Hannah – Die gekke Mitt Romney

De Amerikanen gaan stemmen – altijd spannend. Hoewel, Obama lijkt deze keer vrij zeker van zijn overwinning, vooral als die gekke Mitt Romney nog meer rare sprongen zal maken. 

Drie grote ontmoetingsmomenten zijn er tussen ‘sinds-mij-is-er-niet-bijster-veel-veranderd’-president Obama en ‘ik-doe-stiekem-alsof-ik-volwassen-ben-maar-snap-eigenlijk-niks-van-de-wereld’-gouverneur Romney. Ik moet eerlijk zeggen dat ik me een beetje afzijdig heb gehouden van het hele debacle. Verkiezingen zijn niet mijn ding en zeker in Amerika hebben ze campagnevoeren tot een misselijkmakend tafereel gemaakt, waarin alles draait om wie waarover liegt en wanneer dat is gebeurd. Maar toch, in mijn poging een mens van de wereld te zijn, heb ik mij toegelegd op het volgen van de verslaggeving omtrent de strijd Obama-Romney. Conclusie: ik moet in ieder geval vaak lachen.

Goedmakertje
Het eerste debat was voor velen verrassend. In de voorbeschouwingen wekte men de indruk dat Obama achterover kon leunen en op zijn sokken door de avond heen zou komen. Het probleem is natuurlijk dat hij dat ook deed. Maar kan iemand hem kwalijk nemen dat hij vermoeid oogde met Romney als tegenstander? Dat hij weinig interesse voor zijn debatpartner kon veinzen? Met Sarah Palin (“ik woon vlak naast Rusland dus ik weet alles van internationale politiek”) nog vers in ons geheugen hebben de Republikeinen wat goed te maken. Intelligence-wise dan. En dat is niet helemaal gelukt. Uitspraken als “47 procent van de Amerikanen is uitkeringstrekker” en constant geblunder rond zijn eigen belastingplan geven de man geen best imago. Desondanks stond hij als een koning tegenover Obama. Hij zette zijn plan uiteen en legde de zwakke punten van de zittende president bloot. 1-0 voor Romney.

Obama strikes back
Toen was daar het tweede debat. Obama was ontspannen; hij zou zich niet meer zo laten strikken als de vorige keer. Voorbereid en goedlachs redde hij zich uit elke situatie. Romney begon ongeveer net zo. Totdat hij een ‘klein’ leugentje vertelde over een uitspraak van Obama, betreffende de situatie bij het consulaat in Benghazi. Onhandig van Romney, erg onhandig. Zelfs de debatleidster wees hem subtiel op de onjuistheden die hij verkondigde. Maar het ergste komt nog. Als klap op de vuurpijl noemde Romney de capabele vrouwen waaronder hij nieuwe posities bij de overheid zou gaan verdelen “binders full of women“. Ai. Dat lag gevoelig bij de vrouwen. Dit zal niet zomaar worden vergeten.

Gelukkig hebben we maandag nog: dan vindt het beslissende debat plaats. Het zal vast niet over zaken gaan die voor de Amerikaanse middenklasse interessant zijn, maar de rest van de wereld kijkt vol interesse mee. Tot die tijd: Romney-Obama, 1-1.

Amerikaanse vlag

Klapper
Eigenlijk snap ik de ophef over de uitspraak van Romney niet helemaal. Bij een “binder full of women” zie ik gewoon een grote multomap vol cv’s van zeer geschikte en vaardige vrouwen voor me, al dan niet met pasfoto. Een klapper heet zo’n map geloof ik in de Nederlandse spreektaal. Maar misschien ben ik niet feministisch genoeg. Wel vind ik het frappant dat Romney bij zijn eigen bedrijf van de 49 medewerkers slechts 4 vrouwen in dienst heeft, terwijl hij zich roemt om het feit dat hij vrouwen aanneemt. Nou, whoehoe, hang de vlag uit! Geef die man een schouderklopje! Hij Neemt Vrouwen Aan!

Nee serieus, Romney, houd op met gekke dingen doen. Vorm eens een uitdaging. Want als Obama alleen maar wint door jouw stommiteiten, zijn die verkiezingen inderdaad echt de grootste onzin.

Beeld: Flickr.com/Gage Skidmore en stock.xchng/darrendean.

Share

Hannah

Hannah (1987) houdt van schrijven. En van reizen. In 2009 is ze gestart als freelance tekstschrijver en al haar spaargeld gaat op aan het bezoeken van andere stukjes wereld. Tussen grote en kleine reizen door schreef ze voor onder andere het Rode Kruis en AMREF Flying Doctors. Sinds januari 2013 is ze hoofdredacteur van Nadelunch.com en werkt ze aan een platform met aansprekende artikelen die niet vanzelfsprekend zijn. Haar boekenkast is de trots van haar huis en van (bijna) iedere trip keert ze terug met tweedehands boeken als souvenir. Het liefste gluurt ze tijdens het lezen naar voorbijgangers vanaf een terras met een caffe latte voor haar neus. Op Nadelunch.com deelt ze in haar columns haar gedachtes over het leven, mensen en alles daartussenin.