Des – De IKEA flikt het elke keer weer

Dag lieve jongens en meisjes. Vandaag ga ik jullie vertellen hoe het gaat als ik naar de IKEA ga.

Stel: ik heb een badkamerkastje nodig. Ik rij naar de IKEA. Ik pak een wagentje. Ik sta aan het begin van de route en denk: oké. Des: alleen een badkamerkastje kopen. Niet afslaan. Niet bij de keukens gaan kijken. Niet op een bankje zitten. Nee, geen altijd-handig-om-dingetjes-erin-te-zetten-bakjes kopen. Niet stil blijven staan bij de geurkaarsen. Niet doen. Onthoud het doel: een badkamerkastje.

Ik begin te lopen. Ik begin bij de woonkamers. Ik zie een leuk kussentje. Voor maar €5,-. En ik denk: wat is €5,- nou eigenlijk.

Ik loop verder. Ik zie plastic zakjes. Niet zomaar plastic zakjes. Nee, MET sluiting. Ik besef dat deze plastic zakjes MET sluiting wel erg handig zijn. En ze zijn maar €2,99. Wat is €2,99 nou echt.

Ik kom langs de banken. Ik moet even zitten, gewoon eventjes. Ik kijk op mijn telefoon. Mijn zusje vraagt of ik nog een dekentje wil meenemen. Ik pak een dekentje. Maar ik zie ook een leuk groen dekentje. En een groen dekentje past zo mooi bij mijn zwart-witgeblokte en roze dekentjes. En hij is maar €10,-. Wat is €10,- nou tegenwoordig.

Ikea
Terwijl ik verder loop, zie ik in mijn ooghoeken mooie lakens voor de eettafel. Een mooie blauw-wit gestreepte. Erg Selby-achtig. Ik gooi de laken in mijn wagentje.

Ik ben inmiddels bij de keukenaccessoires. Ik zie haakjes voor theedoeken. Nah! Is dat nou toevallig! Hoe vaak denk ik nou: godver, had ik maar haakjes voor theedoekjes?! Wat zijn die kleine haakjes nou waard? Bijna geen geld!

Ik ben bij de badkamerkastjes. Ik zie een paar mooie kastjes. Maar ik besef dat ik de maten niet weet. Ik kijk nog verder, want ik ben er nu toch en denk: ja, maar ik kan geen badkamerkastje meenemen zonder dat ik eerst de boel heb opgemeten.

Ik loop verder. Ben bij de geurkaarsjes. En besluit er toch eentje mee te nemen. Als troost.

Ik reken af. Ik loop naar de auto. Rij naar huis. En besef dat ik er voor de zoveelste keer ben ingetrapt.

Verdorie.

Share

Des

Des (1983) begon met haar eerste weblog in 2004 en kwam erachter dat ze het toch wel erg leuk vond om stukjes zo grappig mogelijk te schrijven. Ze versleet vijf weblogs, alvorens ze haar eigen domein kreeg om verder te schrijven: desschrijft.nl. Des probeert zo luchtig mogelijk over alledaagse dingen te schrijven met maar één motto: neem het allemaal maar niet te serieus. Daarnaast is ze altijd op zoek naar meer schrijfervaring. Des is helaas hopeloos verslaafd aan social media en twittert er op http://www.twitter.com/des_b dan ook flink op los. *) Des is op dit moment met zwangerschapsverlof en hoopt over een paar maanden weer terug te keren!