Des – Over kinderen krijgen en seksstandjes

Vriendin van mij wil absoluut geen kinderen. Daar is ze heel duidelijk in. Een van haar leukste en sterkste argument vind ik: “Ik vergeet mijn konijn weleens eten te geven, hoe kan ik dan in hemelsnaam een kind opvoeden?”

Zit wat in natuurlijk. Eerst maar eens een huisdier nemen, en dan aan kinderen beginnen. Wel of geen kinderen is natuurlijk ieder zijn eigen keuze. Simpel als wat. Mijn vriendin wordt alleen een beetje gek van de vragen die ze steeds meer krijgt. Zodra het onderwerp over kinderen gaat is ze het liefst wijselijk stil. Want als zij dan zegt: “Nou nee, ik wil geen kinderen”, wordt ze door het wel-kinderen-kamp meteen overruled met argumenten.

Zo vanzelfsprekend is dat niet
“Ja, dat zeg je nú, later wil je ze vast wel!” Of: “Hoe weet je dat nou zo zeker?”, krijgt mijn vriendin te horen. Nou, niets weet je zeker in het leven (helaas), maar ik vind het sneu voor haar dat ze zich continu moet verdedigen voor de in haar ogen geheel logische en eigen keuze.

Raar eigenlijk, anno 2012. Kennelijk is het in de samenleving nog zo normaal dat je samenwoont en kinderen krijgt. Dat mijn vriendin niet serieus wordt genomen is één ding. Wat ik eigenlijk niet begrijp is hoe makkelijk mensen de vraag: “En jij dan, ook kinderen?” eruit floepen. Alsof het maar vanzelfsprekend is; kinderen nemen. Kinderen willen. Laat staan: kinderen krijgen (*klopt af*).

Babysokken
Ik wil op een dag ook een Suri Cruise maken

Begrijp me niet verkeerd; LOML en ik willen dolgraag kinderen. Ik kan niet wachten om een geheel eigen hipster te maken met stoere kleertjes en een petje en om hem of haar in te schrijven voor Toddlers & Tiaras (dit, lieve mensen, is een grapje). Maar wij willen wel kinderen wanneer… wij dat willen. Want nu LOML en ik getrouwd zijn, worden wij zowat doodgegooid met de vraag “wanneer wij kinderen krijgen”. Niet of wij kinderen krijgen, nee, die keuze is kennelijk al voor ons gemaakt. Wanneer wij kinderen krijgen. Weer zo vanzelfsprekend, zo doodnormaal: LOML en Des krijgen kinderen. Niet meer dan logisch. Alsof ik naar de supermarkt ga en er zo eentje kan bestellen.

Zelf heb ik de vraag ook vaak genoeg gesteld aan stelletjes. Nu ik er zelf middenin zit, begrijp ik maar al te goed hoe vervelend het is. Eén keer is leuk, daarna wordt het bloedirritant. De vraag: “Wanneer krijgen jullie een kleine?” vind ik eigenlijk een net zo persoonlijke en intieme vraag als: “Wat is je politieke voorkeur” of: “Wat verdien jij per maand?”

Nou, als we het toch over persoonlijke dingen hebben
Dus lieve mensen. Ken jij zo’n stel in je omgeving? Besef dan dat dat ene grapje over kinderen één keer leuk is, maar dat ze die vraag hoogstwaarschijnlijk al vaker dan één keer gehoord hebben. Misschien willen ze wel geen kinderen. Misschien willen ze het wel en zijn ze al bezig. Hoe dan ook: dat is geheel persoonlijk.

En ben jij degene die continu de vraag krijgt? Dan bestaat er maar één wedervraag: “Wat is jouw favoriete seksstandje in bed?” Zullen we het eens echt over persoonlijke dingen hebben.

 

Beeld: Photl.com.

Share

Des

Des (1983) begon met haar eerste weblog in 2004 en kwam erachter dat ze het toch wel erg leuk vond om stukjes zo grappig mogelijk te schrijven. Ze versleet vijf weblogs, alvorens ze haar eigen domein kreeg om verder te schrijven: desschrijft.nl. Des probeert zo luchtig mogelijk over alledaagse dingen te schrijven met maar één motto: neem het allemaal maar niet te serieus. Daarnaast is ze altijd op zoek naar meer schrijfervaring. Des is helaas hopeloos verslaafd aan social media en twittert er op http://www.twitter.com/des_b dan ook flink op los. *) Des is op dit moment met zwangerschapsverlof en hoopt over een paar maanden weer terug te keren!