maanden naar China geweest, voor…” “Chi-na?” “Ja, om…” “Even wachten, dit vindt Freek ook interessant. Freek! Hoor je dat? Ze studeerde Nederlands, maar is naar China geweest!” “Ja, want het Chinese taalbeleid is best inter…” “Chi-na! Waarom niet Sneek, ofzo?”
Maar echt: Nederlands?
“Doe-hoei”, roept mijn gesprekspartner bij vertrek, “als ik iets niet weet, mag ik jou bellen, hè?” Ik schud grinnikend mijn hoofd. “Leuk je gesproken te hebben! Dáág, neerlandica!” Ik zwaai vrolijk terug – of ik het meen, weet ik niet. Als ik mijn jas pak, zie ik dat degene met wie ik sprak nog even hardop nadenkt. “Maar Freek,” hoor ik nog net, “wie studeert er eigenlijk nou weer Nederlands? Dat spréék je toch al?”
Beeld: stock.xchng/tobestar.
Fleur
Fleur (1986) volgde de opleiding Nederlandse taal en cultuur en studeerde af als taalkundige. Ze doet nu eigenlijk alles wat met taal te maken heeft: schrijven, redigeren, corrigeren en onderzoeken hoe mensen taal (willen) gebruiken. Tevens is ze hoofdredacteur van Nadelunch.com, waar ze wanneer dat kan voor 'Ook dat nog' schrijft, haar reislust loslaat op de rubriek 'Buiten' en columns verzorgt over taal.
Moet je eens Nederlands studeren in Antwerpen, dan kun je je lol echt niet op op feesten en partijen. Zeer herkenbaar, Fleur!
Wel leuk dat in die zin twee keer twee keer hetzelfde woord na elkaar staat.
Vet Kewl stukje Fleur… dat ken ik wel appreciaten!
Dit is wel enigszins herkenbaar als historicus. ‘Word je ook leraar dan?’. Gelukkig is bij mij het antwoord ja, dat scheelt onzinnige discussie. Maar wees blij, je bent geen vegetarier, of wel? Dat is dè eigenschap (als we het zo mogen noemen) bij uitstek die uitnodigt tot ellenlange discussies die te vaak eindigen in de weloverwogen conclusie van de gesprekspartner: ‘Hmmm… Fok dat. Ìk vind het lekker’…. And that’s all that counts ;-)
Ja, dat is inderdaad ook zoiets waarbij je beter van tevoren op je shirt kunt zetten: “Daarom.”
Zuchtend je column gelezen. Ja. Ik ken het. Helaas. Wij noemen het altijd het “domme oom syndroom”. Hoewel er ook “van die” tantes bij waren. Die denken dat als je Nederlands studeert, je ook het hele woordenboek uit je hoofd kent. Het alfabet van voor naar achter, van achter naar voor en op z’n zijkant uit kunt spreken.
Aangezien ik geen alcohol drink was ik gedoemd dit soort avonden in vol bewustzijn door te brengen. Hell. Of hels. Dat mag ook. :-)
“En dat studeert Nederlands”, als je even moet nadenken over de betekenis van een woord. Haha.
Herkenbaar! Ik had laatst bij de kapper een soortgelijk gesprek. Tegen mijn principe in had ik de kapster verteld dat ik afgestudeerd was in de Afrikastudies (normaal lieg ik dat ik verpleegkundige ben). Wat volgde was een tenenkrommend gesprek over uitgehongerde kinderen van stammen die met een blad voor hun geslacht door de bush rennen. Ik ging er maar in mee…
Ik ben officieel dan wel geen neerlandicus, maar WAT IS DIT HERKENBAAR. Ik lig onder tafel, Fleur :’)
Een feestje met ranja, dat vind ik dan weer heel leuk! Heerlijk geschreven!
Herkenbaar! Héél herkenbaar! Ik kan alles meepraten, neerlandici hebben het idd niet makkelijk!
Ik mis in dit stukje alleen nog de koddige oom die vaktermen uit de metaalindustrie op je afvuurt, om keer op keer trots te concluderen dat je niet álle Nederlandse woorden kent. Precies wat Mireille zegt…
Ja, of als je een bepaald Nederlands boek niet kent. Kan je ook lachen! ;)
Jaaaaaaaaa oh ja! Ik heb eigenlijk maar heel weinig Nederlandse klassiekers gelezen en word daar altijd keihard op afgerekend :’)
Of juist omdat je de populaire Nederlandse boeken niet hebt gelezen, huisvrouwenromans enzo…
Oh, wat is dit herkenbaar. Mensen denken ook vaak dat ik de betekenis van elk woord uit het woordenboek weet. Ik ben neerlandica, geen encyclopedie o_O
Heel erg herkenbaar inderdaad. Ik word altijd lerares Nederlands – denkt men dan. Ik denk daar namelijk heel anders over. Fijn geschreven!
Superleuke column F. George heeft hem net ook gelezen en herkende het als (wat oudere) neerlandicus heel erg.
je bent niet alleen fleur. goed om te zien toch? voor mij wel, dankje :o)
ik begin voor de afleiding wel eens over de oorsprong van taal, of over constructiegrammatica. gesprekpartners die menen dat ‘nederlands’ niet meer is dan onderwijs in d’s en t’s ben je dan al snel kwijt, en echt geïnteresseerden blijven wel hangen.
ook een boeiend onderwerp: de zogenaamde ‘verloedering’ van het nederlands. is altijd leuk om uit te leggen dat je dat als taalkundige allemaal een stuk positiever inschat; heb je ook nog eens een geanimeerd gesprek.
als dat niet werkt kun je altijd nog alles verbeteren wat iemand zegt. doe je je naam ook meteen eer aan.
Wat een leuke reactie!
Nog nooit geprobeerd het over de constructiegrammatica te hebben tijdens dat soort gesprekken, maar wel benieuwd naar wat voor reacties je dan krijgt. Dus, vertel eens? ;) Ik heb het wel vaak over taalverloedering, dat zorgt inderdaad voor leuke gesprekken.
nou, het voordeel van een gesprek over constructiegrammatica is vooral dat je ermee kunt laten zien dat (de studie) nederlands dus niet alleen gaat over d’s en t’s. het is verrassend hoeveel mensen het interessant vinden om te praten over de werking van taal. het is zoiets dat tot de verbeelding spreekt, omdat we allemaal dagelijks taal gebruiken zonder eigenlijk te weten (en voor het groostste deel van de mensheid zonder na te denken over) hoe het allemaal zit. en dat het zo’n wonderlijk iets is.
Jij gebruikt geen hoofdletters. Leer je dat niet bij je studie Nederlands? (grapje)
Heel herkenbaar! Ik ben officieel (nog) geen neerlandicus, maar krijg vaak hetzelfde soort opmerkingen over mijn opleiding Taalwetenschap. (“O, dus dan spreek je alle talen?”)
Ja of als je gebarentaalwetenschap studeert. En dan komt er toevallig een dove voorbij. En dan moet jij vertalen, want je weet nu alles toch?
En dan kan je eindeloze discussies voeren over waarom je dit eigenlijk doet als je geen dove familie hebt (ja, want alle geneeskunde studenten hebben zieke familie toch?), en of je dan ook braille leert (ehm ja, echt handig voor die doven) en vooral: waarom er niet gewoon 1 internationale gebarentaal is op de wereld, dat zou toch veel handiger zijn? Maar als ik dan vraag of dat niet ook veel handiger zou zijn voor gesproken talen, vinden mensen dat toch anders… Hmm. Nou ja, zo kan ik nog wel even doorgaan.
Maar ik vond het een leuk stuk in ieder geval!
Ik vind gewoon dat je een heel leuk stukje heb geschreven! Uitleggen over wat je doet terwijl iemand er steeds doorheen praat is herkenbaar haha.
Moet je op een feestje eens vertellen dat je bij de NS werkt. Ook zoiets. Dan mag je de rest van het feest aan iedereen al die vertragingen door blaadjes, zon en gestolen koper uitleggen. Terwijl je daar als P&O’er helemaal niks mee te maken hebt…
Haha oooh Fleur. Sorry voor de helft van de hierboven genoemde dingen.
Ja, de verjaardagsfeestjes! Wat een leuk stukje :-) Ik ben trouwens neerlandicus én psycholoog. Voor mensen nog een reden erbij om bibberend op hun tellen te passen. Terwijl ik als Westfries regelmatig in kromme zinnen schiet. Laat stáán dat ik een acuut diepgaand inzicht in de psyche van de verjaarsgasten heb ;-)
Nu weet ik door die Pardoes nog steeds niet waarom China en niet Sneek… ;)
Ik ben zo blij dat jij als neerlandica nice zegt!!!
Ik denk dat ik voortaan maar zeg dat ik rechten heb gedaan.
Nee Dionne, NIET doen! Dan krijg je namelijk alle (ja echt alle) juridische problemen die mensen hebben op je dak. Of je dan even advies wilt geven. Want jij kent het wetboek uit je hoofd, toch? Of het is zo’n LOI cursus, iedereen kan het. Dus rechten is ook geen optie helaas.
Ik zal maar niet zeggen dat ik iets met computers doe…
Ik ben o.a. in het bezit van een HBO-bachelor als vertaler Engels. Dus ja, ik ben het wándelende woordenboek op elk feestje. En o wee als ik dan een bepaald woord niet ken.
Beste Fleur, dankjewel voor dit ontzettend leuke en heel herkenbare stukje! Ik heb genoten. Ook van de reacties trouwens…
‘groter dan’ zal je niet overkomen, maar wel het foutieve gebruik van ‘diegene’…
Ed (geen neerlandicus).
[...] krijg ze als neerlandica regelmatig. Vragen over andermans taalgebruik. Of ik even mijn mening wil geven over alles wat [...]
[...] Ik strooi met Engelse woorden – “Hoe heet dat ook alweer in het Nederlands” (ja, zelfs als Neerlandica) – en praat gerust in memes. Soms praat ik voor de grap in dialect – da hedde wel es, ge [...]
[...] Ik strooi met Engelse woorden – “Hoe heet dat ook alweer in het Nederlands” (ja, zelfs als Neerlandica) – en praat gerust in memes. Soms praat ik voor de grap in dialect – da hedde wel es, ge wit [...]