Je vindt het vreselijk of je houdt ervan: de natuurvoedingswinkel. Ik behoor duidelijk tot die laatste categorie; de geitenwollensokkenliefde is mij met de paplepel ingegoten. Zelfs al heb ik als student geen cent te makken, ik kom er graag.
Als je er binnenloopt, ruik je het al: de geur, door sommigen omschreven als ‘muffe lucht’, maar die voor mij gevoelens van nostalgie en thuiskomen oproept. Het versgebakken brood op de plank achter de kassa, dadel-abrikozenkoeken en ander voedzaam lekkers in de vitrine daarvoor. En dan de kaas! Geen E160-geel-gekleurde blokken die er verdacht hetzelfde uitzien, maar stukjes in allerlei vormen en maten, soms wat scheef gesneden, maar altijd authentiek.
Droomvoorraad
Moeten de meeste vrouwen bij H&M en ZARA hun hand op de knip houden, voor mij geldt dat wanneer ik de EkoPlaza binnenstap. Elke keer zie ik wel weer een ander zakje of doosje dat ik het liefst meeneem om uit te proberen – en eigenlijk wil ik alleen maar alles. Het is mijn droom om keukenkastjes vol te hebben met potjes waarin allerlei noten, vruchten, pitten, graanvlokken en soorten meel staan opgeslagen. Dan hoef ik alleen maar een deurtje open te doen wanneer ik aan het experimenteren sla, want met zo’n enorme voorraad zijn er mogelijkheden te over.
Terug naar de winkel. Ik kan eindeloos staan kwijlen voor het schap met biologische thee – niet voor niets heb ik mezelf momenteel een verbod opgelegd op het aanschaffen van nieuwe soorten, want ook dat kastje puilt nu al uit. Sowieso vind ik het geen probleem om uren door de winkel te struinen. Maar al te vaak gebeurt het me dat ik er zo in opga, dat ik aan het einde van de shopsessie noodgedwongen de helft van de inhoud van mijn mandje weer terug moet leggen. Is dat niet omdat mijn bankrekening zou protesteren, dan is het wel omdat ik die enorme hoeveelheid voedsel niet op krijg, kwijt kan of überhaupt niet op de fiets mee naar huis krijg gesleept.
Nostalgie
Waar komt die onvoorwaardelijke liefde (en, oké, mijn eigen versie van dwangmatig koopgedrag) toch vandaan? Nou ja, als meisje met sowieso al een voorliefde voor puur, voedzaam, ‘echt’ eten, is een winkel vol biologische en natuurlijke producten uiteraard een place to be. Maar de daadwerkelijke reden ligt denk ik in mijn verleden. Als klein meisje ging ik al bij mijn mama achterop de fiets mee naar de natuurvoedingswinkel, en al zolang ik me kan herinneren besmeer ik mijn brood met biologische pindakaas. Voor mij is niet Calvé, maar Jori ‘de enige echte’. Nu ik mijn eigen boodschappen doe, roept winkelen bij de EkoPlaza duizend herinneringen op aan geur en smaak.
Het is trouwens tegenwoordig wel helemaal hip, hè, die natuurwinkel. De eerder genoemde EkoPlaza is een keten die zich steeds verder uitbreidt en inmiddels schaffen veel van mijn vriendinnetjes er ook hun kokosolie, havervlokken en chiazaadjes aan. Dat vind ik vooral ontzettend leuk: nu kan ik voor mijn liefsten ook groene smoothies en linzensoep maken, zonder dat ze daarvoor argwanend hun neus ophalen, en we kunnen eindeloos kletsen over de nieuwste superfoods.
En toch is het ook een beetje gek, af en toe. Dat is misschien een beetje te vergelijken met het gevoel dat je hebt als jij een bandje al jaren kent, dat dan ineens populair wordt. Ineens luistert iedereen de hit – en stiekem erger je je daar een beetje aan. Volkomen onterecht, want hoe meer zielen hoe meer vreugd, en meer luisteraars is toch juist wat je je favoriete artiest gunt? En toch, ik beken: af en toe mis ik het een beetje, de tijd dat alleen de echte geitenwollensokkenhippies nog afreisden naar dat ene kleine natuurwinkeltje in een hoekje van de stad. Maar dat zal gewoon die nostalgie wel zijn.
Beeld: stock.xchng/alitaylor.
Susanne
Susanne (1991), ook wel Suus, is het liefst een klein beetje van alles. Ze studeerde geschiedenis aan de Radboud Universiteit en ging tijdens haar studie een halfjaar naar Taiwan om wat Aziatische cultuur mee te pikken, een paar woordjes Chinees te leren en vooral een berg levenservaring op te doen. Na voltooiing van haar bachelor zet ze nu een stapje in politieke richting. Niet om daar zelf op het toneel te staan, maar vooral om de politiek te bestuderen en erover te leren schrijven. Tijdens de pre-master Politicologie blijft ze nog in Nijmegen, maar wat ze daarna zal doen? De wereld lonkt. Suus houdt van yoga en vega eten, en is dus (niet-zo)-stiekem best wel een hippie. Maar ze kan ook losgaan met kaas en wijn, en dansen tot in de vroege uurtjes. Suus blogt sinds haar veertiende over alles wat haar bezighoudt. Nieuwsgierig naar meer? Kijk op suushi.nl.
Volgens mij moeten wij elkaar echt eens ontmoeten haha, ik herken me hier zo erg in! Liefde voor de natuurwinkel (al was ik vroeger zo’n kind dat helemaal niets lustte – thank god dat het met mij nog goed is gekomen)!
♥ Ik ging vroeger ook met mijn mama naar de natuurvoedingswinkel. Dan kochten we kamillebloesem en marjoraan. Oooh, mooi was die tijd.
Als student ging ik eens in de paar weken noten, peulvruchten en andere langhoudbare heerlijkheden bij de EkoPlaza halen en keek ik jaloers naar mensen die er een hele kar vol boodschappen afrekenden: dat wilde ik ook! Maar dat was onbetaalbaar. Nu werk ik en is het er langzaam ingeslopen dat ik ook mijn weekboodschappen bij de EkoPlaza ging doen. Nu kan ik het wel betalen. Althans: ik WIL het betalen. Mijn prioriteiten zijn de laatste jaren verschoven en in plaats van dat ik nu tientallen (of honderden) euro’s per maand uitgeef aan T-shirts die ik vervolgens maar twee keer draag en aan zuipfestijnen in de kroeg, koop ik nu alles wat ik in mijn mond stop biologisch. Dus misschien komt die dag voor jou ook ooit! En ga je wellicht ooit met jouw kindjes ook kamillebloesem kopen ♥
Precies, het is allemaal best te betalen als je wat andere dingen opzij zet! Mijn kledingkast puilt uit van de kleren, dus af en toe vraag ik me ook af waarom ik überhaupt nieuwe dingen koop. En van wilde feestjes en zuipfestijnen houd ik sowieso niet, dus daar stop ik m’n geld ook niet in. Ik denk ook dat je beter kunt investeren om goed eten dat tot een goede gezondheid leidt, dan allerlei andere dingen die je zo graag “wil hebben” oid. Maar ja, het blijft natuurlijk wel een beetje bescheiden, dat studentenbestaan..
Ik kan ook niet wachten tot de dag dat ik ook een fulltime baan heb en nog meer dingen kan kopen die voor mij echt belangrijk izjn.
Ik kan niet typen
Precies! Prioriteiten :) Nu begrijp ik echt wel dat ik me in een luxepositie bevind en dat sommige mensen bijvoorbeeld boodschappen moéten doen bij de goedkopere winkels en ook nog eens voor de helft van het geld dat ik wekelijks aan boodschappen besteed. Maar ik vind het fijn om mijn geld uit te geven aan gezond en biologisch eten. Ik creeër die ruimte in mijn budget, het kan niet EN EN zijn.
Ik kan ook niet typen hoor want het is majoraan en niet marjoraan. Ach ja :)
Ik ben ook gek op die winkels! Maar ik haal er niet alles, sommige dingen vind ik niet echt interessant. Maar quinoa, speltpasta, rijstmelk en af en toe heerlijk, romige biologische kwark uit deze streek haal ik er graag. En soms lekker brood! Ik maak een selectie van dingen die er graag haal en andere dingen vind ik wat minder belangrijk.
Leuk stuk Suus! Heeeeel herkenbaar! Opgegroeid op een biologisch-dynamische boerderij, met enkel puur voedsel van de bron (en af en toe zo een appel-kaneel lolly op een houten stokje die knoeterhard tegen je gehemelte aan ging plakken), en nu zelf nog sterker ‘bio’ dan de rest van de familie. Ik kan er ook zoo van genieten om uren door winkels en langs markten te struinen, ideeen op te doen, van alles te ontdekken. Het vreet tijd, maar ik vind internationale gebruiken ontdekkene en deel van reizen; daar hoort lokaal boodschappen doen ook zeker bij.
Enne, voor mij ook liever een winkelmandje vol bij de bio-winkel, dan een nieuwe broek!
ik heb het net ontdekt. en ik moet eeeeerlijk zeggen dat bij de natuurwinkel bij mij in de stad toch ehh..bepaalde types komen. Wat natuurlijk helemaal niet uitmaakt, maar het is niet zo dat alle hipsters er nu komen. Op internet merk ik het inderdaad wel: alleen maar foodblogs over gezonde dingen. wat alleen maar goed is, want daardoor ben ik gezonder gaan eten.
wat ik wil zeggen: je moet maar even naar groningen komen. daar komen de geitenwollensokkenhippies nog wel.
[...] erg leuk om nieuwe dingen te proberen op het gebied van (gezond) eten. Ik schreef het laatst al in mijn column: geef mij een winkel vol onbekende superfoods, en ik koop ’m met liefde leeg. Hmm, misschien is [...]
[...] alles is voor mij een reden om weer vaker een bezoekje te brengen aan de natuurwinkel, iets wat er de afgelopen maanden een beetje bij in was geschoten. Ja, ook ik verval soms in de [...]