Afgelopen zondag ging ik naar Intouchables. Of hoe ik het zei op z’n Engels: Intotsjebels. Ik als ex-cursiste Frans zou me moeten schamen.
Nou hebben we in het prachtige Groningen het Insitut Français, dat ook regelmatig Franse films afspeelt in het filmhuis. Mijn lerares Frans moedigde ons vooral aan om veel Franse films te kijken, al is het maar omdat je dan de klank hoort. En mijn hele timeline schreeuwde dat Intouchables een prachtige film is.
Dus ik ging naar Intouchables. Een film die gaat over de donkere Driss, een kansarme jongere uit de banlieue, die de rijke Philippe uit Parijs moet verzorgen. Philippe is van teen tot nek verlamd. Driss moet nou eenmaal solliciteren om zijn uitkering te krijgen, maar uiteraard wordt uitgerekend hij, van alle sollicitanten die wél papieren hebben, uitgekozen om voor Philippe te werken.
Ik voelde meteen al kriebels bij de openingsscène: een heel mooie gefilmde achtervolging door Parijs. Maar toen het licht weer aanging en de hele zaal spontaan applaudisseerde, wist ik het helemaal zeker: très beau. Een film die iedereen moet zien. En dan daarna de soundtrack downloaden. Want de laatste film die ik zag waarbij geapplaudisseerd werd, was de laatste van Harry Potter.
Ik bedoel maar.
Beeld: Flickr.com; 1.
Des
Des (1983) begon met haar eerste weblog in 2004 en kwam erachter dat ze het toch wel erg leuk vond om stukjes zo grappig mogelijk te schrijven. Ze versleet vijf weblogs, alvorens ze haar eigen domein kreeg om verder te schrijven: desschrijft.nl. Des probeert zo luchtig mogelijk over alledaagse dingen te schrijven met maar één motto: neem het allemaal maar niet te serieus. Daarnaast is ze altijd op zoek naar meer schrijfervaring. Des is helaas hopeloos verslaafd aan social media en twittert er op http://www.twitter.com/des_b dan ook flink op los. *) Des is op dit moment met zwangerschapsverlof en hoopt over een paar maanden weer terug te keren!
Les Intouchables. Ik zag ‘m vorige week. Ik wilde gelijk weer. Wat een hééééérlijke film. En de muziek is inderdaad prachtig. Ik val er iedere avond bij in slaap.
Ben benieuwd!
Aah ik wil hem ook echt gaan kijken.
Ik ben trouwens nog nooit naar een film geweest waarbij mensen applaudiseerden bij afloop… Is dat iets Hollands? Want in België doet volgens mij niemand dit (ik zou er mssn eens mee moeten beginnen maar ik wil er nou ook niet als zo’n debiele zeehond in mijn eentje zitten klappen) :) Als ik via schiphol of zo vlieg vind ik het applaus ook altijd zo leuk als het vliegtuig land!
Ik heb hem ook gezien, echt GEWELDIG, beste film in tijden!
Ohh ik hou ook zo van die film! Het was gewoon een groot spektakel, en dan dus ook de muziek van mijn lievelingscomponist/pianist erbij. Het kon niet meer fout gaan toen ik de intro hoorde, en ik had gelijk. Superfilm.
Ben ook iedereen gaan spammen, en de meesten hebben inderdaad (heel wijs) de raad opgevolgd.
Leuk! Ik ben benieuwd, ik heb ‘m wel getipt voor De Krenten uit de Pap van Nadelunch, maar moet ‘m zelf nog kijken. Na alle positieve verhalen ben ik wel overtuigd!
Het doet me alleen wel denken aan zo’n andere Franse film (ik geloof dat het een Franse film was) over een man die helemaal verlamd was. Volgende keer mogen ze wel een andere aandoening uitkiezen denk ik ;)
Yep; echt een aanrader!
Ik ben er zaterdag heen geweest en het is echt een geweldige film. Ik heb zo hard moeten lachen.
yep, ik zag je tweets erover! Hij is mooi he :)
[...] vloeiend. Maar met de bijbehorende images begreep ik de strekking van het nieuwsitem. Bovendien, Les Intouchables was mijn nieuwe favoriete film. En ik heb een talenknobbel. Toch vond ik op dat moment dat mijn [...]
Ge-wel-di-ge film… Ik heb heel hard gelachen en ook gehuild.. en ik ga binnenkort voor de derde keer!! Ik hou van films waar totaal verschillende werelden samenkomen. En geloof me, Earth, Wind and Fire will never sound the same again :)