Dag lieve jongens en meisjes. Vandaag ga ik jullie vertellen hoe het gaat als ik naar de IKEA ga.
Stel: ik heb een badkamerkastje nodig. Ik rij naar de IKEA. Ik pak een wagentje. Ik sta aan het begin van de route en denk: oké. Des: alleen een badkamerkastje kopen. Niet afslaan. Niet bij de keukens gaan kijken. Niet op een bankje zitten. Nee, geen altijd-handig-om-dingetjes-erin-te-zetten-bakjes kopen. Niet stil blijven staan bij de geurkaarsen. Niet doen. Onthoud het doel: een badkamerkastje.
Ik begin te lopen. Ik begin bij de woonkamers. Ik zie een leuk kussentje. Voor maar €5,-. En ik denk: wat is €5,- nou eigenlijk.
Ik loop verder. Ik zie plastic zakjes. Niet zomaar plastic zakjes. Nee, MET sluiting. Ik besef dat deze plastic zakjes MET sluiting wel erg handig zijn. En ze zijn maar €2,99. Wat is €2,99 nou echt.
Ik kom langs de banken. Ik moet even zitten, gewoon eventjes. Ik kijk op mijn telefoon. Mijn zusje vraagt of ik nog een dekentje wil meenemen. Ik pak een dekentje. Maar ik zie ook een leuk groen dekentje. En een groen dekentje past zo mooi bij mijn zwart-witgeblokte en roze dekentjes. En hij is maar €10,-. Wat is €10,- nou tegenwoordig.
Terwijl ik verder loop, zie ik in mijn ooghoeken mooie lakens voor de eettafel. Een mooie blauw-wit gestreepte. Erg Selby-achtig. Ik gooi de laken in mijn wagentje.
Ik ben inmiddels bij de keukenaccessoires. Ik zie haakjes voor theedoeken. Nah! Is dat nou toevallig! Hoe vaak denk ik nou: godver, had ik maar haakjes voor theedoekjes?! Wat zijn die kleine haakjes nou waard? Bijna geen geld!
Ik ben bij de badkamerkastjes. Ik zie een paar mooie kastjes. Maar ik besef dat ik de maten niet weet. Ik kijk nog verder, want ik ben er nu toch en denk: ja, maar ik kan geen badkamerkastje meenemen zonder dat ik eerst de boel heb opgemeten.
Ik loop verder. Ben bij de geurkaarsjes. En besluit er toch eentje mee te nemen. Als troost.
Ik reken af. Ik loop naar de auto. Rij naar huis. En besef dat ik er voor de zoveelste keer ben ingetrapt.
Verdorie.
Des
Des (1983) begon met haar eerste weblog in 2004 en kwam erachter dat ze het toch wel erg leuk vond om stukjes zo grappig mogelijk te schrijven. Ze versleet vijf weblogs, alvorens ze haar eigen domein kreeg om verder te schrijven: desschrijft.nl. Des probeert zo luchtig mogelijk over alledaagse dingen te schrijven met maar één motto: neem het allemaal maar niet te serieus. Daarnaast is ze altijd op zoek naar meer schrijfervaring. Des is helaas hopeloos verslaafd aan social media en twittert er op http://www.twitter.com/des_b dan ook flink op los. *) Des is op dit moment met zwangerschapsverlof en hoopt over een paar maanden weer terug te keren!
hahaha geniaal, en daarom ga ik dus nooit daarheen. Maar dan heb je ook nog de Xenos etc ;p Daar trap ik dan weer in ;p
och hel, de xenos flikt het ook altijd!
Hahahahahaha, zo gaat het bij mij ook ALTIJD, vooral in de tijden dat ik Grote Aankopen bij de IKEA moest doen. Dan kwam ik thuis met 250 euro aan kleine spullen (waaronder diezelfde plastic zakjes met sluiting), maar had ik dat nieuwe matras snotmiljaar nog steeds niet gekocht omdat ik de afmetingen van mijn bed was vergeten en niet kon kiezen tussen verschillende hardheden (…). Haha, ja. We moeten er maar om lachen hè, wat kunnen we anders.
en elke x weer!!!!
hihi nou ik ga hier in turkije straks nr de ikea. Benieuwd met hoeveel extra ik thuis kom :D wedden dat het veel is?
HAHAHAHAHA! Fantastisch dit. Ik mag niet meer naar IKEA van mezelf. Mijn vriend heeft overigens laatst gepresteerd erheen te gaan om alleen een knoflookpers te kopen. Ja, heus, alleen een knoflookpers. Dat is hem gelukt. Nu hoop ik dat zijn IKEA-resistentie op een dominant gen blijkt te zitten, zodat we allemaal resistente kindertjes krijgen.
ik noem jouw vriend: een held
Mannen kunnen dat, ongelooflijk he!
Wow, Floortje, die vriend van jou is van een uitzonderlijke soort. Ik kan het zelf ook niet, één ding kopen bij de IKEA. En het erge is dat al die kleine spullen bij elkaar (zoals Nettelie ook zegt) veel en veel te duur zijn, waardoor je het grote item net zo goed bij een speciaalzaak had kunnen kopen.
Kortom, heel leuk geschreven!
Zooooo bekend!!
Hoe herkenbaar! Ik laat dus ook zoveel mogelijk anderen voor mij naar de Ikea gaan, scheelt een hoop geld ;-)
Hahaha ja de ikea is een grote valstrik!
Leuk stuk weer! Het begon al zo herkenbaar, maar ik vind stiekem best fijn dat ik niet de enige ben die niet alleen met heel veel extra’s thuis komt, maar ook nog eens het benodigde niet kan kopen. Omdat ik het niet heb opgemeten oid. Sorry!
join the club. Wat zeg ik: er moet een groepstherapie hierop bedacht worden
Toch fijn om te lezen dat ik niet de enige ben!
Dit is mij vorige week 2 (TWEE) keer overkomen. Eerste keer verkeerde gordijnen gekocht, die dan gaan terugbrengen en alsnog met een wagen vol deurmatten, handige opbergmanden en zweedse balletjes terugkomen. Pfff….
wij vrouwen, we moeten in therapie