Museologie…?

Het LouvreMijn vader zei jaren geleden tijdens mijn studiekeuzeproces tegen me dat een studie een noodzakelijk kwaad is waar je even doorheen moet, om dan daarna je droombaan te kunnen krijgen. Met andere woorden: een studie hoeft niet leuk te zijn, als hij maar nuttig is. Daar was ik het als aankomend student vanzelfsprekend niet mee eens!

Ik vond dat het belangrijk was om dingen te leren die je ook daadwerkelijk zou willen weten en dat de studiejaren een leuke tijd moesten zijn, ook als je er misschien ‘later’ geen werk mee zou kunnen (of willen) vinden. Ik koos voor de kunstacademie. Na een halfjaar ploeteren stelde ik vast dat bezig zijn met kunst mij weliswaar erg aansprak, maar dat ik definitief niet degene was die deze kunst moest produceren. Ik hield de eer aan mijzelf en stopte. Via een paar omwegen kwam ik uiteindelijk terecht bij studie nummer twee, Museologie. Of, zoals de studie inmiddels heet: Cultureel Erfgoed.

Musea saai? Nu niet meer!
De studie Cultureel Erfgoed is erg breed. Tijdens het studeren maakt dat het heel interessant; de vakken lopen uiteen van cultuur- en kunstgeschiedenis en cultuurfilosofie tot organisatiekunde, financieel management, materialenkennis en recht. Voor elk wat wils dus. Voor mijn ‘wils’ was er theoretische museologie en museumethiek. De ontwikkeling van het rariteitenkabinet naar het moderne museum, de taken en verantwoordelijkheden van musea, professionele codes, ethische dilemma’s. Dit waren dingen die ervoor gezorgd hebben dat ik heel anders naar musea en tentoonstellingen ben gaan kijken. Vaak is de inhoud van een tentoonstelling voor mij pas in tweede instantie interessant; eerder valt mijn blik op het gebouw (“mooi hoor, zo’n oud gebouw, maar hoe zou het geklimatiseerd zijn?”), ik observeer de andere bezoekers (“snappen ze hoe ze moeten lopen?” en “lezen ze alle tekstbordjes?”) en ik vraag mij af waarom de tentoonstellingsmakers nou net deze objecten uitgezocht hebben en niet een van de andere vaak duizenden objecten uit het depot. Het fijne is dat deze manier van kijken zelfs het meest saaie museum nog spannend kan maken!

Inmiddels is de studie succesvol afgesloten en ben ik begonnen aan studie nummer drie, Vertaler Duits. En hier heeft mijn vader toch nog gelijk gekregen: het is niet altijd even spannend om Duitse grammaticaregels te herhalen, om een jaar lang alleen maar blokjes tekst te vertalen om ze vervolgens zelf na te kijken en om te leren hoe de Duitse politiek in elkaar zit. Maar: hoe geweldig leuk zal het zijn om straks professioneel vertaler te zijn, met een eigen (vanzelfsprekend bijzonder succesvol) vertaalbureau! Ja toch? En het liefst natuurlijk met de specialisatie culturele en museale teksten. De cirkel is rond.

Beeld: Annette.

Share

Annette

Annette (1980) studeerde onder meer cultureel erfgoed (voorheen museologie) aan de Reinwardt Academie in Amsterdam en kijkt als museoloog net even anders naar musea en tentoonstellingen dan bezoekers. Weten die bijvoorbeeld hoe die moeten lopen en lezen ze echt alle bordjes? Wat zien we eigenlijk in musea, en wat juist niet? Naast museoloog is Annette freelance vertaler. Op Nadelunch.com zal ze zowel haar (deskundige) blik op de museumwereld als belevenissen als eigenaar van een vertaalbureau delen.